Γάλα, ελαιόλαδο και χαμένες ευκαιρίες – Πού χάθηκαν τα δισεκατομμύρια της ΚΑΠ;

«Η ΚΑΠ δεν απέτυχε μόνη της, φταίμε όλοι» δηλώνει στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 o πρώην πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Κρήτης, Αλέκος Στεφανάκης

Την ώρα που ολοκληρώνονται οι εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα κόμματα ετοιμάζονται να καταθέσουν τα πορίσματά τους, η συζήτηση για τη διαχείριση των κονδυλίων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) και τον ρόλο των θεσμών, των πολιτικών αλλά και της ίδιας της κοινωνίας επανέρχεται με ένταση στο προσκήνιο.

Ο πρώην προέδρος του ΓΕΩΤΕΕ Κρήτης, Αλέκος Στεφανάκης μιλώντας στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υπογράμμισε ότι τα χρήματα της ΚΑΠ δεν προορίζονται απλώς για επιδοτήσεις, αλλά για την εξασφάλιση διατροφικής επάρκειας, ασφάλειας τροφίμων και προστασίας του περιβάλλοντος σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ωστόσο, στην Ελλάδα και διαχρονικά δεν υπήρξε εθνική στρατηγική για τον αγροδιατροφικό τομέα συμπλήρωσε αυτοκριτικά.

«Γινόταν μια παθητική διαχείριση των χρημάτων» σημειώνει, τονίζοντας ότι μεγάλο μέρος των κονδυλίων δεν κατευθύνθηκε στην παραγωγή, αλλά στην κατανάλωση και στο «φαίνεσθαι».

Σύμφωνα με τον ίδιο, από το 2002 και μετά η Ευρώπη έχει μεταφέρει την ευθύνη στον ίδιο τον παραγωγό, με το κράτος να έχει κυρίως εποπτικό ρόλο. «Όπως την ευθύνη για το ασφαλές τυρί την έχει ο τυροκόμος και για το φαγητό στο ξενοδοχείο ο ξενοδόχος, έτσι και την ευθύνη για το πού πάει αυτός ο τόπος την έχουμε όλοι μας», υπογραμμίζει.

Η Κρήτη ως εξαίρεση αλλά όχι χωρίς προβλήματα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ερασιτέχνης ΟΦΗ: Δεκτή η πρόταση του Ολυμπιακού για Βαϊόπουλο

Αναφερομένος στην Κρήτη, την οποία χαρακτηρίζει «εξαίρεση» σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας, ο κ. Στεφανάκης τόνισε ότι παρά τις δυσκολίες, το νησί κατάφερε να στηρίξει τον πρωτογενή τομέα, αναπτύσσοντας την ελαιοκαλλιέργεια, την αμπελουργία και κυρίως την αιγοπροβατοτροφία.

Ενδεικτικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι μόνο πέρυσι από την Κρήτη διακινήθηκαν προς την υπόλοιπη Ελλάδα περίπου 18.000 τόνοι πρόβειου γάλακτος, σε τιμές 1,15 – 1,18 ευρώ το λίτρο, όταν το κόστος παραγωγής στο νησί είναι υπερδιπλάσιο σε σχέση με άλλες περιοχές.

Παρ’ όλα αυτά, το σύστημα παραμένει βιώσιμο χάρη στον εκσυγχρονισμό περίπου του 60% των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων και στη διατήρηση της ελεύθερης βόσκησης, που δίνει ταυτότητα και ποιότητα στο προϊόν.

Ο κ. Στεφανάκης στάθηκε ιδιαίτερα στη φυλή προβάτου Σφακίων, ένα ζώο πλήρως προσαρμοσμένο στο κρητικό περιβάλλον, που παράγει έως και 240 κιλά γάλα ετησίως, αποτελώντας παράδειγμα του τι μπορεί να επιτευχθεί όταν υπάρχει γνώση, συνεργασία και συνέπεια.

Χαμένες ευκαιρίες και στρεβλές επιλογές

Σε αντίθεση με χώρες της Βορειοδυτικής Ευρώπης, όπου ο πρωτογενής τομέας αποτελεί «σπονδυλική στήλη» της οικονομίας, η Ελλάδα, όπως λέει χαρακτηριστικά, «πήγε αδιάβαστη». Δεν επένδυσε συστηματικά στη βελτίωση των φυλών, στη δημιουργία ομάδων παραγωγών και στην ανάπτυξη ισχυρών brands.

Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι για το ελαιόλαδο, καθώς όπως αναφέρει χαρακτηριστικά «παρότι η Κρήτη παράγει το 80% του ελληνικού ελαιολάδου, μεγάλο μέρος εξακολουθεί να εξάγεται χύμα, χάνοντας την υπεραξία που καρπώνονται άλλες χώρες». «Το έξτρα παρθένο κρητικό ελαιόλαδο είναι χειροποίητο προϊόν με τεράστια προστιθέμενη αξία. Το ερώτημα είναι ποιος θα την πάρει», τονίζει.

Ζωονόσοι, εισαγωγές και κίνδυνοι για το μέλλον

Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζει για τις ζωονόσους και την ανεξέλεγκτη εισαγωγή ζώων, αποτέλεσμα, όπως λέει, της αποτυχίας να αναπτυχθεί εγχώριο γενετικό υλικό.

Ασθένειες όπως η ευλογιά, η λοιμώδης αγαλαξία και η εντεροτοξιναιμία έχουν πλήξει σοβαρά την κτηνοτροφία, ενώ η χώρα, παρά την ιστορική της θέση στον κλάδο, δεν διαθέτει σήμερα επαρκές πιστοποιημένο ζωικό κεφάλαιο.

Η ανάγκη για περιφερειακή στρατηγική

Κλείνοντας, ο πρώην πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Κρήτης υπογραμμίζει ότι η επόμενη μέρα της ΚΑΠ απαιτεί εξειδίκευση ανά περιφέρεια. Άλλες οι ανάγκες της Κρήτης, άλλες της Θεσσαλίας ή της Βόρειας Ελλάδας. Χωρίς εθνική και περιφερειακή στρατηγική, χωρίς συνέργειες σε όλο το παραγωγικό σύστημα, από το χωράφι μέχρι το ράφι, οι επιδοτήσεις απλώς θα ανακυκλώνουν τα ίδια προβλήματα.

Δείτε τη συνέντευξη: