Σε σοβαρή απειλή αναδεικνύονται τα αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας των SSRIs

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που λάμβαναν SSRIs κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων για την τοποθέτηση εμφυτεύματος και για τουλάχιστον ένα έτος πριν την επέμβαση, είχαν πάνω από 4,5 φορές κίνδυνο απώλειας του εμφυτεύματος.

Οι 170 ασθενείς που συμμετείχαν στη μελέτη λάμβαναν κάποιο από τα ακόλουθα αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας SSRIs: σιταλοπράμη, εσιταλοπράμη, φλουοξετίνη, φλουβοξαμίνη, παροξετίνη και σερτραλίνη.

Τα οδοντικά εμφυτεύματα είναι τεχνητά υποκατάστατα δοντιού, που τοποθετούνται εκεί που έχει χαθεί το φυσικό δόντι. Τοποθετούνται εντός του οστού της γνάθου και με την πάροδο του χρόνου ενσωματώνονται σε αυτό.

Ωστόσο μέχρι να ενσωματωθεί το εμφύτευμα στη δομή του οστού του προσώπου απαιτείται ένα χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια του οποίου ο ασθενής παρακολουθείται για τον ενδεχόμενο κίνδυνο απόρριψης.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης εκτιμούν ότι τα αντικαταθλιπτικά SSRIs μπορεί να επηρεάσουν τον οστικό μεταβολισμό και να επηρεάσουν την οστεογένεση που θα οδηγήσει στην ομαλή ενσωμάτωση του εμφυτεύματος στο οστό.

Εκτός από τον κίνδυνο απόρριψης εμφυτευμάτων οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι αυτή η κατηγορία αντικαταθλιπτικών καθώς και τα αντιψυχωτικά αυξάνουν τις πιθανότητες βρυγμού των δοντιών (ή αλλιώς τριξίματος των δοντιών).

Με βάση όλα τα παραπάνω πόσο θα πρέπει να ανησυχήσουν όσοι λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά σε ό,τι αφορά την υγεία των δοντιών τους;

Ο καθηγητής Justin Durham, επικεφαλής επιστημονικός σύμβουλος της Βρετανικής Οδοντιατρικής Εταιρίας χαρακτηρίζει ενδιαφέροντα τα ευρήματα, αλλά εκτιμά ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα προτούν καταλήξουν σε οριστικά συμπεράσματα. Μέχρι τότε δεν υπάρχει λόγος να αλλάξουν οι υπάρχουσες ιατρικές οδηγίες για τη λήψη αντικαταθλιπτικών.

«Ο μηχανισμός με τον οποίο τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να επηρεάσουν την συγκράτηση των εμφυτευμάτων στο οστό της γνάθου είναι πολύπλοκος και δεν έχει ακόμη διερευνηθεί και κατανοηθεί πλήρως», λέει ο καθηγητής Durham.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι στους περιορισμούς της έρευνας ανήκει ο μικρός αριθμός των συμμετεχόντων, καθώς και το γεγονός ότι δεν διερευνήθηκε η παράμετρος της ίδιας της κατάθλιψης των ασθενών ως παράγοντα κακής στοματικής υγιεινής.