Δημήτρης Βρύσαλης: «Φτάνει πια με την υποβάθμιση της Υγείας» – Μαχητικό μήνυμα από την Παγκρήτια κινητοποίηση στο Ηράκλειο

Κάλεσμα για αγώνα υπέρ της δημόσιας και δωρεάν Υγείας

 Στη μαζική παγκρήτια κινητοποίηση της 27ης Μαΐου στο Ηράκλειο, ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΠαΓΝΗ και μέλος της ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ, Δημήτρης Βρύσαλης, ανέδειξε με έντονο τρόπο τα οξυμένα προβλήματα του δημόσιου συστήματος υγείας, καλώντας σε κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην υποβάθμιση και την εμπορευματοποίηση της Υγείας.

Ειδικότερα, σε ομιλία του στην Παγκρήτια κινητοποίηση ο Δημήτρης Βρύσαλης τόνισε τα εξής: 

Σήμερα στέλνουμε ένα αποφασιστικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση, λέγοντας: Φτάνει πια! Ως εδώ με την υποβάθμιση της Υγείας.

Η σημερινή μας συγκέντρωση αποτελεί ακόμη έναν σταθμό στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί με πρωτοβουλία των σωματείων Υγείας της Κρήτης. Είναι το αποτέλεσμα της ζωντανής παρουσίας των σωματείων μας για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα. Σωματεία που δεν αναλώθηκαν μόνο στην περιγραφή των προβλημάτων, αλλά μπήκαν μπροστά και δουλεύουν δραστήρια για την οργάνωση των εργαζομένων, σπάζοντας την τρομοκρατία, την ηττοπάθεια, τις χαμηλές απαιτήσεις και τον συμβιβασμό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στη Μεσαρά για τον θάνατο του 35χρονου Βασίλη Χαβαδάκη

Οι αγώνες αυτοί πατάνε στην κοινή δράση που είχαμε αναπτύξει από την περίοδο της πανδημίας. Έχουν διαμορφώσει κοινό έδαφος αιτημάτων και διεκδικήσεων, στοχεύοντας στον κοινό αντίπαλο ασθενών και υγειονομικών, που είναι η στρατηγική όλων των κυβερνήσεων και της Ε.Ε. Έχουν διαμορφώσει ένα αίτημα που ενώνει όλους απέναντι στις διαχρονικές αντιλαϊκές πολιτικές: Η ΥΓΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ. Έχουν διαμορφώσει συμμαχία με πάνω από 100 σωματεία και φορείς σε όλη την Κρήτη.

Κανένας δεν μπορεί να καπηλευτεί τον αγώνα μας ούτε να ψαρέψει σε θολά νερά! Δεν ξεχνάμε ότι η κατάσταση που βιώνουν ασθενείς και εργαζόμενοι στην Υγεία έχει όνομα και παρελθόν και δεν είναι άλλο παρά η αντίληψη ότι η υγεία είναι, για τις κυβερνήσεις και την Ε.Ε., εμπόρευμα, οι ασθενείς πελάτες και οι εργαζόμενοι φτηνοί, ευέλικτοι και αναλώσιμοι.

Σήμερα δεν υπάρχει περιθώριο για νέες αυταπάτες ούτε αναμονή για νέους σωτήρες που θα «σπρώχνονται» από το κίνημα. Απαιτείται σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης με τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Οι αγώνες μας στέλνουν μήνυμα αισιοδοξίας, ότι όταν πάρουμε ως λαός την υπόθεση στα χέρια μας, μπορούμε να επιβάλουμε τα δίκαια αιτήματά μας απέναντι σε όλες τις αντιλαϊκές κυβερνήσεις.

Ενώνουμε τη φωνή μας, σφίγγουμε το χέρι μας στους χιλιάδες εργαζόμενους των ΟΤΑ, του ΕΦΚΑ και των δικαστικών υπαλλήλων, που αυτές τις μέρες δίνουν τον δικό τους αγώνα.

