Άννα Βίσση – Νίκος Καρβέλας: Τα επόμενα βήματα των δύο πλευρών

«Η σχέση μου με την Άννα Βίσση, καλλιτεχνική και προσωπική, είναι γνωστή»

Δύο ανακοινώσεις με απόσταση λίγων ορών έβαλαν -προσωρινά ελπίζουμε- τέλος σε μια κοινή πορεία 50 χρόνων. Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας, συνοδοιπόροι στο τραγούδι για πέντε δεκαετίες, με αμέτρητες επιτυχίες στο ενεργητικό τους, βρίσκονται για πρώτη φορά σε αντίθετα στρατόπεδα σε μια διαμάχη που πήρε σύντομα δημόσιο χαρακτήρα και απειλεί το καλλιτεχνικό μέλλον αμφοτέρων.

Η πρώτη ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στις σχέσεις του πρώην ζευγαριού ήρθε όταν ι συνθέτης δεν έδωσε το παρών στη συναυλία στο ΟΑΚΑ. Ήταν μια εξέλιξη που προκάλεσε εύλογες απορίες. Πρώτον, οι δυο τους είχαν γευματίσει πριν από μερικές ημέρες σε παραδοσιακό κουτούκι στην Κηφισιά. Δεύτερον, μαρτυρίες μουσικών επιβεβαίωσαν την ενεργό συμμετοχή του στις πρόβες, τουλάχιστον στην πρώτη φάση τους. Τέλος, ο Νίκος Καρβέλας δεν έχει χάσει καμία μεγάλη συναυλία της Άννας στην Αθήνα και μάλιστα συνήθως ανεβαίνει στη σκηνή.

Κάπως έτσι ξεκίνησαν οι φήμες για ρήξη στις σχέσεις τους, τις οποίες επιβεβαίωσε με τον πιο σαφή τρόπο ο Νίκος Καρβέλας με ανακοίνωσή του το απόγευμα της Τρίτης.

Η ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ρούλα Πισπιρίγκου: Πληροφορίες ότι διαγνώστηκε με καρκίνο στον λάρυγγα – Τι αναφέρθηκε για την υγεία της

«Τις τελευταίες ημέρες, διαδίδονται πολλά και ανακριβή ως προς την απουσία μου από τη συναυλία στο Ολυμπιακό Στάδιο με ερμηνεύτρια την Άννα Βίσση.

Απέναντι στις ανακρίβειες που ακούγονται, έχω υποχρέωση να τοποθετηθώ.

Ακόμη και αυτοί που δεν τους αρέσουν τα τραγούδια μου ή δεν με συμπαθούν, δεν μπορούν να αμφισβητήσουν πως όταν μιλάω, μιλάω με, υπερβολική ίσως, ειλικρίνεια και αμεσότητα.

Έτσι θα κάνω και τώρα.

Η σχέση μου με την Άννα Βίσση, καλλιτεχνική και προσωπική, είναι γνωστή.

Έχω συνθέσει, γράψει και ενορχηστρώσει, με ελάχιστες εξαιρέσεις, το σύνολο της δισκογραφίας της. Έχω βιώσει μαζί της και τις μεγάλες επιτυχίες, αλλά και τις δύσκολες στιγμές της επαγγελματικής μας πορείας. Αυτή η κοινή πορεία έχει αποτυπωθεί μέχρι σήμερα σε όλες τις συναυλίες και εμφανίσεις της Άννας, όπως αποτυπώθηκε και στην επιλογή των τραγουδιών της συναυλίας στο ΟΑΚΑ: τα 47 από τα 50 τραγούδια που ερμήνευσε η Άννα είναι δικές μου δημιουργίες.

Στην κοινή διαδρομή μας με την Άννα, έως σήμερα, λειτουργούσαμε με πλήρη συνεννόηση και ενότητα.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι επιλογές για το πώς, πού και πότε θα παρουσιαστούν τα τραγούδια μου αποφασίζονταν από κοινού μεταξύ μας. Η Άννα καταλάβαινε και εμένα και τη μουσική μου. Γι’ αυτό το λόγο, σπάνια υπήρχε οποιαδήποτε απόκλιση ή διαφωνία ανάμεσά μας.

