Αντιπολίτευση σε αγώνα δρόμου για το 2026 – Προβάδισμα και άνεση για τη Νέα Δημοκρατία

Ένας από τους κύριους παράγοντες που ευνοούν το κυβερνητικό κόμμα είναι ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης

Το 2026 θεωρείται εξαιρετικά κομβικό έτος για την αντιπολίτευση, καθώς ο χρόνος έως τις εκλογές μικραίνει και με τα μέχρι στιγμής στοιχεία δεν φαίνεται να αναδεικνύεται με σαφήνεια το «αντίπαλον δέος» για την κυβέρνηση.

Η Νέα Δημοκρατία παρά τις κατά καιρούς και ανάλογα με την επικαιρότητα απώλειες φαίνεται να κρατά τόσο τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων της, αλλά και να πείθει σημαντικά κομμάτια της εκλογικού σώματος εκτός αυτού.

Στην αντιπολίτευση το πρώτο που παρατηρεί κανείς είναι ο… συνωστισμός. Ένας από τους κύριους παράγοντες που ευνοούν το κυβερνητικό κόμμα είναι ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης, τόσο στα δεξιά, όσο και στα αριστερά της.

Ο παράγοντας «Καρυστιανού» που αλλάζει τα δεδομένα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στην Ιεράπετρα για τον θάνατο της Αμαλίας Παπαδάκη

Μέχρι και πριν από μερικούς μήνες οι πολιτικοί σχηματισμοί που διεκδικούσαν ρόλο στην κυβερνητική αλλαγή ήταν δεδομένοι. Το μόνο που υπήρχε σε εκκρεμότητα ήταν ο χρόνος κατά τον οποίον θα επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας να ανακοινώσει την ίδρυση πολιτικού φορέα, απορροφώντας σε ένα βαθμό την ήδη τραυματισμένη απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.

Όταν η Μαρία Καρυστιανού, που απολάμβανε υψηλής δημοφιλίας, λόγω της τραγωδίας των Τεμπών, ανακοίνωσε ότι μπαίνει στην πολιτική και – όχι και τόσο- ήρεμα νερά, άρχισαν να γίνονται εκ νέου αχαρτογράφητα. Τα ποσοστά που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις είναι υψηλά, αν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν θα μπορέσει να τα διατηρήσει έως τις εκλογές. Η ίδια πάντως διακηρύσσει ότι στόχος του πολιτικού φορά που θα ιδρύσει είναι να κυβερνήσει

Με τις πρώτες πολιτικές της δηλώσεις πάντως έγινε εμφανής η πολιτική απειρία, ενώ το αρχικό πολιτικό στίγμα φαίνεται ότι απομακρύνει ψηφοφόρους που κινούνται από το κέντρο έως την αριστερά.

Τα αδιέξοδα στο ΠΑΣΟΚ και η κόκκινη γραμμή της μη συνεργασίας με τη ΝΔ

Το ΠΑΣΟΚ κάνει λόγο για πολιτική αλλαγή, πλην όμως στην πολιτική δεν αρκεί να δηλώνεις πρόθεση, πρέπει να πείθεις ότι αυτό που λες είναι πιθανόν να συμβεί.

Η δημοσκοπική καθήλωση σε ποσοστά που κάποιες φορές δείχνουν υποχώρηση στην τρίτη θέση δε αναδεικνόυουν κάποια δυναμική, ενώ παράλληλα τροφοδοτούν την εσωκομματική «γκρίνια». Ο Νίκος Ανδρουλάκης πετά το γάντι στους εντός του κόμματος αντιπάλους και τους ζητά να μιλήσουν στα όργανα και στο επόμενο συνέδριο. Φαίνεται προς το παρόν να υπάρχει μια ισχυρή τάση στο κόμμα που αποκρούει οποιαδήποτε νύξη μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, πλην όμως δεν δίνει σαφές στίγμα για το πώς ονειρεύεται την πολιτική αλλαγή. Ακόμα και αν δείξει ότι έχει τη δυνατότητα να κατακτήσει με άνεση την δεύτερη θέση, αυτό δεν συνιστά κυβερνητική δυναμική

Ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει μέσω «Ιθάκης»

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει κάνει σαφές ότι ετοιμάζει νέο κόμμα, πλην όμως η κεντρική του πολιτική στρατηγική συνεχίζει να κινείται γύρω από το βιβλίο του «Ιθάκη» και στις παρουσιάσεις του μέσω των οποίων παρεμβαίνει στις πολιτικές εξελίξεις, όπως και μέσω κάποιων αναρτήσεων στα κοινωνικά δίκτυα.

