Καταγγελία στον Δήμο Χερσονήσου: Δωρεά για τις ανάγκες του δημοτικού σχολείου Επισκοπής έγινε πάρκινγκ, ενώ οι μαθητές ψάχνουν αίθουσες!

 Η δωρεά που έγινε πεδίο αντιπαράθεσης στην Επισκοπή

Σοβαρά ερωτήματα για τη σχολική στέγη και την αξιοποίηση μιας δωρεάς θέτουν οι γονείς και η σχολική κοινότητα του Δημοτικού Σχολείου Επισκοπής, στον Δήμο Χερσονήσου.

Την ώρα που οι μαθητές αναγκάζονται να αλλάζουν αίθουσες και ο χώρος Πληροφορικής χρησιμοποιείται και για τη διδασκαλία άλλων μαθημάτων, οικόπεδο που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, προοριζόταν για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών του σχολείου λειτουργεί ως χώρος στάθμευσης.

Οι γονείς ζητούν να διερευνηθεί η δυνατότητα αξιοποίησής του για τον σκοπό της δωρεάς, ενώ παράλληλα θέτουν επιτακτικά το ζήτημα της άμεσης τοποθέτησης προκατασκευασμένων αιθουσών, προκειμένου να δοθεί λύση στις ελλείψεις που δυσχεραίνουν την καθημερινότητα των μαθητών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ζώδια σήμερα, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026: Τι φέρνει η νέα εβδομάδα σε έρωτα, δουλειά και χρήματα

Αναλυτικότερα:

Δήμος Χερσονήσου: 

Όταν ένα οικόπεδο προσφέρεται για να στεγάσει τις ανάγκες των μαθητών, αλλά καταλήγει να εξυπηρετεί τα αυτοκίνητα, τότε μάλλον κάτι πήγε στραβά στον δρόμο προς την Παιδεία!

Στην Επισκοπή του Δήμου Χερσονήσου, το Δημοτικό Σχολείο αναζητά απεγνωσμένα χώρους διδασκαλίας, οι μαθητές αλλάζουν αίθουσες ανάλογα με το πρόγραμμα και η αίθουσα Πληροφορικής καλείται να κάνει… υπερωρίες ως κανονική τάξη. Την ίδια ώρα, ένα οικόπεδο που δωρίστηκε με την επιθυμία να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του σχολείου έχει μετατραπεί σε χώρο στάθμευσης.

Με λίγα λόγια, τα παιδιά ψάχνουν αίθουσες, οι εκπαιδευτικοί ψάχνουν λύσεις και τα αυτοκίνητα φαίνεται πως έχουν βρει τη θέση τους!

Η δωρεά ήταν για τα παιδιά. Το πάρκινγκ για ποιον;

Σύμφωνα με τους γονείς και τη σχολική κοινότητα, η μακαρίτισσα δωρήτρια είχε εκφράσει ξεκάθαρα την επιθυμία της το οικόπεδο, που εφάπτεται στο σχολείο, να αξιοποιηθεί για την κατασκευή αίθουσας πολλαπλών χρήσεων.

Ένας χώρος που θα μπορούσε να προσφέρει ανάσα σε ένα σχολείο με σοβαρές κτιριακές ελλείψεις, να εξυπηρετήσει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών και να συμβάλει στην ομαλή λειτουργία του.

Κι όμως, σύμφωνα με την καταγγελία, το οικόπεδο κατέληξε να χρησιμοποιείται ως πάρκινγκ, καθώς η επιθυμία της δωρήτριας δεν είχε διατυπωθεί ως νομικά δεσμευτικός όρος στο συμβόλαιο.

Εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: όταν ένας άνθρωπος προσφέρει ένα ακίνητο με σκοπό να βοηθήσει την εκπαίδευση, δεν θα έπρεπε η αξιοποίησή του να υπηρετεί, όσο είναι δυνατόν, αυτήν ακριβώς την πρόθεση;

Η αίθουσα Πληροφορικής κάνει τα πάντα. Εκτός από το να είναι μόνο αίθουσα Πληροφορικής!

Στο μεταξύ, η σχολική καθημερινότητα συνεχίζεται με δημιουργικές… χωροταξικές ασκήσεις.

Η αίθουσα Πληροφορικής δεν περιορίζεται πλέον στον ρόλο της. Χρησιμοποιείται και ως κανονική αίθουσα διδασκαλίας, με αποτέλεσμα, όταν έρθει η ώρα του μαθήματος Πληροφορικής για άλλη τάξη, το τμήμα που φιλοξενείται εκεί να πρέπει να μετακομίσει προσωρινά σε διαφορετικό χώρο.

Ένα σχολικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να περιλαμβάνει Γλώσσα, Μαθηματικά και Πληροφορική, εμπλουτίζεται έτσι και με ένα επιπλέον μάθημα: «Μετακόμιση από αίθουσα σε αίθουσα — θεωρία και πρακτική»!

Βέβαια, οι μαθητές δεν βρίσκονται σε εκπαιδευτική εκδρομή ούτε συμμετέχουν σε πρόγραμμα κινητικότητας. Πηγαίνουν στο σχολείο για να μάθουν, να συγκεντρωθούν και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους μέσα σε ένα σταθερό περιβάλλον.

