Η φωτογραφία του 20ου αιώνα που έμεινε στην ιστορία ως «Η πιο όμορφη αυτοκτονία»

Η εικόνα απεικονίζει τον τραγικό και βίαιο θάνατο της 23χρονης κοπέλας

Η κληρονομιά της φωτογραφίας του Robert Wiles παραμένει, όχι ως εξύμνηση της αυτοκτονίας, αλλά ως μια συγκλονιστική υπενθύμιση της πολυπλοκότητας της ψυχικής υγείας.

Τον Μάιο του 1947, το περιοδικό LIFE δημοσίευσε μια φωτογραφία που έμελλε να γίνει μια από τις πιο εμβληματικές εικόνες του 20ου αιώνα. Η εικόνα που τραβήχτηκε από τον τότε φοιτητή Robert Wiles, απαθανατίζει τον τραγικό και βίαιο θάνατο της 23χρονης Evelyn McHale με τρόπο που αντιπαραβάλλει τη βιαιότητα της αυτοκτονίας της με μια απροσδόκητη, σχεδόν γαλήνια ομορφιά. Αυτό το παράδοξο έχει οδηγήσει τη φωτογραφία να είναι γνωστή ως «η πιο όμορφη αυτοκτονία».

Η Evelyn McHale πήδηξε από το Empire State Building, προσγειώθηκε σε μια λιμουζίνα με τέτοιο τρόπο που φαινόταν, πως αποτελούσε concept μιας φωτογράφισης. Τα χέρια της ήταν ενωμένα σαν να βρισκόταν σε γαλήνια ανάπαυση και το πρόσωπο της δεν έδειχνε κανένα σημάδι της απόγνωσης που πρέπει να την οδήγησε να βάλει τέλος στη ζωή της.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ξεκινούν κατεδαφίσεις αυθαιρέτων στην Κρήτη! Που πιάνουν δουλειά οι μπουλντόζες

The body of 23-year-old bookkeeper Evelyn McHale rests peacefully atop a crumpled limousine minutes after she jumped to her death from the Empire State Building, 1947. The photo has been dubbed “the most beautiful suicide.” pic.twitter.com/6cM5p6r1OY

— Morbid Knowledge (@Morbidful) February 3, 2024

Η ιστορία της Evelyn McHale περιβάλλεται από μυστήριο, η ζωή και οι τελευταίες ώρες της αποτελούν αντικείμενο γοητείας που έχει προκαλέσει εκτεταμένη έρευνα και εικασίες. Παρά τις προσπάθειες να συναρμολογηθεί η ιστορία της, μεγάλο μέρος της ύπαρξής της παραμένει αινιγματικό. Το τι οδήγησε αυτή τη νεαρή, φαινομενικά δυναμική γυναίκα σε μια τόσο απελπισμένη πράξη παραμένει σε μεγάλο βαθμό θέμα εικασιών.

Η ίδια η φωτογραφία, πέρα από την αρχική σοκαριστική της αξία, καλεί τους θεατές να αναλογιστούν την πολυπλοκότητα της ομορφιάς, του θανάτου και της ανθρώπινης ψυχολογίας. Ο διαρκής αντίκτυπός της αποδεικνύεται από την επιρροή της στους καλλιτέχνες και την ποπ κουλτούρα, συμπεριλαμβανομένου του Andy Warhol, ο οποίος οικειοποιήθηκε την εικόνα του Wiles, για το δικό του έργο.

Η κληρονομιά της φωτογραφίας του Robert Wiles παραμένει, όχι ως εξύμνηση της αυτοκτονίας, αλλά ως μια συγκλονιστική υπενθύμιση της πολυπλοκότητας της ψυχικής υγείας. Λειτουργεί ως έκκληση να κοιτάξουμε πέρα από την επιφάνεια, να αναζητήσουμε κατανόηση και συμπόνια για όσους παλεύουν με την απελπισία και να εκτιμήσουμε την εφήμερη ομορφιά που βρίσκεται ακόμη και σε στιγμές βαθιάς θλίψης.

Αν και μπορεί να μην καταλάβουμε ποτέ πλήρως το βάθος του πόνου της Evelyn McHale ή τις συνθήκες που οδήγησαν στην τελευταία της πράξη, μέσα από τη φωτογραφία του Wiles, η ιστορία της συνεχίζει να αντηχεί ως μια ζοφερή αντανάκλαση για την ευθραυστότητα της ζωής και το διαρκές μυστήριο του θανάτου.

Πηγή: gazzeta.gr