Γιώργος Στειακάκης: «Δεν γίνεται σε μια Κρήτη 600.000 ανθρώπων να είναι οι 200.000 απέναντι στους 400.000. Δεν γίνεται να ζούμε 10 χιλιόμετρα μακριά και να είμαστε άλλοι κόσμοι»

Ο δικηγόρος μιλά για τη σύγκρουση πόλης – ενδοχώρας στην Κρήτη, τα στερεότυπα, τη βία και την ανάγκη «συμφωνίας» πριν οι δύο κόσμοι γίνουν αντίπαλοι

«Δεν γίνεται να ζούμε σε ένα μικρό νησί και να είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι». Με αυτή τη χαρακτηριστική φράση ο δικηγόρος Γιώργος Στειακάκης, μιλώντας στο Cretaone 102,3 και στην Αντιγόνη Ανδρεάκη, έθεσε το πλαίσιο μιας συζήτησης που ξεπερνά ένα μεμονωμένο περιστατικό βίας και αγγίζει βαθύτερα κοινωνικά ζητήματα στην Κρήτη που με δυσκολία συζητιούνται με παρρησία.

«Υπάρχουν δύο κόσμοι που συγκρούονται»

Αφορμή στάθηκε πρόσφατο περιστατικό βίας σε μπαρ στο Ηράκλειο, με τον ίδιο να επισημαίνει ότι τέτοιες εικόνες δεν είναι μεμονωμένες, αλλά εντάσσονται σε μια ευρύτερη σύγκρουση νοοτροπιών.

Όπως ανέφερε, «βλέπουμε ανθρώπους με διαφορετική κουλτούρα να έρχονται στην πόλη και να αντιμετωπίζονται με απαξίωση», γεγονός που, χωρίς να δικαιολογεί τη βία, μπορεί να πυροδοτεί αντιδράσεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θλίψη στη Μεσαρά: Σήμερα το τελευταίο «αντίο» στον Εμμανουήλ Αλεξανδράκη στη Νίθαυρη

«Δεν τις έχουμε αποδεχτεί αυτές τις συμπεριφορές, αλλά τις έχουμε συνηθίσει να τις βλέπουμε», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η ανάγκη συνύπαρξης και κοινωνικής συμφωνίας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στον αστικό ιστό και την ενδοχώρα, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά οι εντάσεις θα ενταθούν.

«Δεν γίνεται σε μια Κρήτη 600.000 ανθρώπων να είναι οι 200.000 απέναντι στους 400.000», ανέφερε, τονίζοντας πως αν δεν υπάρξει σύγκλιση, «θα καταλήξουμε σε δύο κουλτούρες σε αντιπαλότητα».

Ο ίδιος μίλησε για την ανάγκη «να σμίξουν αυτοί οι δύο κόσμοι», υπογραμμίζοντας ότι οι διαφορές σε αξίες, τρόπο ζωής και συμπεριφορές δεν μπορούν να αγνοούνται, αλλά πρέπει να αντιμετωπιστούν.

«Δεν είναι εχθροί – είναι άνθρωποι δικοί μας», είπε, προσθέτοντας ότι η λύση δεν είναι ο στιγματισμός αλλά η κατανόηση και η σταδιακή προσέγγιση.

Πώς μπορεί να γεφυρωθεί το χάσμα – Ο ρόλος της πολιτείας

Αναφερόμενος στις λύσεις, ο κ. Στειακάκης υποστήριξε ότι η «κοινωνικοποίηση δεν είναι μια αόριστη έννοια», αλλά απαιτεί συγκεκριμένες πολιτικές και παρεμβάσεις.

Όπως εξήγησε, πρέπει να υπάρξουν οργανωμένες πρωτοβουλίες που θα φέρουν πιο κοντά τις δύο πλευρές, αλλάζοντας κυρίως τις συνθήκες ζωής στην ύπαιθρο.

«Πρέπει να δοθούν κίνητρα, να αλλάξει ο τρόπος επαγγελματικής δραστηριότητας, να εξευρωπαϊστεί η κτηνοτροφία», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι οι σημερινές συνθήκες καλλιεργούν ανταγωνισμό και συγκρουσιακές συμπεριφορές.

Παράλληλα, στάθηκε στην ανάγκη συλλογικής, και όχι αποσπασματικής, δράσης: «Θέλει συστηματική παρέμβαση, κοινωνική και πολιτειακή».

«Ή θα ενωθούμε ή θα συγκρουστούμε» – Το μήνυμα για το μέλλον

«Αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες ζωής, αυτά τα περιστατικά θα πληθύνουν», τόνισε, επισημαίνοντας ότι το ζήτημα δεν είναι συγκυριακό αλλά βαθιά κοινωνικό.

Όπως είπε, η καθημερινότητα ήδη δείχνει την ένταση: «Κυκλοφορεί ένα αγροτικό και όλοι κοιτάμε γύρω γύρω τι θα κάνει».

Καταλήγοντας, υπογράμμισε ότι η συνύπαρξη δεν είναι επιλογή αλλά αναγκαιότητα: «Ή θα βρούμε τρόπο να ζήσουμε μαζί, με κοινό κώδικα και σεβασμό, ή θα οδηγηθούμε σε διαρκείς συγκρούσεις. Και τότε, το πρόβλημα δεν θα αφορά κάποιους ,θα αφορά όλους».