Αυτή είναι η μεγαλύτερη ελληνική λέξη και αποτελείται από 174 γράμματα

Είναι στους στίχους 1169-1175 που ο Αριστοφάνης περιγράφει τη μαγειρική συνταγή των 174 χαρακτήρων και 78 συλλαβών, που αποτελείται από όχι λιγότερα από 27 συνθετικά! Συστήνεται βέβαια θερμά να αποφύγετε πάση θυσία την παρασκευή του εκλεκτού(;) εδέσματος, καθώς το φαγητό περιέχει τα πάντα, ένα συνονθύλευμα από ψάρια, πουλερικά και θαλασσινά, διανθισμένα με λαγό και μέλι, τα οποία σιγοβράζουν για ώρες στη χύτρα.

Και για να κάνουμε λιανά το αριστοφανικό μακρινάρι, ιδού και τα συστατικά του ομολογουμένως περίεργου εδέσματος:

• λοπάς (γεύμα)
• τέμαχος (φέτα ψαριού)
• σέλαχος (σαλάχι)
• γαλεός (σκυλόψαρο)
• κρανίον (κεφάλι)
• λείψανον (υπόλοιπα)
• δριμύς (πικάντικα)
• υπότριμμα (διάφορα υλικά κοπανιστά)
• σίλφιον (είδος του φυτού «νάρθηκας»)
• κάραβος (κάβουρας)
• μέλι
• κατακεχυμένος (περιχυμένος)
• κίχλη (το πουλί «τσίχλα»)
• κόσσυφος (κοτσύφι)
• φάττα (φασοπερίστερο)
• περιστερός (οικιακό περιστέρι)
• αλεκτρυών (κοκοράκι)
• οπτός (ψητός)
• κεφάλιον (κεφαλάκι)
• κίγκλος (υδρόβιο πτηνό)
• πέλεια (μαύρο βραχοπερίστερο)
• λαγώος (λαγός)
• σίραιον (βρασμένο κρασί)
• βαφή (σάλτσα βουτήματος)
• τραγανός
• πτέρυξ (φτερό)

Η μεγαλύτερη αναμφίβολα λέξη της αρχαίας ελληνικής έπαιξε στο ελληνικό ίντερνετ ως η μεγαλύτερη του κόσμου (φυσικά!), με τις αναφορές να τη θέλουν κάτοχο του Ρεκόρ Γκίνες. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν επιβεβαιώνεται, τουλάχιστον έπειτα από το 1990, καθώς στο Βιβλίο Γκίνες η μεγαλύτερη λέξη του κόσμου είναι ένα σανσκριτικό μακρινάρι του 16ου αιώνα, ένα κοσμητικό επίθετο που περιγράφει μια χώρα και το συναντάμε σε ποιητικό-πεζό έργο, το οποίο μεταγραμματισμένο στο λατινικό αλφάβητο καλύπτει όχι λιγότερους από 428 χαρακτήρες (25 ολόκληρα επίθετα).

Πηγή: gazzeta.gr