Επαγγελματίες οδηγοί: Πώς το τιμόνι έγινε το πιο περιζήτητο επάγγελμα στην Ευρώπη

Το «έλλειμμα» στην αγορά που γέμισε με χρυσούς μισθούς

Η Ευρώπη«διψά» για οδηγούς φορτηγών: 3,6 εκατομμύρια κενές θέσεις, αποδοχές που ξεπερνούν τα 4.000 ευρώ και ένα μέλλον που ίσως κριθεί από το αν η νέα γενιά θα πιάσει… το τιμόνι.

Το φορτηγό μπορεί να μην έχει την αίγλη της τεχνολογίας, όμως σήμερα αποδεικνύεται «χρυσό επάγγελμα». Η τεράστια έλλειψη οδηγών στην Ευρώπη αλλάζει τους κανόνες στην αγορά εργασίας, εκτοξεύει τους μισθούς και μετατρέπει τους έμπειρους επαγγελματίες σε περιζήτητους «παίκτες» της εφοδιαστικής αλυσίδας.

Η μεταφορική αγορά βρίσκεται σε καμπή: οι οδηγοί φορτηγών γερνούν, οι θέσεις παραμένουν κενές και η ζήτηση για μεταφορές αυξάνεται. Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Οδικών Μεταφορών, πάνω από 3,6 εκατομμύρια θέσεις οδηγών είναι κενές στην Ευρώπη, με τη μέση ηλικία των επαγγελματιών να ξεπερνά τα 48 έτη.

Η έλλειψη αυτή έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις αποδοχές:

• Στη Γερμανία, οι μισθοί φτάνουν τα 4.000€ για διεθνείς δρομολόγια.
• Στην Ολλανδία και το Βέλγιο, οι καθαρές αποδοχές ξεπερνούν τα 3.500€.
• Στις Σκανδιναβικές χώρες, αγγίζουν τα 5.000€ λόγω αποστάσεων και δύσκολων συνθηκών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Άλλοι 12 μήνες για να σώσουν οι Κρητικοί τις περιουσίες τους: Νέο, τελευταίο «παράθυρο» για τα εκτός σχεδίου οικόπεδα

Και στην Ελλάδα, οι μισθοί ανεβαίνουν: έμπειροι οδηγοί μεγάλων φορτηγών ξεκινούν από 2.500€ και φτάνουν έως 3.000€, ενώ εταιρείες προσφέρουν bonus, κάλυψη εξόδων και εκπαίδευση για να κρατήσουν το προσωπικό τους.

Όμως, το επάγγελμα παραμένει δύσκολο. Οι πολύωρες απουσίες από το σπίτι, οι ελλείψεις σε υποδομές ανάπαυσης και οι απαιτητικές συνθήκες αποθαρρύνουν τους νέους. Ειδικοί τονίζουν ότι χωρίς στρατηγικό σχέδιο, η Ευρώπη ίσως χρειαστεί να στραφεί σε εργαζομένους από τρίτες χώρες για να αποφύγει νέες κρίσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Σήμερα, το τιμόνι ενός φορτηγού δεν είναι απλώς εργαλείο δουλειάς – είναι διαβατήριο για έναν από τους πιο καλοπληρωμένους τεχνικούς κλάδους. Το ερώτημα είναι: θα τολμήσει η νέα γενιά να το κρατήσει στα χέρια της;