Η απίστευτη ιστορία για το πώς πέθανε ο Αισχύλος

Είναι η μοναδική αναφορά που έχουμε για τις συνθήκες θανάτου του

Υπάρχουν πολλές ιστορίες ανθρώπων που έζησαν στην αρχαιότητα και πέθαναν με πραγματικά παράξενους τρόπους. Τουλάχιστον σύμφωνα με τις μαρτυρίες που μας σώζονται. Να θυμηθούμε τον Πύρρο της Ηπείρου που έφαγε ένα κεραμίδι στο κεφάλι από μία μάνα που θέλησε να σώσει τον γιο της; Ή μήπως τον Χρύσιππο που λέγεται ότι πέθανε από τα γέλια;

Σίγουρα αυτοί και πολύ ακόμα θάνατοι μπορεί να κάνουν εντύπωση και δεδομένα δεν ήταν ο τρόπος που θα περίμεναν αυτοί οι άνθρωποι ότι θα πεθάνουν. Κανείς θάνατος όμως δεν ξεπερνάει τον τρόπο που θρυλείται ότι πέθανε ο Αισχύλος, γύρω στα 65 του χρόνια, το 455 π.Χ.

Σύμφωνα, λοιπόν, με μία αναφορά που έχουμε από τον συγγραφέα του 1ου αιώνα μ.Χ Βαλέριο Μάξιμο, ο Αισχύλος βρήκε τραγικό θάνατο όταν ένας αετός πέρασε το καραφλό του κεφάλι για πέτρα και πέταξε πάνω σε αυτό μία χελώνα προκειμένου να σπάσει το καβούκι της και να τη φάει.

Απεικόνιση του θανάτου του Αισχύλου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τα 3 ζώδια που προσελκύουν χρήματα πριν φύγει ο Μάρτιος

Προφανώς το να τρως στο κεφάλι μία χελώνα δεν είναι κάτι για το οποίο μας έχει προετοιμάσει η φύση, οπότε, λογικά ο τραγικός ποιητής βρήκε έναν ακαριαίο θάνατο. Μάλιστα, ο Πλίνιος, παίρνει αυτή την πληροφορία και την εκτοξεύει λέγοντας ότι ο Αισχύλος βρισκόταν διαρκώς έξω από το σπίτι του γιατί είχε πάρει έναν χρησμό που έλεγε ότι θα πεθάνει από κάτι που θα πέσει στο κεφάλι του.

Είναι πολύ πιθανό ότι όλο το παραπάνω είναι ένας μύθος που γεννήθηκε μέσω κάποιας παρανόησης που του Βαλέριου Μάξιμο η οποίο υιοθετήθηκε και αναπαρήχθη σε όλη τη ρωμαϊκή αρχαιότητα φτάνοντας μέχρι τις ημέρες μας. Να υπενθυμίσουμε ότι από τον θάνατο του Αισχύλου μέχρι τη γέννηση του Βαλέριου Μάξιμου είχαν περάσει κάμποσοι αιώνες.

Τίποτα φυσικά δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε και ομολογουμένως αυτή είναι η μόνη αναφορά που έχουμε για τις συνθήκες θανάτου που είχε ο Αισχύλος. Γενικά πάντως ας είμαστε ειλικρινείς: Eίναι λίγο δύσκολο ένας αετός να μπέρδεψε το κεφάλι ενός ανθρώπου με πέτρα, όσο και αν έλαμπε αυτό από το φως του ήλιου. Δεν ξέρω…έχουν μυωπία οι αετοί;

Eξάλλου, αν πρέπει να θαυμάζουμε για κάτι την αρχαία ελληνική κοινωνία, είναι για την απίστευτη ικανότητα που είχε να πλάθει και να αφηγείται ιστορίες. Κάποιες από αυτές με βαθύτερα νοήματα, κάποιες άλλες που σόκαραν και τέλος κάποιος που απλά είναι τόσο παράξενες που καταλήγουν αστείες.

Πηγή: Reader.gr