Όλα αυτά, δυστυχώς, φαίνονται να έχουν αλλάξει.

Η Άννα έχει πάρει μία κατεύθυνση, τόσο σε επίπεδο καλλιτεχνικό όσο και σε επίπεδο δημόσιας παρουσίας, που δεν με βρίσκει σύμφωνο.

Οι ως τώρα συναυλίες μας είχαν στο επίκεντρό τους τη δύναμη των τραγουδιών, την ερμηνεία της Άννας και, πάνω από όλα, την αλληλεπίδραση του κοινού με τη μουσική μας. Είναι αλήθεια ότι κατά καιρούς έχουμε κάνει με την Άννα μεγάλες και εντυπωσιακές παραγωγές. Όμως το μέγεθος και ο εντυπωσιασμός δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός.

Όταν η Άννα με ενημέρωσε για τη συναυλία που ήθελε να κάνει στο ΟΑΚΑ, προβληματίστηκα ιδιαίτερα. Πίστευα ότι το κοινό μας δεν θα απολάμβανε πραγματικά τα τραγούδια μας σε έναν τέτοιο τεράστιο χώρο. Πολύ περισσότερο όταν οι τιμές των εισιτηρίων έφταναν μέχρι και τα 400 ευρώ.

Σέβομαι απόλυτα όσους στερήθηκαν για να αγοράσουν εισιτήριο για τη συναυλία αυτή. Αλλά εγώ αντιλαμβάνομαι την τέχνη μου ως μια τέχνη λαϊκή και προσιτή. Με το κοινό να ευχαριστιέται την αμεσότητα και να διασκεδάζει μαζί και δίπλα με τους καλλιτέχνες.

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι όσοι δεν μπορούν να δώσουν πολλά χρήματα θα καταλήξουν να ακούνε τα τραγούδια μου από θέσεις με μειωμένη ως καθόλου ορατότητα, σε ένα αχανές γήπεδο.

Άλλο να προσφέρεται ένα ωραίο θέαμα, και άλλο τα τραγούδια να γίνονται δευτερεύον, συνοδευτικό υλικό για ένα φαραωνικό “υπερθέαμα” εικόνας που το παρακολουθείς από γιγαντοοθόνες.

Δεν είναι θέμα επιλογής “χώρων”. Είναι σύγκρουση μεταξύ τελείως διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων. Σύγκρουση μεταξύ δύο ασύμβατων καλλιτεχνικών αντιλήψεων.

Αρέσουν δεν αρέσουν, τα τραγούδια μου έχουν μια δόση απειθαρχίας και, αυτό που λένε (ή μου καταλογίζουν), μια δόση “τρέλας”.

Αυτή είναι η δική μου καλλιτεχνική γλώσσα. Πότε προκλητικά, πότε αστεία, πότε απλά και πότε πιο συνθετικά περίπλοκα, πότε συγκινητικά και πότε “θεατρικά”, τα τραγούδια μου απαιτούν έναν πηγαίο αυθορμητισμό. Δεν θέλω να τα βλέπω καλογυαλισμένα, ούτε θέλω να τα δω να γίνονται αλατοπίπερο για κοσμικές εκδηλώσεις της οικονομικής ελίτ.

Μου παρουσίασαν ως τετελεσμένο γεγονός ότι δεν θα έπαιρνα καμία αμοιβή από τη συναυλία
Κάποιοι πρόλαβαν να “διαρρεύσουν” διάφορα για οικονομικές διαφορές μου με την εταιρεία παραγωγής, νομίζοντας, ίσως, πως θα “μεταθέσουν” τη συζήτηση από τη βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία που πλέον χαρακτηρίζει τη σχέση μας με την Άννα. Ίσως, από την άλλη πλευρά, να διέρρευσαν όσα διέρρευσαν, θεωρώντας πως θα διστάσω να αναφερθώ και στο θέμα αυτό. Αν με ήξεραν καλύτερα, θα γνώριζαν ότι δεν διστάζω ποτέ μπροστά στην αλήθεια.

