Η επιλεκτική ευαισθησία, οι καθυστερημένες «αναβαθμίσεις» και οι πανάκριβες παραχωρήσεις εγείρουν σοβαρά ερωτήματα

Όταν κατασκευάστηκε ο σταθμός μεταφόρτωσης, αποτέλεσε τομή και πραγματική επανάσταση για τον τομέα της αποκομιδής απορριμμάτων για τα δεδομένα της εποχής. Παρ’ όλα αυτά, για 15 ολόκληρα χρόνια ο ΕΣΔΑΚ και ο Δήμος Ηρακλείου τον χρησιμοποίησαν αδιάλειπτα, χωρίς να γίνει η παραμικρή ουσιαστική τεχνική παρέμβαση, συντήρηση ή αναβάθμιση, αφήνοντάς τον ουσιαστικά στη φθορά του χρόνου,με μοναδική εξαίρεση το 2020 που έγιναν διάφορες επισκευές σε λαμαρίνες κλπ.

Με την ανάληψη της διοίκησης από τη νέα δημοτική αρχή και με εμφανή την εμμονή στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ο σταθμός μεταφόρτωσης παραδόθηκε σε ιδιώτη με διαδικασίες εξπρές. Και όλα αυτά χωρίς ο Δήμος να φροντίσει ούτε καν τα αυτονόητα: δύο κοντέινερ μεταφοράς είχαν καεί «μυστηριωδώς», άλλα τρία ήταν εκτός λειτουργίας, όμως αντί να επισκευαστούν, παραδόθηκαν στον ιδιώτη αλλά πέντε κοντέινερ , μαζί με τρεις τράκτορες–φορτηγά, ενώ την ίδια στιγμή καταβάλλεται το εξωφρενικό ποσό του 1.100.000 ευρώ.

Σήμερα, η ίδια δημοτική αρχή επιχειρεί να παρουσιάσει ως επιτυχία δαπάνες ύψους 70.000 ευρώ για «βελτιώσεις» στον σταθμό μεταφόρτωσης, συνοδεύοντάς τες με φωτογραφίες. Το εύλογο ερώτημα, όμως, παραμένει αμείλικτο: γιατί αυτές οι παρεμβάσεις δεν έγιναν πριν από δύο χρόνια, όταν ο σταθμός λειτουργούσε ακόμη με δημόσιο χαρακτήρα,αλλά η συνετή απαξίωση φέρνει τον ιδιώτη κανόνας αυτό.

Η επιλεκτική ευαισθησία, οι καθυστερημένες «αναβαθμίσεις» και οι πανάκριβες παραχωρήσεις γεννούν σοβαρά ερωτήματα. Και αυτά είναι μόνο η αρχή, καθώς υπάρχουν και πολλά ακόμη που δεν είναι του παρόντος.

Υ.Γ Το Μότο πλέον αυτης της δημοτικης αρχης είναι εκσυχρονισμός όχι στην δημόσια υπηρεσία αλλά ναι στην ιδιωτική πρωτοβουλία.