Γιατί ο Αύγουστος θεωρείται ο μήνας που «σταματά» η Ελλάδα; Πώς γεννήθηκε η συνήθεια να κλείνουν όλα για διακοπές

Άδειες πόλεις, κατεβασμένα ρολά και μαζική έξοδος προς νησιά και χωριά – Ο Αύγουστος απέκτησε στην Ελλάδα έναν χαρακτήρα που δύσκολα συναντάται με την ίδια ένταση σε άλλους μήνες

Υπάρχουν ημέρες τον Αύγουστο που μια μεγάλη ελληνική πόλη μοιάζει σχεδόν διαφορετική.

Οι δρόμοι έχουν λιγότερη κίνηση.

Πολλά μικρά καταστήματα κατεβάζουν ρολά.

Γραφεία λειτουργούν με λιγότερο προσωπικό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Αλλάζει το σκηνικό του καιρού στην Κρήτη: Βοριάδες έως 8 μποφόρ και πιθανές βροχές

Και γύρω από τον Δεκαπενταύγουστο μπορεί να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι η χώρα έχει φύγει διακοπές.

Πώς όμως γεννήθηκε αυτή η συνήθεια;

Η απάντηση βρίσκεται σε έναν συνδυασμό κοινωνικών αλλαγών, εργασιακών αδειών, σχολικών διακοπών και της ιδιαίτερης σημασίας που απέκτησε ο Δεκαπενταύγουστος.

Όταν οι κάτοικοι των χωριών μετακόμισαν στις πόλεις

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ιδιαίτερα κατά τις επόμενες δεκαετίες, μεγάλος αριθμός Ελλήνων εγκατέλειψε την ύπαιθρο και εγκαταστάθηκε στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις μεγάλωσαν γρήγορα.

Οι άνθρωποι όμως δεν έκοψαν τους δεσμούς τους με τους τόπους καταγωγής τους.

Το σπίτι στο χωριό, οι συγγενείς και οι οικογενειακές ρίζες παρέμεναν εκεί.

Και οι καλοκαιρινές άδειες έγιναν η ευκαιρία για επιστροφή.

Ο Δεκαπενταύγουστος έγινε φυσικό κέντρο των διακοπών

Η 15η Αυγούστου βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του μήνα και αποτελεί μεγάλη αργία.

Παράλληλα, εκατοντάδες χωριά και νησιά γιορτάζουν την Παναγία με πανηγύρια και εκδηλώσεις.

Έτσι, για πολλές οικογένειες ήταν πρακτικό να τοποθετούν τις διακοπές γύρω από αυτή την ημερομηνία.

Η άδεια από τη δουλειά συνδυαζόταν με την αργία, την επιστροφή στο χωριό και το μεγάλο πανηγύρι.

Οι επιχειρήσεις άρχισαν να κλείνουν μαζί

Όταν μεγάλο μέρος του προσωπικού ήθελε άδεια την ίδια εποχή, πολλές επιχειρήσεις βρήκαν πιο πρακτικό να περιορίζουν ή να σταματούν προσωρινά τη λειτουργία τους.

Αυτό έγινε ιδιαίτερα συνηθισμένο σε μικρές επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και οικογενειακά καταστήματα.

Αντί να δίνονται άδειες διαδοχικά σε όλο το προσωπικό, ολόκληρη η επιχείρηση μπορούσε να κλείσει για μία ή δύο εβδομάδες.

Κάπως έτσι δημιουργήθηκε η χαρακτηριστική εικόνα με τα χειρόγραφα χαρτιά στις βιτρίνες:

«Κλειστά λόγω διακοπών».

Τα σχολεία βοήθησαν να παγιωθεί η συνήθεια

Για τις οικογένειες με παιδιά ο Αύγουστος είχε ένα ακόμη πλεονέκτημα.

Τα σχολεία ήταν κλειστά και οι περισσότερες δραστηριότητες είχαν σταματήσει.

Δεν υπήρχε ανάγκη να υπολογιστούν μαθήματα, εξετάσεις ή σχολικές υποχρεώσεις.

Ο Αύγουστος έγινε έτσι ο πιο εύκολος μήνας για να συντονιστούν οι άδειες ολόκληρης της οικογένειας.

Οι πόλεις πραγματικά άδειαζαν

Για δεκαετίες η εικόνα ήταν εντυπωσιακή.

Γειτονιές της Αθήνας που καθημερινά έσφυζαν από ζωή μπορούσαν τον Δεκαπενταύγουστο να μοιάζουν σχεδόν εγκαταλελειμμένες.

Η κίνηση μεταφερόταν στα λιμάνια, στους αυτοκινητοδρόμους και στα νησιά.

Μικρά χωριά που τον χειμώνα είχαν ελάχιστους κατοίκους γέμιζαν ξανά κόσμο.

Ήταν σαν η χώρα να άλλαζε προσωρινά γεωγραφία.

Γιατί όμως ειδικά ο Αύγουστος και όχι ο Ιούλιος;

Ο Ιούλιος είναι επίσης μήνας διακοπών.

Όμως ο Αύγουστος έχει τη μεγάλη αργία του Δεκαπενταύγουστου, βρίσκεται στο τέλος της σχολικής ανάπαυλας και παραδοσιακά θεωρείται η κορύφωση του ελληνικού καλοκαιριού.

Παράλληλα, για πολλές δεκαετίες οι εργασιακές συνήθειες είχαν ήδη παγιώσει την άδεια γύρω από αυτή την περίοδο.

Και όταν μια κοινωνική συνήθεια εδραιώνεται για πολλές γενιές, είναι δύσκολο να αλλάξει.

Σήμερα πράγματι «κλείνουν όλα»;

Όχι όπως παλιότερα.

Η ανάπτυξη του τουρισμού, η εστίαση, το ηλεκτρονικό εμπόριο και η λειτουργία πολλών υπηρεσιών όλο τον χρόνο έχουν αλλάξει σημαντικά την εικόνα.

Σε τουριστικές περιοχές μάλιστα ο Αύγουστος είναι ακριβώς το αντίθετο από μήνας παύσης.

Είναι η πιο έντονη περίοδος εργασίας ολόκληρης της χρονιάς.

Παρόλα αυτά, σε αρκετές πόλεις και γειτονιές η παράδοση των αυγουστιάτικων διακοπών παραμένει εμφανής.

Ο μήνας που η Ελλάδα αλλάζει ρυθμό

Ο Αύγουστος δεν σταματά πραγματικά την Ελλάδα.

Αλλάζει όμως τον τρόπο με τον οποίο κινείται.

Οι πόλεις αδειάζουν και τα νησιά γεμίζουν.

Τα γραφεία ησυχάζουν και οι παραλίες ασφυκτιούν.

Οι κάτοικοι επιστρέφουν στα χωριά και οι πλατείες γεμίζουν ξανά.

Και κάπως έτσι δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι για μερικές ημέρες κάθε χρόνο η Ελλάδα πατά το κουμπί της παύσης.