Βιοπορίζομαι από τη δουλειά μου. Και η δουλειά μου είναι να γράφω τραγούδια. Ο δημιουργός θα πρέπει να αμείβεται για τη δουλειά του, όπως πρέπει να αμείβεται οποιοσδήποτε άνθρωπος εργάζεται.

Έτσι άλλωστε δουλεύαμε πάντοτε με την Άννα. Αυτή ήταν η συμφωνία που τηρούσαμε στις προηγούμενες συναυλίες (Καλλιμάρμαρο): ελάμβανα αμοιβή και αυτό ανεξάρτητα από τα δικαιώματα του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης που με εκπροσωπεί, ως συνθέτη και στιχουργό.

Λίγες μόλις ημέρες πριν την πραγματοποίηση της συναυλίας και ενώ η Άννα εντελώς απρόσμενα μου είπε να μην συμμετάσχω στις μουσικές πρόβες στο ΟΑΚΑ, μου παρουσίασαν ως τετελεσμένο γεγονός ότι δεν θα έπαιρνα καμία αμοιβή από τη συναυλία, με την αιτιολογία ότι η παραγωγή υπήρξε πολύ ακριβή.

Αδυνατώ να κατανοήσω το γιατί η ενοικίαση εξοπλισμού και χώρου και η πληρωμή μουσικών, συντελεστών και τεχνικού προσωπικού συνιστά κόστος, ενώ η αμοιβή του δημιουργού των 47 από τα 50 τραγουδιών της συναυλίας δεν συγκαταλέγεται στο κόστος που οφείλει να έχει προϋπολογίσει η εταιρεία παραγωγής. Πρώτη φορά σε όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στον χώρο, ακούω παραγωγό να δηλώνει τελεσιγραφικά στον δημιουργό ότι δεν θα πληρωθεί επειδή το κόστος του παραγωγού είναι μεγάλο. Και μάλιστα για μια συναυλία που ο ίδιος ο παραγωγός επέλεξε να κάνει, χωρίς καν να ρωτήσει τον δημιουργό.

O βασικός χρηματοδότης και παράγοντες της εταιρείας παραγωγής δεν επιθυμούσαν να καθίσω δίπλα τους
Τους ενημέρωσα, από πλευράς μου, ότι δεν ζητούσα τίποτα περισσότερο από το να πάρω τη συμφωνημένη αμοιβή που είχα πάρει σε ανάλογες περιπτώσεις και που φυσικά ήταν σε πλήρη γνώση της εταιρείας παραγωγής μέσω της Άννας.

Γρήγορα κατάλαβα πως το οικονομικό θέμα ήταν απλώς η πρώτη πράξη μιας γενικότερης προσβλητικής συμπεριφοράς εναντίον μου. Ωστόσο, πείστηκα από το περιβάλλον μου να πάω στη συναυλία, παρά το αρνητικό κλίμα που ήδη υπήρχε με την εταιρεία παραγωγής, για να τιμήσω το κοινό.

Λίγες μόλις ώρες πριν την έναρξη της συναυλίας, έλαβα ενημέρωση από πρόσωπο που μιλούσε για λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής, ότι ο βασικός χρηματοδότης και παράγοντες της εταιρείας παραγωγής δεν επιθυμούσαν να καθίσω δίπλα τους, ούτε εγώ ούτε καν οι οικείοι και προσκεκλημένοι μου, και ότι είχαν ακυρώσει τα αρχικά εισιτήρια όλων μας και τα είχαν αντικαταστήσει με νέα εισιτήρια, σε νέες θέσεις, απομακρυσμένες και υποδεέστερες από τις αρχικές.

Στο πλαίσιο της επικοινωνίας αυτής, απάντησα το αυτονόητο: ότι η ενέργειά τους ήταν απόλυτα προσβλητική για εμένα και ότι θα ερχόμουν στη συναυλία, και θα καθόμουν, και εγώ και οι προσκεκλημένοι μου, στις αρχικές μας θέσεις. Η απάντηση που έλαβα είναι ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό.

