Τι απαντά το ΠΑΓΝΗ για τα στοιχεία – Στην Βουλή με ερώτηση ΠΑΣΟΚ η ασφαλή διακοπή κύησης

Νέο κύκλο πολιτικών και κοινωνικών αντιδράσεων προκαλεί το ζήτημα της πρόσβασης στη νόμιμη τεχνητή διακοπή κύησης στα δημόσια νοσοκομεία, με το Υπουργείο Υγείας να ζητά επίσημα στοιχεία από τα νοσηλευτικά ιδρύματα της Κρήτης και το θέμα να φτάνει πλέον και στη Βουλή με ερώτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Αφορμή στάθηκαν καταγγελίες και δημοσιεύματα για δυσκολίες πρόσβασης σε δημόσιες δομές υγείας, που επανέφεραν στο προσκήνιο ένα ζήτημα το οποίο, όπως τονίζουν νομικοί και πολιτικοί φορείς, αποτελεί κατοχυρωμένο δικαίωμα.

Παρέμβαση του Υπουργείου Υγείας – Ζητήθηκαν αναλυτικά στοιχεία

Μετά τον «θόρυβο» που προκλήθηκε, το Υπουργείο Υγείας, μέσω της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης , απέστειλε επίσημο αίτημα προς τα νοσοκομεία του νησιού, ζητώντας αναλυτικά στοιχεία για τον αριθμό των αμβλώσεων που πραγματοποιούνται ετησίως.

Τι απάντησε το ΠΑΓΝΗ

Σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες, η κλινική Γυναικολογίας του ΠΑΓΝΗ (Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου), με διευθυντή τον Αντώνιο Μακρυγιαννάκη, ενημέρωσε τη διοίκηση περίπου ότι:

«Δεν υπάρχει άρνηση ιατρών να προχωρήσουν σε αυτές τις ιατρικές πράξεις , αλλά δεν είναι σε θέση η Κλινική να γνωρίζει και τα ποσοστά που έλαβαν αυτή την ιατρική πράξη».

Η απάντηση αυτή αναδεικνύει ένα επιπλέον ζήτημα: την έλλειψη συστηματικής καταγραφής και σαφούς στατιστικής αποτύπωσης των περιστατικών, κάτι που δυσχεραίνει τη δημόσια συζήτηση και τον έλεγχο της πρόσβασης στην υπηρεσία.

Το θέμα στη Βουλή – Ερώτηση από το ΠΑΣΟΚ

Το ζήτημα μεταφέρθηκε και στο Κοινοβούλιο, με την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής να καταθέτει ερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης.

Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες ζητούν απαντήσεις σχετικά με:

Τη διασφάλιση της πρόσβασης των γυναικών στη δωρεάν και ασφαλή διακοπή κύησης.
Την κατάσταση στα νοσοκομεία της Κρήτης.
Το αν υπάρχουν αντίστοιχα προβλήματα και σε άλλες περιοχές της χώρας.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ερώτηση:

«Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, ένα κεκτημένο δικαίωμα να μην διασφαλίζεται στην πράξη και να υπάρχει αδυναμία πρόσβασης σε μια νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο σύστημα υγείας».

Το κείμενο της ερώτησης

“Ερώτηση Βουλευτών του ΠΑΣΟΚ- Κινήματος Αλλαγής: Διασφάλιση της πρόσβασης των γυναικών στη δωρεάν και ασφαλή διακοπή κύησης στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας

Προς

Τον Υπουργό Υγείας κ. Σπυρίδωνα – Άδωνι Γεωργιάδη

Θέμα: «Διασφάλιση της πρόσβασης των γυναικών στη δωρεάν και ασφαλή διακοπή κύησης στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας»

Κύριε Υπουργέ,

Το δικαίωμα της γυναίκας στην αυτοδιάθεση του σώματός της και η πρόσβαση σε ασφαλείς υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας αποτελούν αδιαπραγμάτευτες κατακτήσεις σε κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ με την ιστορική μεταρρύθμιση του Ν. 1609/1986 της κυβέρνησης του Α.Παπανδρέου, κατοχύρωσε νομικά και ηθικά το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε γυναίκας στην αυτοδιάθεση και τον έλεγχο του σώματός της. Εντούτοις, πρόσφατα δημοσιεύματα και έρευνες (News 24/7) φέρνουν στο φως μια ζοφερή πραγματικότητα: το δικαίωμα αυτό συχνά ακυρώνεται στην πράξη εντός του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ).

