Συγκλονίζει η μαρτυρία της δικηγόρου Αλεξάνδρας Σπανάκη

Καθηλωτική είναι η μαρτυρία της δικηγόρου Αλεξάνδρας Σπανάκη για όσα εκτυλίχθηκαν στην πρώτη ημέρα της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών στη Λάρισα, περιγράφοντας μια ασφυκτική και ακατάλληλη αίθουσα, ένταση, διακοπές και συγγενείς θυμάτων να ξεσπούν σιωπηλά σε κλάματα.

Στο Cretaone 102,3 και την εκπομπή «Μαζί» με τη Μαρία Ορφανάκη μίλησε η δικηγόρος Αλεξάνδρα Σπανάκη, μεταφέροντας με έντονο τρόπο όσα εκτυλίχθηκαν χθες στη Λάρισα, κατά την πρώτη ημέρα έναρξης της δίκης για την τραγωδία των Τεμπών.

Όπως ανέφερε, «η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη και ακατάλληλη για μια τέτοια διαδικασία», ενώ πρόσθεσε πως «επικρατούσε χάος, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η ομαλή εξέλιξη της δίκης». Δικηγόροι και συγγενείς θυμάτων ζήτησαν τη διακοπή της διαδικασίας και τη μεταφορά της σε μεγαλύτερο χώρο, με το προεδρείο τελικά να προχωρά σε διακοπή.

«Πρόκειται για μια πολύ σημαντική, πολυπρόσωπη δίκη, που θα διαρκέσει τουλάχιστον δύο χρόνια και δεν μπορούν να διασφαλιστούν ούτε η δημοσιότητα, όπως ορίζει ο νόμος, ούτε τα δικαιώματα όλων των πλευρών», υπογράμμισε, κάνοντας λόγο για μια «τραγική κατάσταση».

Άνθρωποι αφανείς, με έναν ανείπωτο πόνο, στέκονταν και έκλαιγαν σε γωνιές και στους διαδρόμους. Άνθρωποι που περίμεναν τρία χρόνια για να αποδοθεί δικαιοσύνη για ένα έγκλημα που τους στέρησε συγγενείς και παιδιά.

Ανάμεσά τους και επιζώντες με σοβαρούς τραυματισμούς και μόνιμες βλάβες, ενώ όλοι κουβαλούν ένα τεράστιο ψυχικό βάρος. «Μία φοιτήτρια που είχε έρθει με ψυχολογική υποστήριξη λιποθύμησε από την ένταση», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παρά τις διαβεβαιώσεις ότι ο χώρος ήταν κατάλληλος, η πραγματικότητα διέψευσε τις προσδοκίες. «Δεν υπήρχαν ούτε θέσεις — άνθρωποι κάθονταν στα έδρανα των κατηγορουμένων, ενώ άλλοι ήταν όρθιοι για ώρες», σημείωσε, η κα Σπανάκη, περιγράφοντας παράλληλα προβλήματα με φωτισμό, μικρόφωνα και αερισμό.

«Αν συνέβαινε κάτι, δεν θα μπορούσε κανείς να βγει άμεσα από την αίθουσα», τόνισε, αναδεικνύοντας και ζητήματα ασφάλειας που προέκυψαν.

Οι συγγενείς των θυμάτων, εμφανώς φορτισμένοι, εξέφρασαν την οργή τους. «Από τη μία ήθελαν να γίνει η δίκη, από την άλλη έβλεπαν ότι οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν», είπε η κα Σπανάκη, περιγράφοντας το αδιέξοδο.

Οι δικαστές, όπως ανέφερε, δεν είχαν αρμοδιότητα να δώσουν λύση στο ζήτημα της αίθουσας, με τη διαδικασία να διακόπτεται για την 1η Απριλίου, χωρίς καν να εκφωνηθούν τα ονόματα μαρτύρων και κατηγορουμένων.

«Αυτό που ζητείται είναι να διεξαχθεί η δίκη με τρόπο που να επιτρέπει την πλήρη διερεύνηση όλων των πτυχών της υπόθεσης. Η Πολιτεία οφείλει να τη διαχειριστεί με αξιοπρέπεια και σεβασμό — τόσο προς τους ανθρώπους που χάθηκαν, όσο και προς εκείνους που ζητούν δικαιοσύνη», υπογράμμισε.

Και κατέληξε με μια εικόνα που αποτυπώνει το βάρος της ημέρας:
«Φεύγοντας, είδα συγγενείς αγκαλιασμένους να κλαίνε σιωπηλά σε μια γωνιά. Δεν μπορούσα να τους κοιτάξω στα μάτια. Αυτούς τους ανθρώπους δεν τους είδαμε σε κανένα κανάλι — τους είδαμε εκεί, με τον πόνο τους. Και αυτό είναι που πρέπει να μας βαραίνει».