Δημήτρης Μηλαθιανάκης στο Cretaone 102,3 : «Η Κρήτη δεν ανήκει στο Πατριαρχείο. Η Κρήτη είναι το Πατριαρχείο»

«Καταλυτική η συνάντηση σε κλίμα χαράς, αγάπης και ουσιαστικού διαλόγου»

Καθοριστική για την αποκλιμάκωση της έντασης και την αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ της Εκκλησίας της Κρήτης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου χαρακτηρίζεται η συνάντηση της Συνοδικής Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας Κρήτης στο Φανάρι.

Ο Δημήτρης Μηλαθιανάκης, Νομικός Σύμβουλος της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου και Εντιμόλογος Άρχων Πρωτέκδικος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, μιλώντας για τη συνάντηση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, έκανε λόγο για μια «καταλυτική» συνάντηση σε κλίμα χαράς, αγάπης και ουσιαστικού διαλόγου.

«Ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας δέχτηκε με αγάπη. Μας άκουσε. Όταν πηγαίνουμε στο Πατριαρχείο πηγαίνουμε με δέος. Στο Πατριαρχείο ποτέ δεν πηγαίνουμε, στο Πατριαρχείο επιστρέφουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι το κλίμα της συνάντησης ήταν θετικό και δημιουργεί προσδοκίες για θετικές εξελίξεις, χωρίς –όπως τόνισε– να προκαταλαμβάνει αποφάσεις του Παναγιωτάτου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηράκλειο: Η βροχή «έφερε» προβλήματα στην Αλικαρνασσό – Δείτε φωτογραφίες από το σημείο

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη φράση του Οικουμενικού Πατριάρχη που, όπως είπε, πρέπει να θυμούνται όσοι επιχειρούν να διαταράξουν τη σχέση της Εκκλησίας της Κρήτης με το Φανάρι:
«Η Κρήτη δεν ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η Κρήτη είναι το Πατριαρχείο».

Πώς από μια «κοινότυπη αντικατάσταση» φτάσαμε στην κρίση

Αναφερόμενος στην περίοδο έντασης που προηγήθηκε, ο κ. Μηλαθιανάκης σημείωσε ότι η κρίση δεν προέκυψε από αντιπαράθεση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά από αιφνιδιαστική παρέμβαση της Πολιτείας σε καίρια εκκλησιαστικά ζητήματα.
Όπως είπε, «η Πολιτεία, άνευ λόγου, άλλαξε ένα νομικό καθεστώς μετά από 50 χρόνια, με τροπολογία που κατατέθηκε και ψηφίστηκε αυθημερόν, χωρίς προηγούμενη διαβούλευση». Μια εξέλιξη που, όπως τόνισε, προκάλεσε έντονη ενόχληση τόσο στην Εκκλησία όσο και στην κοινωνία.
«Το θέμα της εκλογής δεν προέκυψε από προβλήματα με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά από τον αιφνιδιασμό της Πολιτείας. Υπήρξε έλλειψη συνεννόησης, όχι όμως αντιπαράθεση με το Φανάρι», σημείωσε.
Παραδέχθηκε ότι υπήρξε καθυστέρηση από την Εκκλησία της Κρήτης στην εξέλιξη των διαδικασιών, τονίζοντας ωστόσο πως «κάθε πράγμα χρειάζεται τον χρόνο ωρίμανσής του».

Εκκλησία – Πολιτεία και ο «διαχωρισμός»

Σε ό,τι αφορά τη συζήτηση περί διαχωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας, ο κ. Μηλαθιανάκης εμφανίστηκε ξεκάθαρος:

«Αυτός που φοβάται τον διαχωρισμό δεν είναι η Εκκλησία, αλλά η Πολιτεία. Διαχρονικά κανείς δεν θέλησε να τον ενεργοποιήσει».
Τόνισε πως η Εκκλησία δεν λειτουργεί ως κρατικός μηχανισμός, αλλά επιτελεί ουσιαστικό κοινωνικό ρόλο, ιδιαίτερα στην ελληνική ύπαιθρο. «Αν κλείσουν οι εκκλησίες, τα χωριά θα σφραγιστούν. Σήμερα η Εκκλησία κρατά κοινωνικά την ύπαιθρο», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Μισθοδοσία, περιουσία και κοινωνικός ρόλος

Αναφερόμενος στο μισθολογικό καθεστώς των κληρικών, υπενθύμισε ότι από το 1920 η Πολιτεία έχει λάβει την εκκλησιαστική περιουσία – κάτι που, όπως είπε, έγινε σωστά. «Άρα, η Πολιτεία οφείλει στην Εκκλησία», σημείωσε.
Παράλληλα, απέρριψε τον «μύθο της τεράστιας εκκλησιαστικής περιουσίας», τονίζοντας ότι η Εκκλησία της Κρήτης έχει δηλώσει την περιουσία της σε Ε9 και Κτηματολόγιο και πως κατά κανόνα πρόκειται για αγροτική και χορτολιβαδική γη.

Για τα φαινόμενα σκανδάλων και τις κατηγορίες

Σε ερωτήματα για φαινόμενα παραβατικότητας κληρικών, ο κ. Μηλαθιανάκης υπογράμμισε ότι πρόκειται για μεμονωμένες περιπτώσεις. «Η επίγεια Εκκλησία είναι και ανθρώπινος οργανισμός. Είναι καθρέφτης της κοινωνίας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι τα περιστατικά είναι λίγα.
Τόνισε, μάλιστα, ότι η Εκκλησία δεν συγκαλύπτει κανέναν, αποκαλύπτοντας πως πριν ακόμη δημοσιοποιηθούν συγκεκριμένες υποθέσεις, είχαν σταλεί σχετικά έγγραφα σε αρμόδιους εισαγγελείς για έλεγχο.

Η συνάντηση στο Φανάρι, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, σηματοδοτεί την αρχή του τέλους μιας περιόδου έντασης και θέτει τις βάσεις για επανασύνδεση, συνεννόηση και επανεκκίνηση κρίσιμων εκκλησιαστικών διαδικασιών μεταξύ της Εκκλησίας της Κρήτης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου.