Η ιστορία της Mary Anderson

Η Mary Anderson, μια Αμερικανίδα από την Αλαμπάμα, κατοχυρώνει την πατέντα Νο 743.801 για τον Μηχανισμό Καθαρισμού Τζαμιών. Πρακτικά, εφηύρε τους υαλοκαθαριστήρες που σήμερα αποτελούν υποχρεωτικό εξοπλισμό όλων των αυτοκινήτων.

Και παρότι κανείς θα περίμενε ότι η Anderson θα είχε γίνει πλούσια από αυτή την εφεύρεσή της, στην πραγματικότητα δεν κέρδισε ούτε σεντ, όπως αναφέρει το moneyreview.gr.

Η έμπνευση για αυτή την εφεύρεση της ήρθε κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στη Νέα Υόρκη, το 1902.

Την εποχή εκείνη χιόνιζε στην πόλη και κάθε φορά που η Anderson έπαιρνε το τρόλεϊ διαπίστωνε ότι ο οδηγός δυσκολευόταν πολύ εξαιτίας των καιρικών συνθηκών. Έπρεπε διαρκώς να βγάζει το χέρι του από το παράθυρο για να διώξει το χιόνι από το παρμπρίζ, ενώ κάποιες φορές αναγκαζόταν και να σταματήσει εντελώς το τρόλεϊ, να βγει έξω και να καθαρίσει το τζάμι.

Βλέποντας τις καθυστερήσεις που προκαλούσαν όλα αυτά, η Anderson σκέφτηκε ότι ένας μηχανισμός που θα καθάριζε το τζάμι, χωρίς να χρειαστεί ο οδηγός να αφήσει τη θέση του, θα ήταν πολύ χρήσιμος.

Έτσι, όταν επέστρεψε στο σπίτι της, έκανε ένα σκίτσο της συσκευής της και περιέγραψε τη λειτουργία της. Μετά, κατέθεσε την πατέντα.

Η αίτησή της περιγράφει πώς ο υαλοκαθαριστήρας κινείται με τη βοήθεια ενός χερουλιού που στερεώνεται στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Μάλιστα, ολόκληρος ο μηχανισμός μπορεί να αφαιρεθεί κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, ώστε να μην προκαλεί αισθητική όχληση στους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων.

Αφότου εξασφάλισε την πατέντα, η Anderson προσπάθησε να κλείσει συμφωνίες με τις αυτοκινητοβιομηχανίες της εποχής, όμως το ενδιαφέρον ήταν από μικρό έως ανύπαρκτο.

«Αγαπητή κυρία.

Παραλάβαμε την πρόσφατη πρότασή σας για την πώληση της πατέντας σας. Ως απάντηση, λυπούμαστε που θα σας ενημερώσουμε ότι δεν θεωρούμε ότι έχει ιδιαίτερη εμπορική αξία, ώστε να δικαιολογείται το να την αγοράσουμε».

Η Anderson έλαβε μερικές επιστολές σαν και αυτήν, ώσπου αποφάσισε να σταματήσει να προσπαθεί.

Η άρνηση των αυτοκινητοβιομηχανιών μπορεί να φαντάζει τουλάχιστον ανεξήγητη σήμερα, όμως την εποχή εκείνη, τα πράγματα ήταν ακόμα πολύ διαφορετικά. Πρώτα από όλα, τα αυτοκίνητα δεν ήταν και τόσο διαδεδομένα. Αντί για μία επιπλέον ευκολία, οι εταιρείες έβλεπαν τους υαλοκαθαριστήρες της Anderson σαν κάτι που θα αποσπά την προσοχή του οδηγού.

Κυρίως, όμως, η εφεύρεση αυτή υπονομεύτηκε από τις αντιλήψεις της εποχής για τις γυναίκες. Η Anderson ήταν μία δυναμική και ανεξάρτητη γυναίκα. Δεν είχε πατέρα, δεν είχε σύζυγο και δεν είχε γιο. Και εκείνη την εποχή, ο κόσμος οριζόταν από τους άνδρες.

Χρειάστηκε να περάσουν μερικές δεκαετίες ώσπου τα αυτοκίνητα να γίνουν πιο διαδεδομένα και οι βιομηχανίες να αντιληφθούν την ανάγκη για υαλοκαθαριστήρες. Όμως μέχρι τότε, η πατέντα της Mary Anderson είχε λήξει, και έτσι δεν έβγαλε καθόλου χρήματα από την εφεύρεσή της.

Τουλάχιστον, κέρδισε κάποια αναγνώριση, έστω και εκ των υστέρων, καθώς το 2011 εισήλθε στο Hall of Fame των εφευρετών.