Όταν ρώτησα επί λέξει “Και τι θα κάνετε; Θα μου απαγορεύσετε να μπω και να καθίσω στη θέση μου;”, η απάντηση που πήρα ήταν ότι, πράγματι, αυτό θα καλούνταν να κάνουν. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και ότι, στην περίπτωση αυτή, παύει οποιαδήποτε συζήτηση επί του οικονομικού.

Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η Άννα συναίνεσε σε μια τόσο μεγάλη απρέπεια εναντίον μου
Το τελειωτικό χτύπημα που δέχθηκα, σε προσωπικό επίπεδο, ήταν όταν ζήτησα να μάθω αν η Άννα γνώριζε για αυτή την απαράδεκτη συμπεριφορά και μου μεταφέρθηκε από τη Νίκη Βίσση ότι ναι, ήταν ενήμερη. Μια λέξη μόνο μπορεί να εκφράσει αυτό που αισθάνθηκα: Συντριβή.

Ακόμα δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η Άννα συναίνεσε σε μια τόσο μεγάλη απρέπεια εναντίον μου. Φυσικά, δεν πήγα στη συναυλία.

Η τελευταία πράξη της προσβλητικής συμπεριφοράς που μου επιφύλαξαν ήλθε μετά την ολοκλήρωση της συναυλίας. Χωρίς να έχει συμφωνηθεί τίποτα τέτοιο μεταξύ μας, έθεσαν ως προϋπόθεση, για να μου καταβάλουν οποιαδήποτε αμοιβή, να υπογράψω ότι δεν θα έκανα καμία δημόσια αρνητική αναφορά στην Άννα, και μάλιστα με απειλή ποινής χιλιάδων ευρώ εφόσον έκανα κάτι τέτοιο.

Φυσικά δεν δέχθηκα να απαρνηθώ την ελευθερία της γνώμης μου και να την ανταλλάξω με χρήμα. Και μάλιστα με χρήμα που δεν μου το “χάριζαν”, αλλά ήταν η αμοιβή που δικαιούμουν ως δημιουργός των τραγουδιών. Καμία πρόθεση δεν είχα και δεν έχω να προσβάλω τον οποιονδήποτε. Προσβολή δεν είναι να εκφράζεσαι ελεύθερα και ειλικρινά. Προσβολή είναι να απαιτούν από σένα να μην μιλάς και να μην εκφράζεις τη γνώμη σου.

Ο δημιουργός ενός καλλιτεχνικού έργου έχει δικαίωμα να αμείβεται και δεν πρέπει να ντρέπεται για αυτό. Έχει, επίσης, χρέος να υπερασπίζεται την ακεραιότητά του έργου και τις συνθήκες παρουσίασής του. Έχει χρέος και δικαίωμα να επιλέγει το πώς το έργο του πλαισιώνεται αισθητικά, κοινωνικά και ιδεολογικά. Έχει δικαίωμα, όποτε το κρίνει σκόπιμο, να εκφράζει αμφιβολίες και αντιρρήσεις στην περίπτωση που αυτή η πλαισίωση έρχεται σε σύγκρουση με τις καλλιτεχνικές προθέσεις, την προσωπικότητα και την κοινωνική στάση του.

Καταλήγοντας, νομίζω ότι γίνεται σαφές από όσα ανέφερα, ότι τόσο αυτό το δελτίο τύπου, όσο και οι επόμενες κινήσεις μου, αποσκοπούν στην υπεράσπιση του έργου μου και στην απόδοση στο πρόσωπό μου του σεβασμού που μου αναλογεί ως δημιουργού» .

Η απάντηση της Άννας Βίσση:

Η απάντηση της Άννας Βίσση έφτασε στα inbox δημοσιογράφων και Μέσω γύρω στις 6:00 το πρωί της Τετάρτης. Από αυτό και μόνο μπορούμε να συνάγουμε το συμπέρασμα ότι το «ξέσπασμα» του Νίκου Καρβέλα είναι κάτι που ενόχλησε σε βάθος την Άννα Βίσση.

