Γιατί τα δάχτυλα ζαρώνουν στο νερό; Η απάντηση δεν είναι αυτή που πιστεύουν οι περισσότεροι

Τι λένε οι επιστήμονες

Πολλοί πιστεύουν ότι τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών ζαρώνουν μετά από αρκετή ώρα στο νερό επειδή το δέρμα απορροφά μεγάλες ποσότητες νερού και διογκώνεται. Ωστόσο, η επιστημονική εξήγηση είναι διαφορετική και πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Σύμφωνα με έρευνες, το ζάρωμα των δαχτύλων είναι μια ενεργή λειτουργία του νευρικού συστήματος. Όταν τα χέρια ή τα πόδια παραμένουν βυθισμένα στο νερό για αρκετά λεπτά, το νερό εισέρχεται από τους πόρους του δέρματος και προκαλεί μια αντίδραση στα νεύρα.

Το αυτόνομο νευρικό σύστημα δίνει εντολή στα μικρά αιμοφόρα αγγεία κάτω από την επιφάνεια του δέρματος να συσταλούν. Η μείωση του όγκου των αγγείων δημιουργεί μικρές πτυχές στην επιδερμίδα, οι οποίες εμφανίζονται ως οι χαρακτηριστικές «ρυτίδες» στα δάχτυλα.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτή η διαδικασία αποτελεί εξελικτικό πλεονέκτημα. Οι ρυτίδες λειτουργούν σαν τα αυλάκια στα ελαστικά ενός αυτοκινήτου, βοηθώντας τα δάχτυλα να απομακρύνουν το νερό από την επιφάνειά τους. Έτσι, βελτιώνεται η πρόσφυση και γίνεται ευκολότερο να κρατήσουμε αντικείμενα ή να περπατήσουμε σε βρεγμένες και ολισθηρές επιφάνειες.

Πηγή: freepik

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ποιο είναι το βαθύτερο σημείο της θάλασσας γύρω από την Κρήτη και τι υπάρχει εκεί κάτω;

Το γεγονός ότι το ζάρωμα ελέγχεται από το νευρικό σύστημα αποδεικνύεται και από παρατηρήσεις σε ανθρώπους με βλάβες σε συγκεκριμένα νεύρα των άκρων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα δάχτυλα συχνά δεν ζαρώνουν όταν βυθίζονται στο νερό, γεγονός που δείχνει ότι δεν πρόκειται απλώς για παθητική απορρόφηση νερού από το δέρμα.

Παρότι η διαδικασία μπορεί να φαίνεται περίεργη, είναι απολύτως φυσιολογική και ακίνδυνη. Μόλις τα χέρια ή τα πόδια στεγνώσουν, τα αιμοφόρα αγγεία επανέρχονται στην κανονική τους κατάσταση και το δέρμα αποκτά ξανά τη λεία του όψη.

Έτσι, κάθε φορά που παρατηρείτε τα δάχτυλά σας να ζαρώνουν μετά από ένα μπάνιο ή μια βουτιά στη θάλασσα, να θυμάστε ότι δεν πρόκειται για ένα απλό αποτέλεσμα της απορρόφησης νερού, αλλά για έναν έξυπνο μηχανισμό του ανθρώπινου σώματος, ο οποίος πιθανότατα εξελίχθηκε για να μας βοηθά να πιάνουμε καλύτερα αντικείμενα και να κινούμαστε με μεγαλύτερη ασφάλεια σε υγρό περιβάλλον.