Χανιά: Με λαμπρότητα η Κυριακή των Βαΐων, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ. Τίτου

Της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Τίτος, πλαισιούμενος από τον ιερό κλήρο της Μητροπόλεως

Ο Σεβασμιώτατος Τίτος προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, προαναγγέλλοντας την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας με κατάνυξη και πνευματική χαρά. Με λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάστηκε η μεγάλη δεσποτική εορτή της Κυριακής των Βαΐων στον Ιερό Μητροπολιτικό μας Ναό, προαναγγέλλοντας την είσοδο των πιστών στην κατανυκτική περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδος.

Της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Τίτος, πλαισιούμενος από τον ιερό κλήρο της Μητροπόλεως. Πλήθος ευσεβών χριστιανών κατέκλυσε τον Ναό, κρατώντας στα χέρια τους βάγια, συμμετέχοντας με ευλάβεια στη χαρμόσυνη αυτή εορτή της Εκκλησίας μας.

Κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, ανεγνώσθη το ιερό Ευαγγέλιο της θριαμβευτικής εισόδου του Κυρίου στα Ιεροσόλυμα, όπου ο λαός Τον υποδέχθηκε μετά βαΐων και κλάδων, αναφωνώντας «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το συγκινητικό «αντίο» του Μ. Κεφαλογιάννη στον αδερφό του

Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο βαθύτερο νόημα της εορτής, τονίζοντας ότι η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μία διαρκή πρόσκληση προς όλους τους πιστούς να Τον υποδεχθούν στις καρδιές τους με πίστη, ταπείνωση και αγάπη. Μεταξύ άλλων είπε: …Τὰ παιδιά ἀνεγνώρισαν τὸν Δεσπότη τῆς κτίσεως, ἐνῶ οἱ πατέρες τους ἀπεδείχθησαν ἀγνώμονες. Τὰ παιδιά Τον ἀνύμνησαν ὡς Θεό, οἱ πατέρες τους Τον σταύρωσαν ὡς ἐχθρό. Τὰ παιδιά τους ἐκραζαν τὸ «Ὡσαννά», ἐνῶ οἱ πατέρες τους ἐκραύγαζαν «σταυρωθήτω».

Αὐτὰ ποὺ ἔγιναν στὰ Ἱεροσόλυμα αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα ἡ Ἐκκλησία τὰ ὀνομάζει «ἀπόρρητα», ἀνεξήγητα γιὰ τὸν λογισμό μας. Δὲν τὰ χωρᾶει ὁ νοῦς μας καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ λαλήσει τὸ στόμα μας. Τὰ ζοῦμε, ὅμως, μυστικὰ μέσα μας καὶ ἡ ψυχὴ μας γίνεται ὁ τόπος, ὅπου ὁ Χριστὸς πάλι σταυρώνεται καὶ ἀνασταίνεται. Ἡ καλύτερη γλῶσσα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος εἶναι ἡ σιωπὴ καὶ ἡ προσκύνηση.

Ἂς μὴν λείψουμε αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἀπὸ τὶς Ἱερὲς Ἀκολουθίες. Ἂς θεωρήσουμε ξεχωριστὲς αὐτὲς τὶς ἡμέρες στὴ ζωή μας. Ἂς ἀκολουθήσουμε τὸν Χριστὸ πρὸς τὸ «ἑκούσιον πάθος». Ἂς καθίσουμε μαζί του στὸ Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ ἂς μείνουμε κοντά του. Μὴν τὸν ἀφήσουμε μόνο, μὴν τὸν προδώσουμε. Ὁ Ποιμένας θὰ παταχθῇ, τὰ πρόβατα ὅμως ἂς μὴν διασκορπισθοῦν, ἀλλὰ νὰ μείνουμε ὅλοι σὰν τὸν μαθητὴ Ἰωάννη καὶ τὴν Παναγία μητέρα Του κάτω ἀπὸ τὸ Σταυρό. Ἂς ἐξομολογηθοῦμε τὶς ἁμαρτίες μας καὶ ἂς κοινωνήσουμε ἀπὸ τὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς, γιὰ νὰ ἀξιωθοῦμε ἔτσι νὰ ζήσουμε ἀληθινὰ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας καὶ τὴν προσωπικὴ μας ἀνάσταση.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η ευλόγηση και διανομή των βαΐων στους πιστούς, οι οποίοι τα έλαβαν ως ευλογία και σημείο πνευματικής ενίσχυσης για την πορεία προς το Πάθος και την Ανάσταση.

Η εορτή ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα πνευματικής χαράς και προσμονής, καλώντας όλους να βαδίσουν συνειδητά την Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, με μετάνοια και εσωτερική προετοιμασία, ώστε να αξιωθούν να συμμετάσχουν στο χαρμόσυνο μήνυμα της Αναστάσεως.