Ναι! Θα νικήσουμε, θα ανατρέψουμε τα σχέδια εκείνων που ασελγούν και κερδοσκοπούν πάνω στον ανθρώπινο πόνο!

Σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες που ζήσαμε και ζούμε, χιλιάδες υγειονομικοί όλων των κλάδων εφημερεύουν και σώζουν ζωές.

Κανένα συγχωροχάρτι, λοιπόν, στην πολιτική του «κόστους – οφέλους», που υπηρετούν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και στην Υγεία, στο όνομα της «δημοσιονομικής σταθερότητας» και των «αντοχών της οικονομίας». Είναι αυτή που ευθύνεται για τα υποστελεχωμένα νοσοκομεία, τις ελλιπείς υποδομές και την ανύπαρκτη πρόληψη.

Κανένα συγχωροχάρτι στην πολιτική της καταστολής και της περιστολής λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Ό,τι έχει επιτευχθεί μέχρι τώρα το πέτυχαν και οι μαχόμενοι υγειονομικοί, που ρίχτηκαν με αυτοθυσία στη μάχη. Στα τμήματα επειγόντων, στις κλινικές, στις ΜΕΘ, στα εργαστήρια.

ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΕ Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ.

Δεν το πέτυχαν οι πολυεθνικές του φαρμάκου, του ιατρικού εξοπλισμού και των μέτρων προστασίας της υγείας. Δεν το πέτυχαν οι πολυδιαφημιζόμενοι όμιλοι με τις διάφορες «δωρεές» τους.

Εξασφάλισαν, με τις Π.Ν.Π., τεράστια κέρδη και τώρα τους χαρίζουν ολόκληρα νοσοκομεία, όπως τα παιδοογκολογικά της Αθήνας.

Αντιπαλέψαμε τη λογική του «κόστους – οφέλους» των νοσοκομείων, που θα αξιολογούνται σαν ξενοδοχεία, με βάση τις πληρότητες, και με ασθενείς που επίσημα η Ε.Ε. θεωρεί πελάτες.

Δώσαμε απάντηση ότι είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε την υγεία, τον πολιτισμό και την παιδεία, ώστε να συνεχίσουν να είναι κοινωνικά αγαθά και όχι εμπορεύματα!

Αποδείξαμε ότι δεν περιμένουμε σωτήρες και θαυματοποιούς για να προστατεύσουμε τα νοσοκομεία.

Είμαστε σήμερα εδώ γιατί καθημερινά αντιπαλεύουμε, εμείς οι υγειονομικοί, την αντιλαϊκή πολιτική όλων των κυβερνήσεων, γιατί έχουμε εμπιστοσύνη στην ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ με τα υπόλοιπα σωματεία. Δεν τρομοκρατηθήκαμε από τις απειλές και τις διώξεις των διοικητών και της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας. Είμαστε με όσους αντιστέκονται, με τον αγανακτισμένο λαό που βλέπει και ζει την υποβάθμιση της όποιας δημόσιας υγείας έχει απομείνει.

Δεν δίνουμε συγχωροχάρτι στην κυβέρνηση της ΝΔ, με σχέδια για κλείσιμο κι άλλων κλινικών και νοσοκομείων, με διεύρυνση των ΣΔΙΤ, με παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων των υγειονομικών, με την εξασφάλιση νέας πελατείας στους ομίλους της Υγείας.

Καμία ανοχή στην πολιτική όσων έλεγαν τα ίδια με άλλα λόγια και έκαναν τα ίδια με τον ίδιο τρόπο! Ούτε συγχωροχάρτια ούτε ανοχή στους νεκροθάφτες της Υγείας, που γιατροπορεύουν τα κέρδη των ιδιωτών.

Δεν επιλέγουμε τις ιδιωτικοποιήσεις, είτε αυτές λέγονται ΣΔΙΤ είτε λέγονται νοσοκομείο Σαντορίνης και Παπαγεωργίου.

