Χάρης Ρώμας: «Αν συνεχίζαμε το «Κωνσταντίνου κι Ελένης» με τη Ράντου, θα αγοράζαμε από ένα καινούργιο σπίτι ο καθένας»

Το «Κωνσταντίνου κι Ελένης» μπήκε στο βιβλίο Γκίνες ως η τηλεοπτική σειρά με τις περισσότερες επαναλήψεις στον κόσμο

Ο Χάρης Ρώμας μίλησε για τις σειρές που έχει πρωταγωνιστήσει και έχουν αφήσει εποχή, ενώ αναφέρθηκε συγκεκριμένα στο «Κωνσταντίνου κι Ελένης».

Ο ηθοποιός μίλησε στην εφημερίδα On Time και αρχικά, δήλωσε πως στο παρελθόν, οι νέοι ηθοποιοί φοβόντουσαν να παίξουν στην τηλεόραση, για να μην τους «κυνηγούν» οι ρόλοι τους για πάντα.

«Ακόμα με φωνάζουν στον δρόμο με τα ονόματα των ρόλων μου. Αλλά χαριτολογώντας πλέον, αυτός ήταν ο φόβος που είχαμε σαν νέοι ηθοποιοί, ότι όλο αυτό θα μας αποκόψει από το καλό θέατρο», είπε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Η Ελένη Ράντου μου έλεγε «Χάρη, θα γεράσουμε κι αν συνεχίσουμε να παίζουμε το Κωνσταντίνου κι Ελένης, θα παραμείνουμε η «Κατακουζίνα κι η γκαρσόνα». Μας είχαν κάνει πρόταση να συνεχίσουμε, αν το κάναμε, θα αγοράζαμε από ένα καινούριο σπίτι ο καθένας».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

10 κρητικές λέξεις που ακούγονται ακόμα στα χωριά

Όπως είπε, η προσφορά που τους είχαν κάνει ήταν πολύ καλή, όμως προτίμησαν να το σταματήσουν. «Μας έδιναν πάρα πολλά λεφτά για να συνεχίσουμε τη σειρά έστω για έναν χρόνο. Και δεν το κάναμε. Προτιμήσαμε να το σταματήσουμε. Θεωρώ πολύ μεγάλη καταξίωση το να κάνεις τόσο διαχρονική δουλειά, που όχι απλώς να θυμούνται ότι έκανες κάποιες επιτυχίες, αλλά οι ατάκες που έχεις γράψει κι έχεις πει ως ηθοποιός να έχουν περάσει πλέον στην κουλτούρα της καθημερινότητας», τόνισε.

Επιπλέον, συμπλήρωσε: «Διαμορφώνουμε την κουλτούρα της καθημερινότητας. Με σταματάνε νέοι φοιτητές, αλλά και παιδιά που βλέπουν τις επαναλήψεις τις σειρές ή στο YouTube και γίνεται χαμός. Μου λένε τις ατάκες, παίζουν σκηνές από τα σίριαλ που εγώ δεν τις θυμάμαι, γιατί δεν τα ξαναβλέπω τα επεισόδια».

Τέλος, κατέληξε: «Το «Κωνσταντίνου κι Ελένης» μπήκε στο βιβλίο Γκίνες ως η τηλεοπτική σειρά με τις περισσότερες επαναλήψεις στον κόσμο. Πάρα πολλοί με σταματούν στον δρόμο και μου λένε «σας ευχαριστούμε για ό,τι μας έχετε προσφέρει». Κι αυτό είναι άκρως τιμητικό και συμβαίνει κάθε μέρα».