Η γνωστοποίηση των ανθρώπων που τον πλαισιώνουν και αποτελούν ουσιαστικά το think tank που θα αρθρώσει τον «νέο πολιτικό λόγο» είναι χρήσιμο για τον ίδιο, αλλά σπανίως πείθει το εκλογικό σώμα. Οι ζυμώσεις είναι έντονες στο παρασκήνιο, αλλά ο χρόνος αρχίζει να στενεύει. Αν θέλει ο Αλέξης Τσίπρας να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο θα πρέπει να αναχωρήσει από τον «Ιθάκη» και να αρχίσει το ταξίδι προς τις εκλογές. Και ως άλλος Οδυσσέας στον παρόν πολιτικό σκηνικό θα πρέπει να είναι «πολυμήχανος».

Αριστερά στα όρια της επιβίωσης

Αν δει κανείς τα αποτελέσματα των εκλογών του 2023 – πόσο μάλλον αυτά του 2019- και τη σημερινή αποτύπωση της δημοσκοπικής δυναμικής του χώρου που καλύπτεται από τον ΣΥΡΙΖΑ η πτώση είναι τόσο θεαματική όσο δεν έχει συμβεί ποτέ στην μεταπολίτευση. Ακόμα και μετά την μεταπολίτευση όταν τα κόμματα του κέντρου σημείωναν πτώση μέχρι που εξαφανίστηκαν από τον πολιτικό χάρτη, οι ψηφοφόροι τους μετακινήθηκαν προς το ΠΑΣΟΚ που εμφάνιζε κυβερνητική δυναμική που το οδήγησε στην εξουσία.

Εκτός του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα που έχουν δηλώσει σαφώς ότι είναι κεντρική πολιτική τους επιλογή οι συνεργασίες στον προοδευτικό χώρο και η δημιουργία ενός μετώπου κατά της κυβέρνησης, οι υπόλοιποι δεν φαίνεται να επιλέγουν τις συγκλήσεις. Και αυτό μπορεί να τους οδηγήσει στην έξοδο από το κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Σε εποχή που παγκοσμίως η απήχηση της Αριστεράς βρίσκεται σε ύφεση, το στοίχημα είναι δύσκολο και οι απαντήσεις δεν είναι έτοιμες.

Κωνσταντοπούλου και Βελόπουλος ως οι φιλόδοξοι δεύτεροι

Πλεύση Ελευθερίας και Ελληνική Λύση παρουσιάζουν εδώ και πολύ καιρό μια αξιοσημείωτη σταθερότητα, παρά τα σκαμπανεβάσματα και δείχνουν και διεκδικούν ρόλο στην επόμενη Βουλή, με μεγαλύτερη εκπροσώπηση. Είναι ουσιαστικά οι δύο πολιτικοί φορείς που απορροφούν τη ψήφο διαμαρτυρίας που βρίσκεται κυρίως στα δεξιά της ΝΔ, αν και η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως προερχόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ, φιλοδοξεί να πείσει και αριστερούς ψηφοφόρους.

Στους ήδη υπάρχοντες του χώρου που βρίσκεται δεξιά της ΝΔ έχει προστεθεί και ο Αντώνης Σαμαράς του οποίου οι παρεμβάσεις έχουν πυκνώσει και ο λόγος του έχει γίνει ακόμα πιο έντονος. Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόσφατα δήλωσε ότι «Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι το χάος» επιβεβαιώνοντας το οριστικό ρήγμα, αλλά χωρίς μέχρι σήμερα να κάνει σαφές αν θα κάνει το βήμα της δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα.

Φαίνεται ότι μετά και την απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να εισέλθει στην πολιτική το κόμμα «Νίκη» φαίνεται ότι δεν έχει πολλές ελπίδες να μπει και στην επόμενη βουλή, ενώ και οι Σπαρτιάρες ουσιαστικά δεν υπάρχουν πολιτικά εδώ και πολύ καιρό.

Αυτός ο κατακερματισμός δεξιά και αριστερά της ΝΔ την ευνοεί διατηρώντας «αέρα» πολλών μονάδων από τον δεύτερο. Άλλωστε είναι η πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά που έχουμε τόσο αμετακίνητο πρώτο και τόσο εν δυνάμει δεύτερους.

Πηγή: CNN Greece