Οι συνεχείς αλλαγές χώρων μπορεί να διαταράσσουν τη ρουτίνα και τη συγκέντρωσή τους, ενώ δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες σε παιδιά που χρειάζονται μεγαλύτερη σταθερότητα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Και η αίθουσα Πληροφορικής; Αντί να εξυπηρετεί απρόσκοπτα τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε, καλείται να καλύψει τα κενά μιας σχολικής μονάδας που χρειάζεται περισσότερους χώρους.

Και αν ένας οικίσκος δεν φτάνει, ας έρθουν… περισσότεροι!

Οι γονείς δεν ζητούν να κατασκευαστεί αύριο ένα ολόκληρο σχολικό συγκρότημα από το μηδέν. Ζητούν να εξεταστούν άμεσες και πρακτικές λύσεις, μέχρι να προχωρήσει η οριστική αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.

Μία από αυτές είναι η τοποθέτηση προκατασκευασμένων οικίσκων, εφόσον αυτό είναι τεχνικά εφικτό, νόμιμο και κατάλληλο για τις ανάγκες των μαθητών.

Και εδώ η ειρωνεία γράφει μόνη της το επόμενο κεφάλαιο: αν το σχολείο δεν χωράει τα παιδιά, μήπως χρειάζεται να αρχίσουμε να μετράμε όχι μόνο τις αίθουσες που λείπουν, αλλά και τους οικίσκους που θα μπορούσαν να καλύψουν μέρος των αναγκών;

Ένας οικίσκος για να πάρει ανάσα μια τάξη; Δύο για να αποσυμφορηθεί το σχολείο; Περισσότεροι, αν οι ανάγκες το απαιτούν; Προφανώς, ο αριθμός δεν είναι το ζητούμενο από μόνος του. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει συγκεκριμένη, ασφαλής και λειτουργική λύση, με σαφές χρονοδιάγραμμα.

Το παράδοξο, πάντως, παραμένει: ενώ οι μαθητές χρειάζονται χώρους διδασκαλίας, οι γονείς καταγγέλλουν ότι ακόμη και η προσωρινή λύση των προκατασκευασμένων οικίσκων δεν προχωρά.

Η κόρη της δωρήτριας δηλώνει έτοιμη να μιλήσει.

Σύμφωνα με τη σχολική κοινότητα, η κόρη της αποβιώσασας δωρήτριας βρίσκεται εν ζωή και είναι διατεθειμένη να επιβεβαιώσει δημόσια τη βούληση της μητέρας της, εκφράζοντας παράλληλα την απογοήτευσή της για την εξέλιξη της υπόθεσης.

Η μαρτυρία της θα μπορούσε να συμβάλει στην αποσαφήνιση των προθέσεων που συνόδευαν τη δωρεά. Παράλληλα, παραμένει σημαντικό να εξεταστούν τα σχετικά έγγραφα και το νομικό πλαίσιο, ώστε να αποσαφηνιστούν οι δυνατότητες αξιοποίησης του οικοπέδου.

Γιατί άλλο η νομική δέσμευση μιας δωρεάς και άλλο το ηθικό ερώτημα που αυτή αφήνει πίσω της.

Και όταν μιλάμε για μια προσφορά που προοριζόταν να υπηρετήσει την εκπαίδευση, το ερώτημα αυτό δεν μπορεί να προσπερνιέται με μια απλή θέση στάθμευσης.

Οι γονείς ζητούν λύσεις, όχι άλλες μετακινήσεις!

Η σχολική κοινότητα της Επισκοπής ζητά από τους αρμόδιους:

– Να επανεξετάσουν την αξιοποίηση του οικοπέδου και να διερευνήσουν τις δυνατότητες αποκατάστασης του σκοπού της δωρεάς.
– Να προχωρήσουν στις αναγκαίες ενέργειες για την κατασκευή αίθουσας πολλαπλών χρήσεων.
– Να εξετάσουν άμεσα την τοποθέτηση ενός ή περισσότερων κατάλληλων προκατασκευασμένων οικίσκων, ανάλογα με τις πραγματικές στεγαστικές ανάγκες.
– Να διασφαλίσουν σταθερές, ασφαλείς και λειτουργικές αίθουσες διδασκαλίας, ώστε να σταματήσουν οι αναγκαστικές μετακινήσεις τμημάτων.
– Να παρουσιάσουν συγκεκριμένο σχέδιο ενεργειών και σαφές χρονοδιάγραμμα για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Οι γονείς δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: τα παιδιά τους να πηγαίνουν σε ένα σχολείο που διαθέτει τους απαραίτητους χώρους για να λειτουργεί σωστά.

Γιατί το 2026, η πρόσβαση σε αξιοπρεπείς συνθήκες εκπαίδευσης δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ούτε να εξαρτάται από το πόσο καλά μπορεί μια σχολική κοινότητα να οργανώσει τις καθημερινές της μετακινήσεις.

Και τελικά, στον Δήμο Χερσονήσου τι έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα: να βρεθεί χώρος για να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα ή να βρεθεί χώρος για να μορφώνονται τα παιδιά — και, αν χρειάζονται περισσότεροι από ένας οικίσκοι για να λυθεί το πρόβλημα, ποιος θα αναλάβει επιτέλους να δώσει συγκεκριμένη απάντηση;

Οι γονείς και η σχολική κοινότητα του Δημοτικού Σχολείου Επισκοπής