«Ένα δελτίο τύπου τεσσάρων σελίδων, γεμάτο υποκρισία και λαϊκισμό, με τη γνωστή κατά τα άλλα ευγλωττία του Νίκου, που αυτή τη φορά κάθε άλλο παρά με πείθει. Εσύ μιλάς για συντριβή. Εγώ μιλάω για ντροπή.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Ο Νίκος Καρβέλας πριν τη συναυλία, άφηνε όλους, και κυρίως εμένα, να πιστεύουμε πως ήταν περήφανος για αυτό που θα παρουσίαζα. Κάτι που και ο ίδιος θεωρούσε ως φυσική μου εξέλιξη μετά από τις συναυλίες στο Ηρώδειο και το Καλλιμάρμαρο. Ήταν δε πλήρως ενήμερος και σύμφωνος για το όραμα του ΟΑΚΑ, αυτό που σήμερα υποτιμητικά αποκαλεί «φαραωνικό υπερθέαμα».

Ποτέ δεν εξέφρασε σε εμένα κάποια ένσταση ούτε για την παραγωγή και τον τρόπο παρουσίασης του έργου του, αλλά ούτε και για τις τιμές των εισιτηρίων όπως υποκριτικά αναφέρεται στη δήλωσή του. Άποψη δεν είχε άλλωστε ούτε τα προηγούμενα χρόνια για τις τιμές των εισιτηρίων στις εκάστοτε συναυλίες μου, ούτε και για τις τιμές στα νυχτερινά κέντρα όπου εμφανιζόμουν, ενώ λάμβανε κατά περίπτωση αμοιβή επί των κερδών μου, πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων του, ως αναγνώριση της καλλιτεχνικής μας συνεργασίας, παρότι εδώ και πολλά χρόνια δεν συμμετείχε στην προετοιμασία αυτών.

Έκπληκτη λοιπόν, πληροφορήθηκα τρία εικοσιτετράωρα πριν από τη συναυλία, ότι αιφνιδιαστικά και παράλογα απαίτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, τα οποία αν δεν λάμβανε εντός 24 ωρών, θα χρησιμοποιούσε κάθε μέσο για να απαγορεύσει τη διεξαγωγή της συναυλίας.

Την επόμενη μέρα και όταν πλέον συνειδητοποίησε ότι δεν είχε καμία δυνατότητα να εμποδίσει τη συναυλία, τα βέλη του στράφηκαν προς το πρόσωπό μου και διατύπωσε ευθείες απειλές μέσω της αδελφής μου Νίκης, και ενώπιον μαρτύρων, ότι θα με διέσυρε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ότι θα με κατέστρεφε προσωπικά και καλλιτεχνικά, ώστε «να μην τολμώ να βγω από το σπίτι μου», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Διάλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή και πριν το σημαντικότερο εγχείρημα της καριέρας μου, να μου δημιουργήσει αφόρητη ψυχολογική πίεση
Και εδώ θέλω να πω ότι όλα αυτά τα ξεστόμισε ο άνθρωπος που τους τελευταίους έξι μήνες και ενώ είχε οικονομική ανάγκη, έτρεξα εγώ να τον εξυπηρετήσω, όπως έκανα άλλωστε μια ζωή. Το ποσό που αποδεδειγμένα έχει λάβει ξεπερνάει τις 500.000 ευρώ. Μεγάλο μέρος αυτού, δόθηκε από τον Γιάννη Κούστα προς διευκόλυνση της κατάστασης, με τη δέσμευση του Νίκου Καρβέλα της επιστροφής των χρημάτων.

Είναι λοιπόν παράλογο ότι κατόπιν αυτής της εκβιαστικής και απειλητικής συμπεριφοράς έγινε αλλαγή των θέσεων του και των καλεσμένων του τη βραδιά της συναυλίας; Πώς θα μπορούσε η παραγωγή να ανεχθεί δίπλα της την παρουσία του ανθρώπου που μόλις την προηγούμενη ημέρα επέδειξε τέτοια συμπεριφορά;

Επίσης, αυτό που με σοκάρει είναι το γεγονός πως ο ίδιος άνθρωπος που είχα δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια, που θεωρούσα φίλο μου, συνεργάτη μου και οικογένειά μου, διάλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή και πριν το σημαντικότερο εγχείρημα της καριέρας μου, να μου δημιουργήσει αφόρητη ψυχολογική πίεση, στην οποία μόνο εγώ ξέρω πως μπόρεσα να ανταπεξέλθω. Αυτό το χρωστάω στην αγάπη και την πίστη του κόσμου που εκείνο το βράδυ με παρέσυρε στο πιο όμορφο μουσικό ταξίδι της ζωής μου.

