ΕΚΑΒ: «Σε παρακαλώ, μη με αφήσεις να πεθάνω» – Οι διασώστες μιλούν για όσα έχουν ζήσει

Οι άνθρωποι που παλεύουν με τον χρόνο καθημερινά σε γη και ουρανό

Κάπου, κάποιος, κάπως, παλεύει για να κρατηθεί στη ζωή. Ένα ασθενοφόρο διασχίζει τρέχοντας την Κηφισίας. Η σειρήνα χτυπά δυνατά και παρατεταμένα. Την ίδια ώρα, μια διασώστρια πάνω στη μηχανή του ΕΚΑΒ τρέχει να φτάσει όσο πιο γρήγορα μπορεί σε ένα τροχαίο. Ένα αεροσκάφος απογειώνεται γεμάτο διασώστες, για να σώσει ένα σοβαρά τραυματισμένο παιδί σε ένα απομακρυσμένο νησί. Τι συμβαίνει όμως πριν από όλα αυτά;

Ένα τηλεφώνημα

Πριν ακουστεί η πρώτη σειρήνα, έχει προηγηθεί ένα τηλεφώνημα. Μια φοβισμένη φωνή, που μπερδεύει τα λόγια της ή κλαίει. Στην άλλη άκρη της γραμμής, ένας διασώστης που δεν βλέπει τίποτα. Μόνο ακούει. Και πρέπει να μείνει ψύχραιμος, να εκμαιεύσει «μισή κουβέντα παραπάνω» και να πάρει μια απόφαση που μπορεί να κρίνει μια ζωή.

Στο Ενιαίο Συντονιστικό Κέντρο Επιχειρήσεων του ΕΚΑΒ, οι κλήσεις δεν σταματούν ποτέ. Καθημερινά, μόνο στην Αττική, διαχειρίζονται περίπου 3.500 κλήσεις το εικοσιτετράωρο. Οι 1.000 είναι για ασθενοφόρο. Πέντε εκατομμύρια άνθρωποι βασίζονται σε μια φωνή στην άλλη άκρη της γραμμής.

Οι άνθρωποι πίσω από τη σειρήνα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πένθος στο Λασίθι για την Κατερίνα Λεμπιδάκη που έφυγε από τη ζωή

Στο πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ του «In Plain Sight» για το ΕΚΑΒ, το οποίο επιμελήθηκε για το Iefimerida η Κατερίνα Μαραγκού, γνωρίζουμε όσους παλεύουν με τον χρόνο για να σώσουν ζωές: τους τηλεφωνητές που ακούν χωρίς να βλέπουν, τους διασώστες των μοτοσικλετών που φτάνουν πρώτοι στο σημείο και τους ιπτάμενους γιατρούς και διασώστες που παίρνουν αποφάσεις στον αέρα, κάποιες φορές με κίνδυνο για τη ζωή τους.

Μας μιλούν για τον φόβο. «Όποιος λέει ότι δεν φοβάται, λέει ψέματα» μας εκμυστηρεύονται. Μας μιλούν για τις μάχες που χάνονται και για τη χαρά όταν ένα παιδί επιστρέφει σπίτι του. Για έναν τραυματία που έπιασε το χέρι της διασώστριας και την παρακάλεσε: «Μη με αφήσεις να πεθάνω». Και για το ρίγος που νιώθουν ακόμη και μετά από 45 χρόνια, όταν ακούν μια σειρήνα.

Οι δύσκολες ώρες δεν τελειώνουν πάντα όταν τελειώνει η βάρδια. Κάποιες εικόνες δεν μένουν έξω από την πόρτα του σπιτιού. Οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ το ξέρουν και μιλούν γι’ αυτό με ειλικρίνεια, χωρίς φόβο να παραδεχτούν ότι η δουλειά τους τούς ακολουθεί.

Είναι ένα ντοκιμαντέρ για εκείνους που τρέχουν, πετάνε ή απλά απαντούν στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής για να μας σώσουν.

Πηγή: iefimerida.gr