Το άδειασμα Καλοκαιρινού στον Αρναουτάκη και το… χαμένο πολιτικό κεφάλαιο

Για να φοβηθεί κάποιος ότι θα χάσει πολιτικό κεφάλαιο, πρέπει πρώτα να διαθέτει…

Η χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηρακλείου για τη χωροθέτηση της δομής προσωρινής φιλοξενίας μεταναστών είχε πολλές εντάσεις, αρκετές φωνές και ακόμη περισσότερες πολιτικές υπεκφυγές. Αν, όμως, έμεινε κάτι από τη συζήτηση, αυτό ήταν η αίσθηση ότι ο Δήμος Ηρακλείου βρέθηκε για ακόμη μία φορά να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις αντί να τις καθορίζει.
Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Γιατί ο Δήμαρχος Ηρακλείου δεν είναι απλώς ένας διαχειριστής της καθημερινότητας. Δεν είναι μόνο υπεύθυνος για τα σκουπίδια, το κυκλοφοριακό, τα πάρκινγκ ή τις λακκούβες, πεδίο όπου παρεμπιπτόντως έχει ήδη αποτύχει παταγωδώς.

Είναι ο επικεφαλής του μεγαλύτερου δήμου του νομού και ενός από τους σημαντικότερους δήμους της χώρας. Η θέση αυτή προϋποθέτει πολιτική διορατικότητα, πρωτοβουλία και, κυρίως, την ικανότητα να προετοιμάζεις τον τόπο σου για όσα έρχονται πριν αυτά φτάσουν στην πόρτα σου.

Στην περίπτωση του μεταναστευτικού, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γνώριζε. Εδώ και χρόνια οι μεταναστευτικές ροές προς τα νότια παράλια της Κρήτης αυξάνονταν σταθερά και οι αριθμοί έδειχναν ξεκάθαρα ότι αργά ή γρήγορα το νησί θα χρειαζόταν μια οργανωμένη δομή για την προσωρινή φιλοξενία και ταυτοποίηση όσων φτάνουν στα νότια παράλια. Το γνώριζε η κυβέρνηση, το γνώριζε η Περιφέρεια, το γνώριζαν οι δήμοι και ασφαλώς το γνώριζε και ο Δήμος Ηρακλείου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Η Ειρήνη Μουρτζούκου «έσπασε» το κελί όπου μένει η γιατρός του Γιώργου Μαζωνάκη

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί δεν έκανε τίποτα. Γιατί δεν κάθισε στο ίδιο τραπέζι με τους υπόλοιπους δημάρχους και την Περιφέρεια ώστε να καταθέσουν οι ίδιοι μια πρόταση; Γιατί δεν διεκδίκησε η αυτοδιοίκηση τον σχεδιασμό αντί να περιμένει το Υπουργείο Μετανάστευσης να αποφασίσει για λογαριασμό της; Γιατί επέλεξε τον ρόλο του θεατή μέχρι τη στιγμή που η υπόθεση έφτασε στο Δημοτικό Συμβούλιο και μετατράπηκε σε πολιτική κρίση;

Αυτό ακριβώς επεσήμαναν χθες κάτοικοι και αντιπολίτευση. Ότι η δημοτική αρχή δεν λειτούργησε ως παράγοντας εξελίξεων αλλά ως παρατηρητής τους.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι μέσα σε λίγες ώρες παρακολουθήσαμε μια εντυπωσιακή… κωλοτούμπα! Στην αρχή της συνεδρίασης ο Αλέξης Καλοκαιρινός έδειχνε να διατηρεί μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση απέναντι στη χωροθέτηση στις αποθήκες Σκουλούδη. Όσο όμως οι αντιδράσεις των κατοίκων δυνάμωναν και το πολιτικό θερμόμετρο ανέβαινε, η μετριοπάθεια υποχώρησε και η δημοτική αρχή κατέληξε να υιοθετεί πλήρως τη γραμμή της απόλυτης άρνησης.

Κάπως έτσι, στο τέλος της βραδιάς, δεν βρέθηκε μόνο απέναντι στην κυβέρνηση αλλά επί της ουσίας διαφοροποιήθηκε και από τη στάση που εξέφραζε μέχρι τότε η Περιφέρεια Κρήτης, αφήνοντας αρκετούς να μιλούν σήμερα για ένα ηχηρό πολιτικό «άδειασμα» προς τον Περιφερειάρχη!

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι κανείς αιρετός δεν θέλει να αναλάβει το πολιτικό κόστος της δημιουργίας δομής μεταναστών στα διοικητικά όρια του δήμου του. Είναι πολύ πιο εύκολο να λες «όχι», να χειροκροτείσαι από το ακροατήριο και να καταγγέλλεις όσους αποφασίζουν από την Αθήνα. Είναι πολύ πιο δύσκολο να παρουσιάζεις μια συγκεκριμένη πρόταση και να αναλαμβάνεις την ευθύνη που τη συνοδεύει!

Μόνο που εδώ υπάρχει μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια. Για να φοβηθεί κάποιος το πολιτικό κόστος, πρέπει πρώτα να διαθέτει πολιτικό κεφάλαιο!

Και στο Ηράκλειο πολλοί θεωρούν (και όχι αδίκως) ότι ο Αλέξης Καλοκαιρινός έχει ήδη ξοδέψει σχεδόν όλο το απόθεμα που του έδωσαν οι πολίτες στις εκλογές.

Γι’ αυτό και η χθεσινή στάση του Αλέξη Καλοκαιρινού δεν έμοιαζε με πολιτικό ελιγμό. Έμοιαζε περισσότερο με έναν δήμαρχο που δεν θέλει να πάρει μια δύσκολη απόφαση, ενώ δεν έχει πλέον τίποτα ουσιαστικό να προστατεύσει από το πολιτικό κόστος της!