Δεν επιλέγουμε τον τρόπο εισόδου των ιδιωτών στα νοσοκομεία, είτε αυτή προωθείται μέσω συνύπαρξης είτε μέσω σύμπραξης.

Δεν επιλέξαμε αν ο εργολάβος στην καθαριότητα ήταν το ίδιο το κράτος ή ο ιδιώτης. Αν είναι ΜΚΟ, όπως κάνουν τώρα στις ΤΟΜΥ του νησιού και στο νοσοκομείο του Ρεθύμνου.

Δεν επιλέξαμε αν η περικοπή της χρηματοδότησης των νοσοκομείων θα γίνει από τον κρατικό προϋπολογισμό ή από τα ασφαλιστικά ταμεία, με τη λογική ότι τα πάντα κοστολογούνται.

Δείξαμε ότι δεν ξεχάσαμε, όπως έκαναν μερικοί, να καταργήσουν τα απογευματινά ιδιωτικά ιατρεία, τα ιδιωτικά χειρουργεία, την παραχώρηση 70 κρεβατιών στις ασφαλιστικές εταιρείες, τη δυνατότητα των πανεπιστημιακών γιατρών να έχουν ιδιωτικό ιατρείο, τα μπλοκάκια στους ιατρούς και τις μετακινήσεις γιατρών. Και τώρα με τη σημερινή κυβέρνηση και πριν με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

ΔΕΝ πρέπει να δεχτούμε ως κανονικότητα την επέκταση των «απογευματινών» ιατρείων και χειρουργείων επί πληρωμή, το άνοιγμα του ιδιωτικού έργου των γιατρών του ΕΣΥ και την αντίστοιχη είσοδο ιδιωτών γιατρών στα νοσοκομεία, όπου θα χαθεί κάθε έννοια συλλογικής συνεργασίας, θα υπονομευτούν οι θεραπευτικές ομάδες και θα κυριαρχήσει η ιδιώτευση εντός των δημόσιων νοσοκομείων.

Γιατί εναντιωνόμαστε στα DRGs, τα «θεραπευτικά» – οικονομικά πρωτόκολλα που καθορίζουν αντιεπιστημονικά τις ημέρες νοσηλείας των ασθενών, ώστε να μη κοστίζουν στο εμπορευματοποιημένο σύστημα υγείας. Γιατί, με την αλλαγή του τρόπου χρηματοδότησης των νοσοκομείων μέσω του ΚΕΤΕΚΝΥ Α.Ε., στην πλήρη εφαρμογή του θα αναπτυχθούν κλινικές που θα φέρνουν έσοδα στο νοσοκομείο – επιχείρηση, ενώ άλλες, που είναι αναγκαίες για τους ασθενείς, θα συρρικνωθούν και θα υποβαθμιστούν δραματικά. Γιατί η είσοδος των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών στα δημόσια νοσοκομεία, που προανήγγειλε ο υπουργός, και η δέσμευση κρεβατιών θα οδηγήσουν στη λογική ασθενείς με ιδιωτική ασφάλεια να νοσηλεύονται κατά προτεραιότητα.

Δεν έχουμε κοινές ανάγκες και κοινά συμφέροντα με όλους εκείνους που, σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο, στηρίζουν την πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες και τα δικαιώματα ασθενών και υγειονομικών.

Αρνούμαστε να σκύψουμε το κεφάλι για να μη χτυπήσει στο ταβάνι των δημοσιονομικών «αντοχών» της οικονομίας, που επικαλείται η κυβέρνηση για να μη αυξήσει τους μισθούς μας και να μη προσλάβει όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό, την ίδια στιγμή που δίνει πακτωλό χρημάτων για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και εκατοντάδες εκατομμύρια σε αποστολές εκτός συνόρων και πολεμικά μέσα για το ΝΑΤΟ.

