Γιατί θυμώνουμε περισσότερο με τους ανθρώπους που αγαπάμε;

Οι στενές σχέσεις έχουν μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος

Μπορεί ένας άγνωστος να σου πει κάτι ενοχλητικό και λίγα λεπτά αργότερα να το έχεις ξεχάσει.

Αν όμως ακριβώς την ίδια φράση την πει ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράζεσαι τη ζωή σου, μπορεί να τη σκέφτεσαι ολόκληρη την ημέρα.

Μοιάζει παράλογο.

Αν αγαπάμε κάποιον περισσότερο, γιατί μπορεί να θυμώνουμε τόσο έντονα μαζί του;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Λουκέτο στο Fat Rat της Ιωάννας Τούνη στο Παρίσι – Η ανακοίνωση

Η απάντηση βρίσκεται εν μέρει ακριβώς στην εγγύτητα της σχέσης.

Οι άνθρωποι που αγαπάμε μπορούν να μας επηρεάσουν περισσότερο

Οι στενές σχέσεις έχουν μεγαλύτερο συναισθηματικό βάρος.

Ένας σύντροφος, ένας γονιός, ένα παιδί ή ένας πολύ στενός φίλος δεν είναι απλώς ακόμη ένας άνθρωπος στο περιβάλλον μας.

Από αυτούς περιμένουμε ενδιαφέρον, ασφάλεια, κατανόηση και σεβασμό.

Έτσι, μια συμπεριφορά που από έναν άγνωστο θα ήταν απλώς ενοχλητική μπορεί από έναν αγαπημένο άνθρωπο να ερμηνευθεί ως απόρριψη, αδιαφορία ή παραβίαση εμπιστοσύνης. Η έρευνα και η κλινική βιβλιογραφία για τις στενές σχέσεις συνδέουν συχνά τον θυμό με αντιλαμβανόμενη απειλή στον δεσμό, ανεκπλήρωτες ανάγκες ή συναισθήματα πληγής.

Περιμένουμε περισσότερα από εκείνους που βρίσκονται πιο κοντά μας

Σπάνια περιμένεις από έναν άγνωστο να καταλάβει ότι είσαι στενοχωρημένος χωρίς να του το πεις.

Από τον άνθρωπό σου όμως μπορεί να το περιμένεις.

Και εκεί γεννιέται μια μεγάλη διαφορά.

Όσο μεγαλύτερη είναι η προσδοκία, τόσο μεγαλύτερη μπορεί να γίνει και η απογοήτευση όταν αυτή δεν ικανοποιείται.

Πίσω από τον θυμό μπορεί να υπάρχει κάτι άλλο

«Δεν με ακούς».

«Δεν σε νοιάζει».

«Δεν με υπολογίζεις».

«Δεν με καταλαβαίνεις».

Πολλές φορές ο θυμός είναι το συναίσθημα που φαίνεται στην επιφάνεια, ενώ από κάτω μπορεί να υπάρχουν φόβος, απογοήτευση, πληγή, ανασφάλεια ή ανάγκη για σύνδεση.

Και υπάρχει λόγος που συμβαίνει.

Το να πεις «θύμωσα» μπορεί να αισθάνεται ευκολότερο από το να πεις «αυτό που έκανες με πλήγωσε».

Με τους δικούς μας πέφτουν και οι άμυνες

Υπάρχει και μια πολύ καθημερινή εξήγηση.

Οι άνθρωποι με τους οποίους ζούμε βλέπουν πράγματα που οι υπόλοιποι δεν βλέπουν.

Την κούραση.

Τα νεύρα μετά τη δουλειά.

Τις κακές μας στιγμές.

Τις συνήθειές μας.

Και εμείς βλέπουμε αντίστοιχα τις δικές τους.

Η συνεχής εγγύτητα δημιουργεί πολύ περισσότερες ευκαιρίες για τριβή, συμβιβασμούς και μικρές απογοητεύσεις απ’ όσες υπάρχουν σε μια επιφανειακή σχέση.

Το ότι υπάρχει θυμός δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αγάπη

Ο θυμός είναι φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα.

Το κρίσιμο είναι πώς εκφράζεται.

Άλλο να πεις «με ενόχλησε αυτό που συνέβη και θέλω να το συζητήσουμε» και άλλο να προσβάλεις, να απειλείς ή να προσπαθείς να πληγώσεις τον άλλον.

Η επιθετική έκφραση του θυμού μπορεί να υπονομεύσει την εμπιστοσύνη και να δημιουργήσει έναν κύκλο στον οποίο ο ένας αντιδρά στην οργή του άλλου.

Ίσως λοιπόν το παράδοξο δεν είναι τόσο παράδοξο

Δεν θυμώνουμε απαραίτητα περισσότερο με κάποιον παρά το γεγονός ότι τον αγαπάμε.

Μερικές φορές η ένταση υπάρχει ακριβώς επειδή η σχέση έχει μεγαλύτερη σημασία για εμάς.

Ένας άγνωστος έχει μικρή δύναμη να μας απογοητεύσει. Ο άνθρωπος που αγαπάμε όμως μπορεί να αγγίξει τις μεγαλύτερες προσδοκίες, τις ανάγκες και τις ανασφάλειές μας — κι αυτό κάνει τόσο τη χαρά όσο και τον θυμό πολύ πιο έντονα.