Φραγκίσκος Παρασύρης: Όχι στην εμμονή για τη δομή μεταναστών – Στηρίζω τη ρεαλιστική πρόταση των φορέων και των κατοίκων»

Ο Βουλευτής Ηρακλείου καλεί την κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο να «υποχωρήσουν από το πείσμα και τις άγονες εμμονές τους»

Τη στήριξη του στη νέα πρόταση των φορέων και κατοίκων της ευρύτερης περιοχής των Αθανάτων για τη Δομή Μεταναστών στο Ηράκλειο εκφράζει ο Φραγκίσκος Παρασύρης.

«Από την πρώτη στιγμή τοποθετήθηκα με απόλυτη σαφήνεια και υπευθυνότητα απέναντι στο ζήτημα της δημιουργίας της δομής.
Ήδη από τις 25 Ιουνίου με δημόσια ανακοίνωση είχα τονίσει ότι «Το Υπουργείο οφείλει να εγκαταλείψει τις εμμονές σε ακατάλληλα μόνιμα κτήρια και να εξετάσει σοβαρές, ευέλικτες εναλλακτικές, όπως οι προκατασκευασμένοι οικίσκοι. Η λύση αυτή ταιριάζει απόλυτα στον προσωρινό χαρακτήρα της δομής, -ο οποίος είναι αδιαπραγμάτευτος- επιτρέποντας ταχεία εγκατάσταση και εύκολη απομάκρυνση όταν οι ανάγκες εκλείψουν. Αντί να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας περιοχών, πρέπει να αναζητηθούν υπαίθριοι χώροι μακριά από τα όρια των οικισμών, βιοτεχνικών ζωνών κλπ.»
Πρόκειται για μια λύση που σέβεται τον αδιαπραγμάτευτα προσωρινό χαρακτήρα της εγκατάστασης και δεν αλλοιώνει τη φυσιογνωμία της περιοχής μας.
Σήμερα, η κοινή ανακοίνωση των κατοίκων, των Προέδρων των Τοπικών Κοινοτήτων, του Προέδρου της ΟΕΒΕΝΗ και του Πολιτιστικού Συλλόγου Αθανάτων επιβεβαιώνει πλήρως την ορθότητα αυτής της θέσης. Η τοπική κοινωνία, συσπειρωμένη και συντονισμένη, ζητά το αυτονόητο: «να εξεταστεί η δημιουργία μιας νέας, λειτουργικής και προκατασκευασμένης εγκατάστασης σε κατάλληλη δημόσια έκταση, σχεδιασμένης εξαρχής για τη συγκεκριμένη χρήση, αντί της βίαιης προσαρμογής υφιστάμενων κτιρίων που φέρουν σοβαρούς περιορισμούς» αναφέρει σε δημόσια δήλωση-παρέμβαση του ο βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και καταλήγει:
«Στηρίζω ανεπιφύλακτα και επιμένω στο αίτημα των φορέων και των κατοίκων.
Καλώ την Κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο να υποχωρήσουν από το πείσμα και τις άγονες εμμονές τους. Είναι η ώρα να επικρατήσει η κοινή λογική και να δοθεί ο απαιτούμενος χώρος στη βούληση της τοπικής κοινωνίας. Η ανάπτυξη και οι αποφάσεις που αφορούν τον τόπο μας δεν μπορούν να λαμβάνονται ερήμην των ανθρώπων που ζουν και δραστηριοποιούνται σε αυτόν».