Γιατί ξέρουμε ότι λεφτά μπορεί να μην υπάρχουν, όπως λένε, για την υγεία του λαού και για φέτος ο κρατικός προϋπολογισμός να προβλέπει 180 εκατ. ευρώ λιγότερα για τη μισθοδοσία των μόνιμων εργαζομένων στις δημόσιες δομές υγείας. Υπάρχουν όμως και δίνονται αφειδώς σε διάφορους «επενδυτές», για να επεκτείνουν τις «δουλειές» τους και να μεγαλώνουν τα κέρδη τους, όπως:
• Το νέο «δωράκι» των 35 εκατ. ευρώ, από μείωση του clawback σε ιδιωτικές κλινικές και διαγνωστικά κέντρα, και 50 εκατ. ευρώ στους φαρμακοβιομήχανους.
• Κρατικές επιδοτήσεις 8,5 δισ. ευρώ στους επιχειρηματικούς ομίλους.
• 2,3 δισ. ευρώ στην πολεμική βιομηχανία και 45 εκατ. ευρώ για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία.
• 300 εκατ. ευρώ στους εφοπλιστές, που έχουν και προκλητικές φοροαπαλλαγές.
• 800 εκατ. ευρώ στους επιχειρηματικούς ομίλους των «πράσινων» επενδύσεων.
• Οι τράπεζες, που διασώθηκαν από τον ελληνικό λαό φορτώνοντάς του τις ζημιές τους, έχουν «αναβαλλόμενη» φορολογία από το 2012.

ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ!

Την ελπίδα τη γεννά η οργανωμένη πάλη, από το πιο απλό πρόβλημα μέχρι το πιο σύνθετο, με μόνιμο στόχο μια άλλη κοινωνία, που θα μας επιτρέπει να χαιρόμαστε τη ζωή μας, να μην είναι η δουλειά δουλεία, να υπάρχει δουλειά, να είμαστε υγιείς, να αντέχουμε στις επιδημίες, να υπάρχει σπίτι και, κυρίως, να έχουμε τη δυνατότητα να ονειρευόμαστε, να είμαστε αλληλέγγυοι. Με δύο λόγια, να ζούμε ανθρώπινα.

Συσπειρωμένοι στα Σωματεία μας, να υπερασπιστούμε μαζικά τα εργασιακά μας δικαιώματα. Να διεκδικήσουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην υγεία – πρόνοια, στην ασφάλιση και στην παιδεία, για να υπάρχουν παροχές υψηλού επιπέδου, για να μην αναγκάζεται κανείς να βάζει το χέρι στην τσέπη για να έχει πρόσβαση σε αυτές.

Η απάντηση των εργαζομένων θα δοθεί στον δρόμο, στην οργάνωση του αγώνα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Άλλωστε, αυτό δίδαξαν σημαντικοί υγειονομικοί στο πέρασμα του χρόνου: ο Πέτρος Κόκκαλης, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, ο Τσε Γκεβάρα.

Σήμερα δεν υπάρχει περιθώριο για νέες αυταπάτες ούτε αναμονή για νέους σωτήρες που θα «σπρώχνονται» από το κίνημα. Απαιτείται σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης με τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και των πολέμων.

Μπορούμε να βαδίσουμε μαζί τον ελπιδοφόρο δρόμο.

Σε αυτή την κατεύθυνση χτυπά η καρδιά του πιο ζωντανού και μαχητικού τμήματος του εργατικού – συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας μας, των συνδικάτων και των συνδικαλιστών που δίνουμε μεγάλες ταξικές μάχες απέναντι στην εργοδοσία και το αστικό κράτος, για να ανασάνει η εργατική τάξη, να βγει στο προσκήνιο και να συγκρουστεί με την πολιτική του κέρδους, που εγκληματεί καθημερινά στους χώρους δουλειάς, τσακίζει μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα και σήμερα σέρνει τον λαό στον όλεθρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου.