Αναπληρωτές με μια βαλίτσα στο χέρι: Κάθε χρόνο μια νέα αρχή, κάθε χρόνο η ίδια… αγωνία

Από την αγωνία της δήλωσης περιοχών μέχρι την αναζήτηση… σπιτιού μέσα σε λίγες ημέρες – Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αφήνουν πίσω οικογένεια και ζωή για να βρεθούν στην άλλη άκρη της Ελλάδας, με μισθούς που συχνά δεν επαρκούν ούτε για το κόστος της διαμονής

Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί δεν είναι απλώς ονόματα σε έναν πίνακα προσλήψεων. Πίσω από κάθε πρόσληψη υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια, μια ζωή που μπορεί μέσα σε λίγες ημέρες να χρειαστεί να αλλάξει ολόκληρη.

Κάθε χρόνο χιλιάδες εκπαιδευτικοί περιμένουν με προσμονή τη στιγμή που θα μάθουν σε ποια περιοχή θα κληθούν να υπηρετήσουν. Μπορεί να είναι λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι τους, μπορεί όμως να είναι και στην… άλλη άκρη της Ελλάδας. Και τότε ξεκινά ένας αγώνας δρόμου. Σπίτι, μετακόμιση, έξοδα, εισιτήρια, οικογενειακός προγραμματισμός και μια νέα καθημερινότητα που πρέπει να στηθεί σχεδόν από το μηδέν.

Στο cretaone.gr, για το θέμα που ταλανίζει χιλιάδες αναπληρωτές κάθε χρόνο, μίλησε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου, «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος» Γιώργος Μακράκης και ο Πρόεδρος των Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου Γιάννης Μαρινάτος, περιγράφοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι αναπληρωτές στην Εκπαίδευση κάθε χρόνο.

Η φετινή διαδικασία για τις δηλώσεις περιοχών φέρνει ξανά στο προσκήνιο αυτή την κοινωνική διάσταση. Σύμφωνα με τον κ. Γιώργο Μακράκη, το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι οι δηλώσεις προτίμησης περιοχών αναμένεται να ξεκινήσουν από τις 14-15 Αυγούστου και να ολοκληρωθούν στις 24 Αυγούστου, ενώ τα αποτελέσματα εκτιμάται ότι θα ανακοινωθούν μέσα στον Σεπτέμβριο.

«Οι εκπαιδευτικοί θα έχουν στη συνέχεια μόλις τρεις-τέσσερις ημέρες για να μετακινηθούν και να αναλάβουν υπηρεσία, με την παρουσία τους στα σχολεία να τοποθετείται, σύμφωνα με το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, στις 7 ή 8 Σεπτεμβρίου», αναφέρει ο κ. Μακράκης.

(TATIANA ΜΠΟΛΑΡΗ / EUROKINISSI)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Αντώνης Κανάκης: Έπεσε θύμα απάτης ο γνωστός παρουσιαστής

Μια ζωή που αλλάζει μέσα σε λίγες ημέρες

Το ζήτημα δεν είναι μόνο υπηρεσιακό, είναι βαθιά κοινωνικό. Ο κ. Γιώργος Μακράκης επισημαίνει ότι εδώ και χρόνια ζητείται από το υπουργείο Παιδείας καλύτερος και πιο έγκαιρος προγραμματισμός των προσλήψεων, ώστε οι αναπληρωτές να γνωρίζουν νωρίτερα την περιοχή στην οποία θα εργαστούν και να έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να αναζητήσουν κατοικία και να οργανώσουν την οικογενειακή τους ζωή.

«Για έναν εκπαιδευτικό που βρίσκεται μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας του, η ανακοίνωση της πρόσληψης δεν σημαίνει απλώς «ξεκινάω δουλειά». Σημαίνει ότι πρέπει μέσα σε ελάχιστες ημέρες να βρει σπίτι, να μεταφέρει τα πράγματά του, να οργανώσει τη μετακίνησή του και, σε πολλές περιπτώσεις, να αποφασίσει αν θα πάρει μαζί του την οικογένειά του ή αν θα την αφήσει πίσω. Και όλα αυτά, πριν ακόμη λάβει τον πρώτο μισθό», εξηγεί ο Πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου, «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος».

Οι αναπληρωτές αντιμέτωποι με το κόστος της μετακίνησης

Ο κ. Γιώργος Μακράκης αναφέρεται και στο οικονομικό βάρος που συνοδεύει αυτή την υποχρεωτική μετακίνηση. Εκτιμάται ότι πάνω από 40.000 αναπληρωτές θα κληθούν και φέτος να εργαστούν, πολλοί από τους οποίους θα βρεθούν σε περιοχές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο στις νησιωτικές και τουριστικές περιοχές, όπου τα ενοίκια έχουν αυξηθεί σημαντικά. Ο ίδιος αναφέρει χαρακτηριστικά την Κρήτη και ειδικότερα το Ηράκλειο, το Ρέθυμνο και τα Χανιά, όπου το κόστος στέγασης δημιουργεί πρόσθετη πίεση στους εκπαιδευτικούς.

«Δεν είναι μόνο το ενοίκιο. Είναι η μετακόμιση, τα εισιτήρια, η μεταφορά των προσωπικών αντικειμένων και τα χρήματα που χρειάζονται προκαταβολικά για να εξασφαλίσουν ένα σπίτι», τονίζει ο κ. Μακράκης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι άνθρωποι αυτοί χρειάζεται ουσιαστικά να έχουν ήδη ένα καλό κουμπαρά, για να μπορέσουν να καλύψουν τα πρώτα έξοδα της μετεγκατάστασης και της καθημερινότητάς τους μέχρι να πληρωθούν. Και όσο πιο μακριά βρίσκεται ο τόπος τοποθέτησης, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η δυσκολία…

Μια νηπιαγωγός που δεν ξέρει πού θα βρίσκεται τον Σεπτέμβριο

Πόλη, σπίτι, έξοδα, μετακίνηση και οικογενειακός προγραμματισμός μπαίνουν όλα σε αναμονή μέχρι να γίνει γνωστό πού θα τοποθετηθεί ένας αναπληρωτής. Για πολλούς εκπαιδευτικούς, η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με μια βαλίτσα, όνειρα και πολλές εκκρεμότητες που πρέπει να λυθούν μέσα σε λίγες ημέρες.

Μιλώντας στο cretaone.gr, μία αναπληρώτρια νηπιαγωγός μεταφέρει την αγωνία που βιώνει κάθε χρόνο: «Κάθε χρόνο περιμένουμε να μάθουμε πού θα τοποθετηθούμε και μαζί ξεκινά η ίδια αγωνία. Μέσα σε λίγες ημέρες πρέπει να βρούμε σπίτι, να οργανώσουμε τη μετακίνησή μας και να καλύψουμε τα πρώτα έξοδα, χωρίς να γνωρίζουμε αν θα μπορούμε να ανταποκριθούμε οικονομικά. Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις οικογενειακό και οικονομικό προγραμματισμό όταν δεν ξέρεις πού θα εργάζεσαι τον Σεπτέμβριο. Κάθε χρόνο καλούμαστε ουσιαστικά να ξεκινήσουμε από την αρχή. Δεν ζητάμε κάτι περισσότερο από το αυτονόητο. Να μπορούμε να εργαζόμαστε και να ζούμε με αξιοπρέπεια στον τόπο όπου υπηρετούμε».

«Δεν είναι αυτονόητο ότι θα βρουν σπίτι»

Το πρόβλημα της στέγασης έχει πλέον γίνει ένα από τα μεγαλύτερα “αγκάθια” για τους αναπληρωτές, που ξεκινάνε σε ένα ξένο τόπο και προσπαθούν να βρουν το βηματισμό τους. Ο Γιάννης Μαρινάτος, Πρόεδρος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ρεθύμνου, μιλώντας για την κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, υπογραμμίζει ότι το ζήτημα είναι ιδιαίτερα επίκαιρο ενόψει των επικείμενων προσλήψεων.

«Η πραγματικότητα, όπως περιγράφεται, είναι ότι ένας εκπαιδευτικός μπορεί να κληθεί να μετακινηθεί σε μια περιοχή όπου τα διαθέσιμα σπίτια είναι ελάχιστα και τα ενοίκια ιδιαίτερα υψηλά.Και τότε η πρόσληψη, που θα έπρεπε να αποτελεί μια θετική εξέλιξη, μπορεί να μετατραπεί σε έναν νέο οικονομικό και προσωπικό γολγοθά», τονίζει ο κ. Μαρινάτος.

Όταν ο μισθός δεν φτάνει για να ζήσεις στον τόπο που υπηρετείς

Το πρόβλημα έχει φτάσει, σύμφωνα με τον κ. Γιάννη Μαρινάτο, ακόμη και στο σημείο εκπαιδευτικοί να μην αποδέχονται την πρόσληψή τους ή να αναγκάζονται να παραιτηθούν στην πορεία, επειδή δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής.

«Το έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια και δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα η οποία χρόνο με το χρόνο γίνεται εντονότερη και πιο δύσκολη», αναφέρει.

Ακόμα, υπάρχουν εκπαιδευτικοί που προσλαμβάνονται για να υπηρετήσουν στο Ρέθυμνο, αλλά είτε δεν αποδέχονται τον διορισμό είτε φτάνουν στην περιοχή, προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες και τελικά διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να συνεχίσουν, με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε παραίτηση. Και η παραίτηση δεν είναι χωρίς συνέπειες, καθώς, όπως επισημαίνει, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε αποκλεισμό από επόμενες προσλήψεις.

Η λύση, όπως υποστηρίζει, είναι οι μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, ώστε τα πραγματικά και πάγια κενά του δημόσιου σχολείου να καλύπτονται με μόνιμο προσωπικό, αλλά και μια ουσιαστική πολιτική στέγασης για τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν μακριά από τον τόπο τους, ιδιαίτερα στις τουριστικές, παραμεθόριες και δυσπρόσιτες περιοχές.