Νέα ανατρεπτική θεωρία για την Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας

Μπορεί να διαμορφώθηκε από τον άνεμο

Σε ένα πιθανών νέο συμπέρασμα σχετικά με το πως χτίστηκε τελικά οι η Μεγάλη Σφίγγα στην Αίγυπτο πριν απο 4.500 χρόνια καταλήγουν οι επιστήμονες. Για πολλές δεκαετίες, οι ειδικοί πιθανολογούσαν ότι λεπτομερής όψη του εμβληματικού ασβεστολιθικού αγάλματος ήταν σκαλισμένη στο χέρι, αλλά αδυνατούσαν να κατανοήσουν πως δημιουργήθηκε το τεράστιο, πολυεπίπεδο σώμα.

Σύμφωνα με το newscientist.com, οι ερευνητές άρχισαν να μελετούν πώς διαβρώνεται ο πηλός όταν τρέχει πάνω του νερό. Δημιούργησαν αναχώματα από πηλό, θάβοντας ένα μικρό κομμάτι σκληρού, μη διαβρώσιμου πλαστικού στη μία άκρη του καθενός. Στη συνέχεια, τοποθέτησαν κάθε κομμάτι σε μια σήραγγα νερού και άφησαν το νερό να ρέει πάνω παράλληλα με τον μακρύ άξονά του.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης κατέληξαν σε νέα μελέτη, η οποία επρόκειτο να δημοσιευθεί στο περιοδικό Physical Review Fluids η οποία αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ο άνεμος κινείται ενάντια στους σχηματισμούς των βράχων.

«Μας εντυπωσίασε η ομοιότητα με ένα καθιστό λιοντάρι ή με ένα λιοντάρι σε ανάπαυση. Και διάβαζα γι’ αυτό και μου ήρθε η ιδέα ότι ίσως ακόμη και η Μεγάλη Σφίγγα να ήταν ένας από αυτούς τους φυσικούς σχηματισμούς που στη συνέχεια δέχθηκαν προφανώς, ένα μικρό λίφτινγκ από τους αρχαίους Αιγύπτιους», λέει ο Λιφ Ριστρόφ από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ρέθυμνο: Θρήνος για τον πρόωρο χαμού του αγαπητού Δημήτρη

Το πείραμα οδήγησε σε ένα «κεφάλι» λιονταριού, ένα «λαιμό», «πόδια» απλωμένα μπροστά στο έδαφος και μια τοξωτή «πλάτη». «Υπάρχουν, στην πραγματικότητα βράχοι (γεωμορφές) γιαρντάνγκ που μοιάζουν με καθισμένα ή ξαπλωμένα ζώα, υποστηρίζοντας τα συμπεράσματά μας», πρόσθεσε ο Ριστρόφ.

Το πείραμα εξέτασε μια θεωρία που αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1981 από τον γεωλόγο Farouk El-Baz, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η Μεγάλη Σφίγγα δημιουργήθηκε φυσικά από τον άνεμο που διαβρώνει την άμμο. «Η εργασία μπορεί να είναι χρήσιμη για τους γεωλόγους, καθώς αποκαλύπτει παράγοντες που επηρεάζουν τους σχηματισμούς βράχων – δηλαδή, ότι δεν είναι ομοιογενείς ή ομοιόμορφες στη σύνθεση», πρόσθεσε ο Ριστρόφ.