Όλοι κουβαλάμε κάτι από την παιδική μας ηλικία

Αν δυσκολεύεστε να θέσετε όρια, αναζητάτε διαρκώς επιβεβαίωση ή αισθάνεστε ότι «ωριμάσατε πριν την ώρα σας», ίσως το αποτύπωμα της παιδικής σας ηλικίας να είναι πιο καθοριστικό απ’ όσο νομίζετε

Όλοι κουβαλάμε κάτι από την παιδική μας ηλικία. Κάποιες αναμνήσεις μας δίνουν δύναμη. Άλλες μας εξαντλούν χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Για όσους έχουν μεγαλώσει με ναρκισσιστή γονέα, το αποτύπωμα δεν είναι πάντα εμφανές, αλλά είναι υπαρκτό και καθοριστικό. Ψυχολόγοι που ειδικεύονται στη ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας εξηγούν ποια είναι τα πιο συχνά σημάδια και πώς μπορείτε να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας.

« Δεν μπορώ να πουν «έχω κι εγώ χρειάζεται» ή «αυτό δεν μου κάνει καλό ». Δεν τους το έμαθε ποτέ κανείς », δηλώνει χαρακτηριστικά η καθηγήτρια και θεραπεύτρια Wendy Behary , διευθύντρια του Cognitive Therapy Center of New Jersey στη Ηuffingtonpost. Μαζί με τον Dr. Craig Malkin , επίσης ψυχολόγος με εξειδίκευση στις δυναμικές σχέσεις με ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά, αποκωδικοποιούν τις πιο συχνές ενδείξεις ότι ένα παιδί έχει μεγαλώσει με γονιό που είχε σοβαρές τοξικές ναρκισσιστικές τάσεις.

1. Δεν μπορείτε να πείτε «όχι», ούτε να ζητήσετε αυτό που χρειάζεστε
Είναι δύσκολο να εκφράσετε δυσαρέσκεια, να βάλετε όρια ή να διεκδικήσετε χώρο. Πολλές φορές, πιάνετε τον εαυτό σας να λέει «ναι» σε πράγματα που δεν θέλετε για να αποφύγετε τη σύγκρουση, ενοχές ή απλά επειδή έτσι μάθατε. Όπως εξηγεί η Behary, τα παιδιά ναρκιστών συχνά μεγαλώνουν με την πεποίθηση ότι οι δικές τους ανάγκες είναι λιγότερο σημαντικές. Σαν να μην ανήκαν ποτέ εκεί.

2. Έχετε γίνει people pleaser με κόστος την ψυχική σας υγεία
Η συνεχής προσπάθεια να ευχαριστήσετε άλλους, να είστε «καλοί» και αποδεκτοί, ίσως έχει ρίζες στην παιδική σας ηλικία. Ο Malkin υποστηρίζει ότι τα παιδιά ναρκισστών πολλές φορές μαθαίνουν πως το να εκφράζουν βασικές ανάγκες ή συναισθήματα τα κάνει να φαίνονται «εγωιστικά» ή «αχάριστα». Μεγαλώνοντας, μεταφράζουν κάθε φροντίδα του εαυτού ως απειλή, και έτσι μαθαίνουν να την αποφεύγουν.

3. Είστε υπερβολικά ανταγωνιστικοί – ακόμα και με τα αγαπημένα σας πρόσωπα
Το ναρκισσιστικό περιβάλλον τροφοδοτεί τη σύγκριση και την ανάγκη για επιβεβαίωση. Ο Malkin εξηγεί ότι οι γονείς με ναρκισσιστικές τάσεις βάζουν συχνά τα παιδιά τους σε ρόλο «προέκτασης του εαυτού τους» και τα ενθαρρύνουν να διαπρέπουν, όχι για να χαρούν μαζί τους, αλλά για να νιώσουν οι ίδιοι σπουδαίοι. Αυτό δημιουργεί ένα είδος σιωπηλού «πολέμου» ανάμεσα στα αδέλφια, που παλεύουν για αποδοχή και αγάπη.

4. Εσείς κατευνάσατε τα πνεύματα και όχι οι γονείς σας
Πολλοί ενήλικες που μεγάλωσαν με ναρκισσιστές θυμούνται τον εαυτό τους ως «διαιτητή» στο σπίτι. Όπως σχολιάζει η Behary, τα παιδιά αυτά μαθαίνουν να διαχειρίζονται τη συναισθηματική αστάθεια του γονιού, αναλαμβάνοντας ρόλο ενήλικα. Αντί να προστατεύονται, αναγκάζονται να γίνουν οι ίδιοι προστάτες. Το κόστος; Θυσιάζουν τις αυθόρμητες, παιδικές τους ανάγκες.

5. Ζείτε για την επιβεβαίωση και δεν ξέρετε ποτέ να σταματήσετε
Αριστεία, επίδοση, status. Αν μεγαλώσατε με την αίσθηση ότι μόνο αν είστε ο καλύτερος αξίζετε την αγάπη, τότε μάλλον έχετε βιώσει αυτή την αθέατη πίεση. Ο Malkin επισημαίνει ότι τα παιδιά ναρκιστικών γονέων συχνά μαθαίνουν ότι η αξία τους εξαρτάται αποκλειστικά από τις επιδόσεις και την εξωτερική εικόνα. Η εσωτερική τους φωνή σιωπεί και τη θέση της παίρνει η ανάγκη να αποδεικνύεται συνεχώς ότι είναι «αρκετοί».

6. Δεν έχετε ξεκάθαρη αίσθηση του ποιοι είστε – νιώθετε «προέκταση» του γονιού σας
Όπως περιγράφει η, πολλά παιδιά νιώθουν ότι έπαιζαν ρόλο, κι όχι ότι απλώς υπάρχει. Αν οι γονείς σας πίεζαν να ακολουθήσετε συγκεκριμένα επαγγέλματα, σπουδές ή ρόλους που εξυπηρετούν τις δικές τους επιθυμίες (όχι τις δικές σας), ίσως δεν σας δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να διαμορφώσετε μια δική σας ταυτότητα.

Πως «σπάει» αυτός ο κύκλος;
Οι ψυχολόγοι συμφωνούν ότι η επίγνωση είναι το πρώτο βήμα. Σύμφωνα με τον Malkin, το να αναγνωρίσετε ότι υπήρξαν οι ανάγκες σας που δεν καλύφθηκαν, είναι ζωτικής σημασίας. Μπορεί να μην αποδεχτείς συναισθήματα που μέχρι τώρα αποφεύγεις – λύπη, φόβο, μοναξιά – και να εκφράσεις σε περιβάλλοντα ασφαλή και υποστηρικτικά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απομάκρυνση από έναν συναισθηματικό ή σωματικό κακοποιητικό γονιό είναι περιορισμένος. Όπως λέει ο Malkin, οι τρεις πιο επικίνδυνες ενδείξεις είναι η κακοποίηση, η άρνηση και η ψυχοπαθητική χειραγώγηση. «Οι κακοποιητές είναι 100% υπεύθυνοι για τις πράξεις τους. Αν δεν αναγνωρίζουν ότι υπάρχει πρόβλημα, δεν και ελπίδα αλλαγής», τονίζει. Δεν φταίτε εσείς για το πώς μεγαλώσατε. Αλλά είναι στο χέρι σας να γράψετε τη συνέχεια. Με επίγνωση, υποστήριξη και τη δύναμη να το αφήγημα.

πηγή: ygeiamou.gr