Το αποχαιρετιστήριο κείμενό του

Με τον δικό του, προσωπικό τρόπο, και αναφορές στην συνεργασία τους αποχαιρέτισε τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο γνωστός συνθέτης και στιχούργός Φοίβος.

Η συνάντηση των δύο δημιουργών το 2002 εγκαινίασε μια από τις πιο εκρηκτικές περιόδους στη νυχτερινή Αθήνα. Ήταν τα χρόνια των άλμπουμ «Κοίτα με» και «Σάββατο», με κομμάτια όπως το «Gucci φόρεμα», το «Μου λείπεις» και το «Τέσσερις».

Για μια ολόκληρη πενταετία, η συνθετική γραφή του Φοίβου κούμπωσε απόλυτα με τη σκηνική τόλμη του Μαζωνάκη, ανατρέποντας τις νόρμες του mainstream τραγουδιού και δημιουργώντας τάσεις που ακούγονται δυνατά μέχρι σήμερα.

Στο αποχαιρετιστήριο κείμενό του, ο Φοίβος αναφέρει:

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό και ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι ένας από αυτούς.

Από το 2002 μέχρι το 2007 έζησα μαζί του μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες περιόδους της μουσικής μου διαδρομής. Πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές, ανατροπές και πάνω απ’ όλα, μια αστείρευτη ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό.Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά. Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός.

Γυρνώντας αυτή τη στιγμή πίσω, ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων, μέσα από αυτό που δημιούργησε.

Γιώργο, η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους.Σ’ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη δημιουργική τρέλα, για όλα όσα τολμήσαμε μαζί και, κυρίως, για το αποτύπωμα που που αφήνεις στη μουσική μας.

Καλό ταξίδι.Φοίβος

#ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