Εμμανουήλ Καραλής: «Σκέφτηκα να τα παρατήσω, αλλά οι άνθρωποι μου ήταν εκεί»

Συγκλονιστικά λόγια από τον κορυφαίο άλτη

Κατάθεση ψυχής έκανε ο Εμμανουήλ Καραλής για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη ζωή και την καριέρα του, μιλώντας στο «Humanity at the core», που διοργανώνει το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Ο Έλληνας αθλητής αναφέρθηκε στην κατάθλιψη, τον ρατσισμό και τον εκφοβισμό, στέλνοντας μήνυμα στους νέους να εκφράζουν όσα νιώθουν και να μιλούν στους γονείς, στους δασκάλους και στους φίλους τους.

Μάλιστα, όπως είπε το 2022 σκέφτηκε να απομακρυνθεί από τον αθλητισμό, όμως με τη στήριξη των ανθρώπων του, κατάφερε να ξαναβρεί την πίστη στον εαυτό του.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Καραλής: «Θέλω να πω, όλοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες, όλοι. Η ζωή δεν είναι εύκολη. Φυσικά, έχω αντιμετωπίσει και εγώ την κατάθλιψη. Έχω αντιμετωπίσει ρατσισμό παλιά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Κρήτη: Με ισχυρούς βοριάδες ο Δεκαπενταύγουστος – Πότε πέφτει η θερμοκρασία και πού θα φτάσουν τα 8 μποφόρ

Και εγώ έχω βιώσει εκφοβισμό. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που λέω, αυτό που συνεχίζω να λέω στους νέους που αντιμετωπίζουν τέτοια πράγματα, ειδικά στα παιδιά, στα μικρά παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο, είναι ότι όταν νιώθετε κάτι, πρέπει να το εκφράσετε.

Πρέπει να το πεις στους γονείς σου, στον δάσκαλό σου, στους φίλους σου, και όλα θα πάνε καλύτερα με τον καιρό. Φυσικά, το ίδιο και εγώ: το 2022 δεν απολάμβανα τόσο πολύ το άθλημά μου και σκέφτηκα ότι θα έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω.

Δεν ήξερα αν θα επέστρεφα στον αθλητισμό. Και τότε συνειδητοποίησα, ότι δεν θέλω. Έχω χτίσει κάτι. Δεν θέλω κανείς να μου το πάρει αυτό.

Ξέρω ότι έχασα το πάθος μου, αλλά εξακολουθώ να έχω ανθρώπους γύρω μου που πιστεύουν κι αυτοί σε μένα. Έχω τους γονείς μου, την κοπέλα μου, τους ανθρώπους που με αγαπούν, και σιγά-σιγά, σιγά-σιγά επανέρχομαι.

Άρχισα να δουλεύω με τον μπαμπά μου και άλλαξα ολόκληρη την ομάδα μου. Εκεί ήταν που είπα ότι θα ξεκινήσω, ότι θα αλλάξω ολόκληρη την ομάδα μου, γιατί παλιά δεν είχα την αίσθηση ότι οι άνθρωποι πίστευαν σε μένα όσο πιστεύουν τώρα.

Έτσι είπα στον μπαμπά μου: «Μπαμπά, νομίζω ότι ίσως επιστρέψω, αλλά αν επιστρέψω, θα ήθελα να γίνεις ο προπονητής μου». Η διαδικασία δεν ήταν εύκολη.

Φυσικά, όπως είπα και πριν, το να είσαι γονιός, πατέρας και προπονητής, αλλά και εγώ ο ίδιος ως αθλητής και γιος, ήταν διαφορετικό. Ήταν διαφορετικό, ήταν δύσκολο στην αρχή, αλλά με την πάροδο του χρόνου άρχισα σιγά-σιγά να πιστεύω στον εαυτό μου.

Σιγά-σιγά κατάφερα να ξαναβρώ το πάθος και την αγάπη μου για το άθλημα, και από τότε, ξέρεις, κέρδισα μετάλλια, πήγα στους Ολυμπιακούς Αγώνες, κέρδισα πολλά μετάλλια, έγινα ο αθλητής που είμαι σήμερα, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι βρήκα τη χαρά μου».