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ρεπορτάζ, 46 δημόσια νοσοκομεία στη χώρα είτε αρνούνται είτε θέτουν ανυπέρβλητα εμπόδια σε γυναίκες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε διακοπή κύησης. Οι αναφερόμενες αιτίες αφορούν την επίκληση «λόγων συνείδησης» από το ιατρικό προσωπικό, την έλλειψη διαθέσιμων ραντεβού ή ακόμα και την ηθικολογική αποθάρρυνση των γυναικών από υγειονομικούς λειτουργούς.

Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε μια απαράδεκτη ταξική διάκριση: οι γυναίκες που έχουν την οικονομική δυνατότητα καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα, ενώ όσες στερούνται πόρων βρίσκονται σε αδιέξοδο, εκτεθειμένες σε κινδύνους για την υγεία τους ή σε ψυχολογική πίεση. Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, ένα κεκτημένο δικαίωμα να μην διασφαλίζεται στην πράξη και να υπάρχει αδυναμία πρόσβασης σε μια νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Δεδομένου ότι, η δημόσια υγεία οφείλει να εγγυάται την καθολική και δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις νόμιμες ιατρικές πράξεις,

Δεδομένου ότι, η άρνηση παροχής νόμιμων υπηρεσιών υγείας στα δημόσια νοσοκομεία συνιστά κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των γυναικών,

Δεδομένου ότι, η επίκληση «αντίρρησης συνείδησης» είναι ατομικό δικαίωμα, αλλά δεν μπορεί να λειτουργεί ως συλλογικό εμπόδιο που καταργεί τη λειτουργία ολόκληρων κλινικών ή νοσοκομείων,

Ερωτάσθε κε Υπουργέ

1. Είναι σε γνώση του Υπουργείου ο αριθμός των δημόσιων νοσοκομείων που δεν εκτελούν διακοπές κύησης ;

2. Ποιά μέτρα προτίθεται να λάβει το Υπουργείο ώστε κάθε δημόσιο νοσοκομείο με γυναικολογική κλινική να διασφαλίζει την πρόσβαση στην εν λόγω ιατρική πράξη;

3. Υπάρχει πρόβλεψη για τη δημιουργία ενός κεντρικού μηχανισμού καταγραφής και ελέγχου των αιτημάτων διακοπής κύησης στο ΕΣΥ, ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση του νόμου και η προστασία των γυναικών από φαινόμενα ηθικού εξαναγκασμού;

4. Ποια είναι τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου για τον αριθμό των διακοπών κύησης που πραγματοποιήθηκαν στα δημόσια νοσοκομεία τα τελευταία δύο έτη ανά περιφέρεια;

Αθήνα, 17.02.2026

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Τσίμαρης Ιωάννης

Μπιάγκης Δημήτριος

Γερουλάνος Παύλος

Μάντζος Δημήτριος

Χρηστίδης Παύλος

Αποστολάκη Μιλένα

Αχμέτ Ιλχάν

Βατσινά Ελένη

Γιαννακοπούλου Κωνσταντίνα (Νάντια)

Γρηγοράκου Παναγιώτα (Νάγια)

Δουδωνής Παναγιώτης

Θρασκιά Ουρανία (Ράνια)

Κατρίνης Μιχάλης

Κουκουλόπουλος Παρασκευάς (Πάρις)

Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας

Λιακούλη Ευαγγελία

Μουλκιώτης Γεώργιος

Νικητιάδης Γεώργιος

Πάνας Απόστολος

Παπανδρέου Γεώργιος

Παππάς Πέτρος

Παραστατίδης Στέφανος

Παρασύρης Φραγκίσκος

Πουλάς Ανδρέας

Σπυριδάκη Αικατερίνη

Σταρακά Χριστίνα

Χριστοδουλάκης Εμμανουήλ

Δαμανάκη: «Η άμβλωση αντιμετωπίζεται ακόμα δυστυχώς σήμερα κοινωνικά ως ταμπού»

Καθοριστική διάσταση στη συζήτηση έδωσε η τοποθέτηση της δικηγόρου Μαρία Δαμανάκη στην εκπομπή «Live με την Αντιγόνη» του Cretaone 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη

«Η άμβλωση αντιμετωπίζεται ακόμα δυστυχώς σήμερα κοινωνικά ως ταμπού», τόνισε, επισημαίνοντας ότι πέρα από το νομικό πλαίσιο, υπάρχει έντονη κοινωνική πίεση και σιωπή γύρω από το θέμα.

