Η συγκλονιστική αφήγηση Χρυσοχοΐδη για τον αδικοχαμένο Γιώργο Βασιλάκη: «Ένας άλλος άνθρωπος είχε σκοτωθεί στη θέση μου»

Η δολοφονία του Κρητικού υπασπιστή 

«… Εκείνη, τη σημαντικότερη στιγμή της ζωής μου, έτσι όπως άνοιξε ο Γιώργος το ντοσιέ, ο εκρηκτικός μηχανισμός που περιείχε εξερράγη. Η έκρηξη έκανε ολόκληρο το κτίριο της Κατεχάκη να σειστεί. (…) Για κάποια δευτερόλεπτα έμεινα παγωμένος, ακίνητος, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω την κατάσταση. Προσπαθώντας να είμαι όσο πιο ψύχραιμος γινόταν, άρχισα να φωνάζω τα ονόματα των συνεργατών που ήξερα ότι βρίσκονταν ακόμη στο γραφείο. Ένας δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μου, ο Γιώργος Βασιλάκης».

Η αφήγηση ανήκει στον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και αποτελεί ένα από τα πλέον συγκινησιακά φορτισμένα κομμάτια του βιβλίου του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, καθώς περιγράφει τις τραγικές στιγμές της δολοφονίας του υπασπιστή του, Γιώργου Βασιλάκη, στις 20 Ιουνίου του 2010. Ο αστυνομικός έπεσε νεκρός από βόμβα που προοριζόταν για τον ίδιο τον Χρυσοχοϊδη και είναι από τα γεγονότα που τον έχουν σημαδέψει. Στο βιβλίο του, με τον τίτλο «Στον ίδιο δρόμο» ο Χρυσοχοϊδης αφηγείται την πορεία του από το χωριό του, το Νησί Ημαθίας και τους σημαντικότερους σταθμούς της.

«Ενας άλλος άνθρωπος είχε σκοτωθεί στη θέση μου», λέει για τον Γιώργο Βασιλάκη, τον υπασπιστή και επί χρόνια συνεργάτη του, τον άνθρωπο που μια ώρα πριν χάσει τη ζωή του είχε κρατήσει στην αγκαλιά του τον μόλις δέκα ετών τότε, γιο του Χρυσοχοΐδη , που είχε επισκεφθεί στο γραφείο τον πατέρα του. «Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει ο οποίος δεν είχε κανέναν λόγο να είναι στόχος. (…) Ολο αυτό το διάστημα, η έκρηξη, η δολοφονία, η κηδεία, το πένθος για τον αγαπημένο νεκρό συνεργάτη με στιγμάτισαν για πάντα, με ακολουθούν έκτοτε και θα με ακολουθούν…»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Αντίστροφη μέτρηση για απόσυρση αυτοκινήτων -Τι ισχύει για την Ελλάδα

Ο Γιώργος Βασιλάκης

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αφηγείται συναρπαστικές λεπτομέρειες για τη διαδρομή μέχρι την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη. Ανατρέχει στα παιδικά του χρόνια, στο Νησί Ημαθίας, παιδί μιας αγροτικής οικογένειας. Αφηγείται στιγμές από τη δύσκολη ζωή στο χωριό, όπου ήταν «ο γιος του Τσαγανού», το προσωνύμιο του πατέρα του, που δήλωνε την εργατικότητα και την προκοπή του, τα χρόνια στη Νομική Θεσσαλονίκης, την πολιτικοποίησή του. Παράλληλα, ανασύρει από τη μνήμη του περιστατικά που στιγμάτισαν τον ίδιο και παράλληλα, δίνουν την εικόνα για την εποχή.

Πηγή: protothema.gr