«Πρωτιά» της Ελλάδας στη σπατάλη τροφίμων για το 2023

Κάθε κάτοικος της χώρας μας πέταξε 201 κιλά τρόφιμα!

Στις πρώτες θέσεις μιας καθόλου τιμητικής θέση βρίσκεται η χώρα μας, καθώς είναι μέσα στις χώρες με τη μεγαλύτερη σπατάλη τροφίμων.

Η σπατάλη τροφίμων παραμένει ένα ανησυχητικό πρόβλημα, όπως καταδεικνύουν για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά τα στοιχεία της Eurostat, που παρουσίασαν απογοητευτικά δεδομένα για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει μία από τις υψηλότερες θέσεις στην Ευρώπη όσον αφορά την ποσότητα τροφίμων που πετιούνται ανά κάτοικο, σε συνδυασμό με τη Δανία και την Κύπρο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στο Ηράκλειο για τον χαμό της αγαπητής Ελένης

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία, το 2023 η Ελλάδα πέταξε περισσότερο από 2 εκατομμύρια τόνους φαγητού (2.091.442 τόνοι), αριθμός που παραμένει σχεδόν αμετάβλητος σε σχέση με το 2020. Κάθε Έλληνας σπαταλά περίπου 201 κιλά τροφίμων ετησίως, επίδοση που την κατατάσσει τρίτη στην Ευρώπη μετά την Κύπρο και τη Δανία.

Για σύγκριση, στην Τσεχία, η οποία έχει παρόμοιο πληθυσμό, πετάγονται μόλις οι μισοί τόνοι φαγητού. Παρόμοια υψηλή είναι και η ποσότητα τροφίμων που πετιέται στην Ολλανδία, αν και ο πληθυσμός της είναι σχεδόν διπλάσιος.

Η ανάλυση δείχνει πως το 44,3% της σπατάλης οφείλεται στα νοικοκυριά, με 926.509 τόνους να καταλήγουν στα σκουπίδια των ελληνικών σπιτιών. Το υπόλοιπο 56% προέρχεται από την πρωτογενή παραγωγή, τη μεταποίηση, το εμπόριο και την εστίαση.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συνολικά πετιούνται 58,2 εκατομμύρια τόνοι τροφίμων ετησίως, με τα νοικοκυριά να ευθύνονται για το 53% αυτής της ποσότητας. Ωστόσο, ένα θετικό σημείο για την Ελλάδα είναι ότι τα ελληνικά νοικοκυριά ευθύνονται για μικρότερο ποσοστό σπατάλης (44%) σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που ξεπερνά το 50%.

Επισημαίνεται πως «απόβλητα τροφίμων» περιλαμβάνουν τόσο τα φαγώσιμα μέρη των τροφίμων όσο και τα μη φαγώσιμα, και χαρακτηρίζονται ως τέτοια όταν έχουν αφαιρεθεί από την αλυσίδα εφοδιασμού ή προορίζονται να απορριφθούν κατά την τελική κατανάλωση.

Η συνεχής σπατάλη τροφίμων προκαλεί περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για ενημέρωση, αλλαγή συμπεριφορών και εφαρμογή πολιτικών με στόχο τη μείωση της.