Αποκλεισμός από το δημόσιο σύστημα

Η ίδια αναφέρθηκε σε περιπτώσεις γυναικών που, σύμφωνα με πρόσφατα ρεπορτάζ, αποκλείστηκαν από την πρόσβαση σε νόμιμη τεχνητή διακοπή κύησης μέσω δημόσιου νοσοκομείου.

Όπως υπογράμμισε: «Συχνά δεν καταγγέλλεται η μη παροχή υπηρεσίας, ο χρόνος είναι κρίσιμος λόγω των αυστηρών χρονικών ορίων του νόμο και δυστυχώς η κοινωνική πίεση λειτουργεί αποτρεπτικά.. Το ερώτημα δεν θα έπρεπε να είναι αρχικά πόσες τέτοιες πράξεις τελούνται στα Δημόσια Νοσοκομεία της χώρας αλλά το εάν τελούνται», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Το νομικό πλαίσιο: Συνταγματική προστασία και ειδική νομοθεσία

Η κ. Δαμανάκη διευκρίνισε ότι το Σύνταγμα δεν αναφέρει ρητά την άμβλωση, ωστόσο:

Το άρθρο 5 προστατεύει την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και τη σωματική αυτοδιάθεση.

Το άρθρο 9 προστατεύει την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή.

Η τεχνητή διακοπή κύησης ρυθμίζεται ειδικά από τον νόμο 1609/1986 και τη σχετική υπουργική απόφαση του 1987, που καθορίζουν τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία, τόσο σε δημόσια όσο και σε ιδιωτικά νοσοκομεία, καθώς και την κάλυψη των δαπανών.

Συνείδηση γιατρών και ευθύνη του συστήματος

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (νόμος 3418/2005), ο οποίος επιτρέπει στους γιατρούς να επικαλεστούν λόγους συνείδησης και να αρνηθούν συμμετοχή σε νόμιμες ιατρικές πράξεις εκτός από επείγουσες περιπτώσεις.

«Η ευθύνη παροχής της υπηρεσίας παραμένει στο δημόσιο σύστημα υγείας, η Διοίκηση του Νοσοκομείου, οφείλει να δρομολογήσει την επέμβαση χωρίς τη συμμετοχή του γιατρού που αρνείται. Ενώ σε περίπτωση κινδύνου για τη ζωή της γυναίκας, η άρνηση δεν επιτρέπεται, τόνισε η κ. Δαμανάκη.

«Το ζήτημα αναδεικνύει τη σύγκρουση δύο συνταγματικά προστατευόμενων δικαιωμάτων: της σωματικής αυτοδιάθεσης της γυναίκας και της ελευθερίας της συνείδησης του γιατρού.»

Τι ισχύει στις απομακρυσμένες περιοχές

Ιδιαίτερα σε περιοχές όπου λειτουργεί ένα μόνο νοσοκομείο, η διοίκηση – όπως επισήμανε η δικηγόρος, οφείλει να διασφαλίζει έμπρακτα την πρόσβαση στη νόμιμη υπηρεσία, χωρίς να μετακυλίεται το βάρος στη γυναίκα.

Σε περιπτώσεις άρνησης, οι πολίτες μπορούν να απευθυνθούν στον Συνήγορο του Πολίτη, ενώ υπάρχει δυνατότητα δικαστικής προσφυγής.

Μάλιστα, έχει διατυπωθεί πρόταση οι θέσεις των γιατρών σχετικά με την άσκηση του δικαιώματος συνείδησης να δηλώνονται κατά τον διορισμό τους, ώστε οι διοικήσεις να μπορούν να οργανώνουν εγκαίρως τη λειτουργία των κλινικών.

Ο κίνδυνος οπισθοχώρησης

Κλείνοντας τη συνέντευξή της, η κ. Δαμανάκη προειδοποίησε ότι τα κοινωνικά κεκτημένα δεν είναι δεδομένα:

«Η κοινωνική πρόοδος δεν είναι γραμμική. Η εγρήγορση όλων είναι απαραίτητη για να διασφαλιστούν τα κοινωνικά κεκτημένα και να παραμείνουν στη συλλογική μνήμη».

Το ζήτημα πλέον αποκτά ευρύτερη θεσμική διάσταση, καθώς αναμένονται οι απαντήσεις του Υπουργείου Υγείας στη Βουλή, αλλά και τα επίσημα στοιχεία από τα νοσοκομεία. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η νομική κατοχύρωση αρκεί ή αν απαιτείται ενεργή διοικητική και πολιτική μέριμνα ώστε το δικαίωμα να διασφαλίζεται στην πράξη.