Κάτοικος της Ιεράπετρας καταγγέλλει τον Δήμο για την απόρριψη δωρεάν στειρώσεων σε δεσποζόμενα κατοικίδια

Η κατάσταση στα τρία καταφύγια της περιοχής περιγράφεται δραματική

Είναι ευρέως γνωστό πως η Ιεράπετρα έχει κερδίσει επάξια μια θέση στον παγκόσμιο χάρτη της φιλοζωίας, όχι χάρη στις κρατικές υποδομές, αλλά εξαιτίας της αυταπάρνησης των εθελοντών και κυρίως του φαινομένου «Takis Shelter». Ωστόσο, πίσω από τις εικόνες διάσωσης που ταξιδεύουν στα social media και συγκινούν εκατομμύρια ανθρώπους, κρύβεται μια πολύ πιο δύσκολη και σύνθετη πραγματικότητα που πλέον αρχίζει να βγαίνει εκτός ελέγχου.

Ο υπεύθυνους του καταφυγίου, Τάκης Προεστάκης, μιλώντας σήμερα στο Ράδιο Λασίθι, μετά από χθεσινή του συνάντηση με τον Δήμαρχο Ιεράπετρας, εξέπεμψε σήμα κινδύνου για μια υγειονομική και κοινωνική «βόμβα» που είναι έτοιμη να εκραγεί στα χέρια της τοπικής κοινωνίας, καταγγέλλοντας ευθέως τη δημοτική αρχή για ακατανόητη αδράνεια και κωλυσιεργία σε λύσεις που προσφέρονται «στο πιάτο».

Η άρνηση στη δωρεάν βοήθεια: Το παράδοξο της «Zero Stray»

Το πιο αιχμηρό σημείο των δηλώσεων του κ. Προεστάκη αφορούσε μια ευκαιρία που φαίνεται να χάνεται. Όπως αποκάλυψε, η διεθνώς αναγνωρισμένη οργάνωση «Zero Stray Pawject» έχει εκδηλώσει την πρόθεση να επισκεφθεί την Ιεράπετρα για να πραγματοποιήσει μαζικές, δωρεάν στειρώσεις, εμβολιασμούς και σημάνσεις σε δεσποζόμενα ζώα πολιτών που ανήκουν σε ευπαθείς οικονομικά ομάδες.

Πρόκειται για μια κίνηση ουσίας που χτυπά το πρόβλημα στη ρίζα του: τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό των δεσποζόμενων που καταλήγουν στον δρόμο. Παρά το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι της οργάνωσης έχουν ενημερώσει τους αρμόδιους αντιδημάρχους εδώ και μήνες, και παρά τις οχλήσεις του ίδιου του κ. Προεστάκη προς τον Δήμαρχο, η πρόταση παραμένει μετέωρη. Η έλλειψη ανταπόκρισης από πλευράς του Δήμου χαρακτηρίστηκε από τον ιδιοκτήτη του καταφυγίου ως «απαράδεκτη» και «αδιανόητη», καθώς αφορά μια υπηρεσία που δεν επιβαρύνει τα δημοτικά ταμεία, αλλά αντίθετα προσφέρει τεράστια οικονομική και κοινωνική ανακούφιση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Βόλος: 41χρονη τραυματίστηκε όταν υποχώρησε μπαλκόνι

Σε ένα παράλληλο επίπεδο, η συζήτηση για το νέο δημοτικό κυνοκομείο μοιάζει με το «γεφύρι της Άρτας». Ενώ υπάρχουν εγκεκριμένα κρατικά κονδύλια για τη δημιουργία μιας σύγχρονης δομής που θα περιλαμβάνει κτηνιατρείο και χώρους προσωρινής φιλοξενίας, το έργο έχει παγώσει εδώ και μια διετία. Η αιτιολογία περί δασικού χαρακτήρα της επιλεγμένης έκτασης δεν πείθει τον κ. Προεστάκη. Συγκρίνοντας την Ιεράπετρα με άλλες νησιωτικές περιοχές, όπως η Χίος και η Κως, όπου αντίστοιχες δομές έχουν ήδη ολοκληρωθεί και εγκαινιαστεί, η καθυστέρηση φαντάζει αδικαιολόγητη. Ο ίδιος, ως ιδιώτης, κατάφερε να ξεπεράσει αντίστοιχα γραφειοκρατικά εμπόδια για να επεκτείνει το καταφύγιό του από τα 5 στα 200 στρέμματα, γεγονός που καθιστά την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού να βρει λύση ακόμη πιο εξοργιστική.

Εθελοντές στα όρια της εξόντωσης

Η κατάσταση στα τρία καταφύγια της περιοχής περιγράφεται δραματική. Μόνο στο Takis Shelter φιλοξενούνται πλέον 650 σκυλιά, ενώ συνολικά στην πόλη οι εθελοντές φροντίζουν περίπου 1.000 ζώα. «Δεν πέφτει καρφίτσα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Προεστάκης, τονίζοντας ότι οι εθελοντές έχουν μετατραπεί σε «δούλους της ανευθυνότητας» των πολιτών και της ανεπάρκειας του κράτους, θυσιάζοντας την προσωπική τους ζωή χωρίς ρεπό ή διακοπές.

Η απουσία δημοτικού οχήματος περισυλλογής, το οποίο αν και έχει αγοραστεί κυκλοφορεί και χρησιμοποιείται για άλλους σκοπούς της δημοτικής αρχής, μετακυλίει όλο το βάρος της διαχείρισης έκτακτων περιστατικών στους ιδιώτες και στη Δημοτική Αστυνομία.

Η κουλτούρα του «ζωντανού παιχνιδιού» και η απειλή για την ύπαιθρο

Πέρα από τις ευθύνες της διοίκησης, ο κ. Προεστάκης έθεσε προ των ευθυνών της και την τοπική κοινωνία. Περιέγραψε μια άκρως προβληματική νοοτροπία όπου τα ζώα αντιμετωπίζονται ως παιχνίδια για τα μικρά παιδιά ή ως εργαλεία φύλαξης, για να καταλήξουν στον δρόμο μόλις μεγαλώσουν ή γίνουν «βάρος» στις οικογένειες. Παράλληλα η άρνηση των αρχών αλλά και η δυσκολία των πολιτών να συμμορφωθούν με τη νομοθεσία περί σήμανσης και στείρωσης, ακόμη και τώρα που το κόστος ταυτοποίησης δεσποζόμενων ζώων μέσω DNA έχει μειωθεί δραστικά, συντηρεί τον φαύλο κύκλο.

Ο κίνδυνος, όπως επισημάνθηκε, δεν είναι πλέον θεωρητικός. Αγέλες αδέσποτων αρχίζουν να σχηματίζονται ξανά σε χωριά όπως η Βαϊνιά, η Μακρυλιά και το Στόμιο. Εάν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση με μαζικές στειρώσεις και δημιουργία υποδομών, η επιστροφή σε εικόνες του παρελθόντος, με επιθέσεις σε ανθρώπους, ζημιές σε θερμοκήπια και απώλειες σε ζωικό κεφάλαιο, είναι θέμα χρόνου. Η προειδοποίηση του Τάκη Προεστάκη ήταν σαφής: τα περιθώρια έχουν εξαντληθεί και η επόμενη μέρα για την Ιεράπετρα, αν συνεχιστεί αυτή η αδράνεια, θα είναι γεμάτη ατυχήματα και κοινωνική ένταση.