Η ημέρα που η Κρήτη ανέπνευσε ελεύθερη: Η οριστική αποχώρηση των Τούρκων μετά από 229 χρόνια κατοχής

Πώς η ματωμένη εξέγερση του 1898 υποχρέωσε τις Μεγάλες Δυνάμεις να διώξουν τον οθωμανικό στρατό και να προετοιμάσουν την υποδοχή του Πρίγκιπα Γεωργίου

Στις 3 Νοεμβρίου 1898, γράφτηκε ο οριστικός επίλογος μιας από τις πιο σκοτεινές και μακροχρόνιες περιόδους στην ιστορία της Μεγαλονήσου. Έπειτα από 229 ολόκληρα χρόνια οθωμανικής κυριαρχίας, οι τελευταίοι Τούρκοι στρατιώτες επιβιβάστηκαν στα πολεμικά πλοία και εγκατέλειψαν για πάντα το νησί, αφήνοντας πίσω τους μια Κρήτη που έσφυζε από συγκίνηση και πανηγυρισμούς.

Το γεγονός αυτό δεν ήταν ένα απλό διπλωματικό επεισόδιο, αλλά το αποτέλεσμα της δραματικής εξέγερσης του Αυγούστου του ίδιου έτους στο Ηράκλειο, όταν ο φανατισμένος όχλος προέβη σε μαζικές σφαγές Χριστιανών, δολοφονώντας ακόμα και τον Βρετανό πρόξενο Λυσίμαχο Καλοκαιρινό μαζί με μέλη της βρετανικής φρουράς. Η τραγωδία αυτή εξόργισε τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες συνειδητοποίησαν ότι η συνύπαρξη της οθωμανικής διοίκησης με τον τοπικό πληθυσμό ήταν πλέον παντελώς αδύνατη, τελεσσιγραφώντας την άμεση εκκένωση του νησιού.

Η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για τη δημιουργία της αυτόνομης Κρητικής Πολιτείας. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 9 Δεκεμβρίου 1898, ο ύπατος αρμοστής Πρίγκιπας Γεώργιος θα αποβιβαζόταν εν μέσω αποθέωσης στη Σούδα, σφραγίζοντας την αρχή μιας νέας εποχής που θα οδηγούσε σταθερά, λίγα χρόνια μετά, στην ιστορική ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.