Γαλλία: ‘Εφυγε η ηθοποιός Ανούκ Εμέ

Είχε εμφανισθεί σε 70 κινηματογραφικές ταινίες από το 1947

Στα 92 της χρόνια έφυγε από τη ζωή η Γαλλίδα ηθοποιός Ανούκ Εμέ.

Anouk Aimée, actrice emblématique du cinéma français et international, est morte à 92 ans. Célèbre pour ses rôles dans “La Dolce Vita” et “Un homme et une femme”, sa carrière remarquable laisse une empreinte indélébile dans le cinéma.
➡️ https://t.co/Ghk7fq8pWE pic.twitter.com/55GGsJ2Es7

— France Culture (@franceculture) June 18, 2024

Ποια ήταν η Ανούκ Εμέ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κρήτη: Λουόμενος βγήκε από την θάλασσα με… χταπόδι στο πόδι ανήμερα των Χριστουγέννων! (βίντεο)

Η Ανούκ Εμέ (Anouk Aimee, πραγματικό ονοματεπώνυμο Nicole Françoise Florence Dreyfus) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός που εμφανίσθηκε σε 70 κινηματογραφικές ταινίες από το 1947, έχοντας πραγματοποιήσει το ξεκίνημα της καριέρας της από την ηλικία των 14 ετών.

Στα πρώτα της βήματα σπούδασε υποκριτική και χορό, παράλληλα με τη βασική της εκπαίδευση. Αν και τα περισσότερα έργα στα οποία πρωταγωνίστησε ή συμμετείχε ήταν γαλλικά, εντούτοις έλαβε επίσης μέρος και σε ταινίες που παρήχθησαν σε μια σειρά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως σε Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, Ιταλία και Γερμανία, αλλά και στην Αμερική. Μεταξύ των γνωστότερων ταινιών της περιλαμβάνεται το Ντόλτσε Βίτα του Φεντερίκο Φελίνι (στα 1960), μετά από το οποίο η Εμέ θεωρήθηκε ένα “ανερχόμενο, εκπληκτικό αστέρι” στον κόσμο του κινηματογραφικού θεάματος[11]. Ακολούθως, έπαιξε στα έργα Λόλα, η γυναίκα της ακολασίας (1961) του Ζακ Ντεμί, “8½” (Φελίνι, 1963), George Cukor’s Justine (Ντεμί, 1969), Η τραγωδία ενός γελοίου ανθρώπου (1981) του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και Πρετ-α-πορτέ του Ρόμπερτ Άλτμαν (1994). Χάρις στην ερμηνεία της στην ταινία Ένας άντρας και μια γυναίκα (1966), η οποία τιμήθηκε με βραβείο Όσκαρ, κατέκτησε την παγκόσμια αναγνώριση[12].

Έχει καταγραφεί σαν μια ηθοποιός εκπάγλου καλλονής και μια από τους 100 πιο ελκυστικούς ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του 1995 που διενέργησε το περιοδικό Empire. Το πρότυπο που ενσάρκωνε ήταν αυτό της “μοιραίας γυναίκας”, με μελαγχολική αύρα.

Στα ’60ς, το περιοδικό Life έγραψε ότι “μετά από κάθε ταινία, η αινιγματική ομορφιά της ενισχύεται στη μνήμη του κοινού” και την αποκάλεσε ως την ομορφότερη κάτοικο της “Αριστερής Όχθης” του Σηκουάνα[13], εννοώντας ότι οι ρόλοι που απέδιδε ήταν ιδιαίτερης καλλιτεχνικής κουλτούρας.

Στα 1967 η Εμέ βραβεύθηκε με τον “Χρυσό Σκούφο” σαν καλύτερη δραματική ηθοποιός και επιπλέον της απονεμήθηκε το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού του Φεστιβάλ των Καννών του 1980. Στα 2002 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Κινηματογράφου (César) της Γαλλίας.

Πηγή: wikipedia