Γιατί λέμε «οκ» σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο; – Η παράξενη ιστορία δύο γραμμάτων

Στη Βοστώνη του τέλους της δεκαετίας του 1830 υπήρχε μια μόδα ανάμεσα σε εφημερίδες και μορφωμένους κύκλους

Δύο γράμματα.

Μια λέξη που μπορεί να σημαίνει «εντάξει», «συμφωνώ», «κατάλαβα», «καλά» ή απλώς να κλείσει μια συζήτηση.

Το OK είναι σήμερα τόσο διαδεδομένο διεθνώς ώστε μοιάζει σαν να υπήρχε πάντα.

Κι όμως, η επικρατέστερη και καλύτερα τεκμηριωμένη ιστορία της γέννησής του ξεκινά από ένα γλωσσικό αστείο σε αμερικανική εφημερίδα.

Όλα άρχισαν από ένα… λάθος επίτηδες

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηράκλειο: Η τέχνη ανοίγει τις πόρτες της σε όλους – Δωρεάν μαθήματα γλυπτικής

Στη Βοστώνη του τέλους της δεκαετίας του 1830 υπήρχε μια μόδα ανάμεσα σε εφημερίδες και μορφωμένους κύκλους:

δημιουργούσαν χιουμοριστικές συντομογραφίες, μερικές φορές βασισμένες σε εσκεμμένα ανορθόγραφες φράσεις.

Στις 23 Μαρτίου 1839, η Boston Morning Post χρησιμοποίησε το «O.K.» μαζί με την επεξήγηση «all correct».

Τα γράμματα προέρχονταν από το χιουμοριστικά ανορθόγραφο «oll korrect». Η Merriam-Webster καταγράφει το 1839 ως την πρώτη γνωστή χρήση του OK.

Γιατί δεν εξαφανίστηκε όπως οι άλλες συντομογραφίες;

Οι περισσότερες αντίστοιχες μόδες της εποχής ξεχάστηκαν.

Το OK όμως απέκτησε τεράστια ώθηση μόλις έναν χρόνο αργότερα, στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 1840.

Υποστηρικτές του προέδρου Martin Van Buren, ο οποίος καταγόταν από το Kinderhook της Νέας Υόρκης και είχε το προσωνύμιο Old Kinderhook, δημιούργησαν το «OK Club».

Έτσι, τα ίδια δύο γράμματα απέκτησαν δεύτερη δημόσια ζωή και εξαπλώθηκαν ακόμη περισσότερο.

Από αστείο σε παγκόσμια λέξη

Στη συνέχεια το OK πέρασε από τον Τύπο, τον τηλέγραφο, τις επιχειρήσεις και την καθημερινή επικοινωνία σε όλο και περισσότερες χώρες.

Η απλότητά του βοήθησε: είναι σύντομο, εύκολο να γραφτεί και μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς μεγάλη εξήγηση.

Σήμερα εμφανίζεται σε γλώσσες που κατά τα άλλα δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση με τα αγγλικά.

Και έτσι ένα γλωσσικό αστείο μιας αμερικανικής εφημερίδας του 1839 κατάφερε κάτι που οι δημιουργοί του δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν:

σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, δισεκατομμύρια άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν τα ίδια δύο γράμματα.