Όσο για τη «φίμωση» που αναφέρει, δεν έγινε καμία τέτοια προσπάθεια εκ μέρους μου. Το μόνο που επιχείρησα να διασφαλίσω είναι ότι δε θα προχωρούσε σε καμία απόπειρα συκοφαντικής δυσφήμισης προς το πρόσωπό μου, μάλιστα με τη δέσμευση ότι δε θα έκανα κάτι αντίστοιχο κι εγώ. Άλλωστε δεν έχω κάτι να κρύψω και δεν ανέχομαι πλέον να εκβιάζομαι συναισθηματικά και να χειραγωγούμαι. Όσοι θέλουν μπορούν να κρατήσουν τη γεμάτη ψέματα και αντιφάσεις εκδοχή του Νίκου Καρβέλα, εγώ θα κρατήσω την αλήθεια, η οποία με χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνιδα από την αρχή της καριέρας μου.

Τελικά, για μένα ίσως αυτό είναι το πιο οδυνηρό απ’ όλα. Όχι η οικονομική διαφωνία ή ό,τι άλλο ισχυρίζεται, αλλά ότι ανακάλυψα πως τον άνθρωπο που πίστευα ότι γνώριζα τόσα χρόνια, ίσως δεν τον γνώρισα ποτέ.

Αυτή είναι η τελευταία προσωπική δημόσια τοποθέτηση που κάνω σχετικά με αυτό το θέμα.

Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει… Άννα Βίσση».

Οι επόμενες κινήσεις των δύο «παικτών»
Όπως παρατήρησε η Σίσσυ Χρηστίδου στο «Χαμογέλα ξανά» της Τρίτης, είναι η πρώτη φορά που ο Νίκος Καρβέλας και η Άννα Βίσση επιτρέπουν σε μια διαμάχη τους να πάρει δημόσια διάσταση σε πραγματικά χρόνο. Και οι δύο έχουν παραδεχτεί ξεχωριστά σε συνεντεύξεις τους ότι η σχέση τους έχει περάσει σοβαρές αναταράξεις. Όμως, κάθε φορά, τα προβλήματα αντιμετωπίζονταν με διακριτικότητα και χωρίς να μαθαίνει τίποτα κανείς εκτός του στενού κύκλου τους.

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι αυτή η διαμάχη, όχι απλά διέρρευσε στα Μέσα, αλλά συνοδεύεται και από εκατέρωθεν απειλές. «Τόσο αυτό το δελτίο τύπου, όσο και οι επόμενες κινήσεις μου, αποσκοπούν στην υπεράσπιση του έργου μου και στην απόδοση στο πρόσωπό μου του σεβασμού που μου αναλογεί ως δημιουργού» κατάληξε στην ανακοίνωσή του ο Νίκος Καρβέλας. «Θα πάμε κόντρα κι όπου βγει…» ήταν η τελευταία φράση της Άννας Βίσση.

Προσκεκλημένος το πρωί της Τετάρτης στο «Happy Day», ο δημοσιογράφος Διονύσης Θανάσουλας, καλός γνώστης του θέματος, μίλησε για την επόμενη ημέρα στην σχέση του δημιουργικού δίδυμου, πρώην συζύγων και γονιών.

«Οι προβλέψεις είναι δύσκολες. Εγώ προσωπικά εικάζω ότι πάμε για δικαστήρια. Εάν δεν γίνει μια συνάντηση να πέσουν οι τόνοι, να ικανοποιηθεί κατά τι ο Καρβέλα και κατά τι η Βίσση…» σχολίασε ο δημοσιογράφος. Και έκανε μια αποκάλυψη: «Δεν ξέρω αν είναι συντετριμμένη (η Άννα Βίσση), πάντως χθες αναχώρησε από την Ελλάδα. Πήγε ταξίδι με την κυρία Δήμητρα Κούστα μαζί, στα Ευρώπας νομίζω».