Αλεξανδρούπολη: Ζύγιζε μόλις 9 κιλά το 3χρονο αγοράκι που πέθανε από ασιτία

Στη φυλακή η μητέρα του

Σοκ και βαθιά κοινωνική ανησυχία προκαλούν οι συνεχείς αποκαλύψεις γύρω από τον θάνατο του 3χρονου αγοριού στην Αλεξανδρούπολη, που σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία έχασε τη ζωή του από ασιτία.

Η 23χρονη μητέρα του, η οποία προφυλακίστηκε μετά την απολογία της, αρνείται τις βαριές κατηγορίες που αντιμετωπίζει και μέσω της υπεράσπισής της περιγράφει μια εξαιρετικά δύσκολη και σύνθετη οικογενειακή και ψυχολογική κατάσταση.

«Το παιδί μεγάλωσε στην Τουρκία – Επέστρεψε με σοβαρά προβλήματα»

Όπως μεταδίδει το pameevro.gr, η δικηγόρος της μητέρας υποστηρίζει ότι, το παιδί, μετά τον χωρισμό των γονιών του, ζούσε στην Τουρκία με τον πατέρα του και τους παππούδες του. Όλα άλλαξαν το 2024, όταν ο πατέρας φυλακίστηκε και με απόφαση οικογενειακού δικαστηρίου της Ανδριανούπολης, η επιμέλεια αποδόθηκε στη μητέρα. Έτσι, τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το αγοράκι επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Συντάξεις: Έρχονται έξι μεγάλες αλλαγές με αυξήσεις από το 2027 – Τέλος στην προσωπική διαφορά, αλλαγές σε ΕΑΣ και επικουρικές

Όπως αναφέρεται, το παιδί παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα προσαρμογής, καθώς δεν μιλούσε ελληνικά, αναζητούσε διαρκώς τη γιαγιά του στην Τουρκία, δεν κοιμόταν τα βράδια και εμφάνιζε αυτοτραυματικές συμπεριφορές. Παράλληλα, παρά την ηλικία του, σιτιζόταν ακόμη με μπιμπερό και αλεσμένες τροφές.

«Υπήρχε αγωνία – ζητήθηκε βοήθεια»

Η μητέρα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, ήταν έντονα ανήσυχη για την κατάσταση του παιδιού και απευθύνθηκε σε ψυχολόγο. Υποστηρίζει ότι μέχρι και την προηγούμενη ημέρα του θανάτου του προσπαθούσε με κάθε τρόπο να το ταΐσει, χωρίς ωστόσο να υπάρχει ιατρική παρακολούθηση που να επιβεβαιώνει ή να αντικρούει αυτούς τους ισχυρισμούς.

Σύμφωνα με το ίδιο μέσο ενημέρωσης, σοκ προκαλεί το εύρημα ότι το παιδί, όταν μεταφέρθηκε νεκρό στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, ζύγιζε μόλις 9 κιλά, ενώ για την ηλικία του θα έπρεπε να ζυγίζει τουλάχιστον 15.

Η οικογένεια ζούσε επί χρόνια στην περιοχή Τέρμα Άβαντος και ανήκει στη μουσουλμανική μειονότητα, χωρίς, όπως τονίζεται από εκπροσώπους της κοινότητας, να σχετίζεται με καταυλισμούς ή περιθωριοποιημένες δομές.