Έτσι, από την πλευρά της θάλασσας, φαίνεται σαν η στεριά να «μεγάλωσε»

Ένας ισχυρός σεισμός μπορεί να αλλάξει έναν χάρτη χωρίς να δημιουργήσει ούτε έναν κόκκο νέας γης.

Και στην Κρήτη υπάρχει ένα εντυπωσιακό ιστορικό παράδειγμα.

Οι μεγάλες τεκτονικές δυνάμεις που δρουν στην περιοχή μπορούν, κατά τη διάρκεια πολύ ισχυρών σεισμικών γεγονότων, να προκαλέσουν ανύψωση ή βύθιση τμημάτων του φλοιού.

Αν μια παράκτια περιοχή ανυψωθεί, τμήματα που βρίσκονταν προηγουμένως κάτω από τη στάθμη της θάλασσας μπορούν να βρεθούν πάνω από αυτή.

Έτσι, από την πλευρά της θάλασσας, φαίνεται σαν η στεριά να «μεγάλωσε».

Η Κρήτη το έχει ήδη ζήσει

Ένα από τα εντυπωσιακότερα παραδείγματα συνδέεται με τον μεγάλο σεισμό του 365 μ.Χ.

Γεωλογικές μελέτες έχουν εντοπίσει στη δυτική Κρήτη ίχνη μεγάλης ανύψωσης των ακτών, η οποία σε ορισμένα σημεία έχει εκτιμηθεί έως περίπου 9 μέτρα.

Παλιές ακτογραμμές και θαλάσσιοι σχηματισμοί βρίσκονται σήμερα αρκετά μέτρα ψηλότερα από τη θάλασσα.

Με άλλα λόγια, η ακτογραμμή που βλέπουμε σήμερα δεν είναι απαραίτητα εκεί όπου βρισκόταν πριν από αιώνες.

Δεν δημιουργήθηκε νέα γη

Εδώ βρίσκεται η λεπτομέρεια.

Ο σεισμός δεν «κατασκευάζει» καινούργια πετρώματα ώστε να μεγαλώσει το νησί.

Μπορεί όμως να μετακινήσει κατακόρυφα υπάρχουσα γη.

Αν ο βυθός ή μια παράκτια ζώνη ανέβει αρκετά σε σχέση με τη στάθμη της θάλασσας, η γραμμή όπου συναντώνται στεριά και νερό μετακινείται.

Σε τοπικό επίπεδο, λοιπόν, μπορεί να εμφανιστεί περισσότερη εκτεθειμένη στεριά.

Και μπορεί να συμβεί και το αντίθετο

Οι τεκτονικές μετακινήσεις δεν οδηγούν πάντοτε σε ανύψωση.

Άλλες περιοχές μπορούν να υποχωρήσουν ή να βυθιστούν σχετικά με τη θάλασσα.

Γι’ αυτό οι ακτογραμμές δεν είναι τόσο «μόνιμες» όσο φαίνονται σε έναν χάρτη.

Η Κρήτη που βλέπουμε σήμερα είναι ουσιαστικά ένα στιγμιότυπο μιας γεωλογικής διαδικασίας που συνεχίζεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια.