ΚΚΕ: Ανακοίνωση για τα λαϊκά προβλήματα που σχετίζονται με τους Δασικούς Χάρτες και το Κτηματολόγιο

Η προώθηση των δασικών χαρτών και του κτηματολογίου δεν είναι μια ουδέτερη διαδικασία καταγραφής. Συμπληρώνει τις αλλαγές στην πολεοδομική νομοθεσία

Οι εξελίξεις με τους δασικούς χάρτες και το Κτηματολόγιο στην Κρήτη αναδεικνύουν ένα οξυμένο πρόβλημα που αφορά χιλιάδες λαϊκές οικογένειες, μικρούς αγρότες και ιδιοκτήτες. Οι διαδικασίες που προωθούνται δημιουργούν ασφυκτικές πιέσεις, ανασφάλεια και σοβαρό κίνδυνο απώλειας περιουσίας για πλατιά στρώματα του λαού, καθώς το Δημόσιο αμφισβητεί ιδιοκτησίες και υποχρεώνει τους ίδιους τους ιδιοκτήτες να αποδείξουν, με δικά τους έξοδα και μέσα από σύνθετες και χρονοβόρες διαδικασίες, τα δικαιώματά τους.

Οι αμφισβητήσεις πατρογονικών ιδιοκτησιών που στηρίζονται ακόμα και σε «λογοτιμητικά» συμβόλαια, αλλά και οι ασφυκτικές προθεσμίες που επιβάλλονται, αποδεικνύουν ότι ο στόχος δεν είναι η προστασία της μικρής ιδιοκτησίας και του μικρού παραδοσιακού κλήρου, αλλά η τάχιστη καταγραφή και συγκέντρωση της γης.

Τα προβλήματα δεν είναι μεμονωμένα, συνολικά η διαδικασία βρίθει από λάθη, όπως καταγγέλλουν επιστημονικοί φορείς των μηχανικών και δικηγόρων. Πολυάριθμες είναι οι περιπτώσεις πρόδηλων σφαλμάτων, λανθασμένων ορίων, αποκλίσεων στα εμβαδά, επικαλύψεων ιδιοκτησιών, μη αποτύπωσης δρόμων, καθώς και περιπτώσεις όπου ακίνητα εμφανίζονται με δασικό χαρακτήρα ή με δικαιούχο το Ελληνικό Δημόσιο. Μάλιστα προκαλεί έκπληξη ότι σφάλματα εντοπίζονται ακόμη και σε εκτάσεις που έχουν μετρηθεί, αποτυπωθεί και τεκμηριωθεί με τοπογραφικά διαγράμματα. Αποδεικνύεται ότι το «ψηφιακό επιτελικό κράτος» λειτουργεί γρήγορα και αποτελεσματικά μόνο για το κεφάλαιο, τους επιχειρηματικούς ομίλους, που βλέπουν τις υποθέσεις τους να λύνονται ταχύτατα, την ίδια ώρα που χιλιάδες μικρομεσαίοι αγρότες και εργαζόμενοι καλούνται να επιδοθούν σε έναν πολυδάπανο αγώνα με προσφυγές, ενστάσεις – αντιρρήσεις κ.λπ., με κόστος απαγορευτικό που τους αναγκάζει να εγκαταλείψουν την προσπάθεια ανάκτησης της γης τους.

Την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, η οποία πλήττει κυρίως τον μικρό κλήρο, ιδιαίτερα ιδιοκτησίες κάτω των 4 στρεμμάτων, που στην πράξη καθίστανται μη οικοδομήσιμες, ενώ την ίδια στιγμή διατηρούνται και ενισχύονται δυνατότητες για μεγάλες εκτάσεις και επενδυτικά σχέδια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τα 3 ζώδια που γυρίζουν σελίδα και χαμογελούν ξανά από σήμερα 13 Ιουλίου

Τα προωθούμενα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια, τα οποία οδηγούν σε συρρίκνωση των ορίων των οικισμών, βγάζοντας εκτός χιλιάδες μικρές ιδιοκτησίες που μέχρι σήμερα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Σε τελική ανάλυση διαμορφώνεται ένα ενιαίο σχέδιο με το νομοθετικό πλαίσιο που ψήφισαν διαδοχικά οι προηγούμενες κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με πρωθυπουργό τον Τσίπρα) και ολοκλήρωσε η τωρινή κυβέρνηση της ΝΔ: Η πολεοδομική νομοθεσία «κόβει» τη δυνατότητα αξιοποίησης της μικρής ιδιοκτησίας, την απαξιώνει και ρίχνει τις τιμές. Το Κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες ξεκαθαρίζουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αρπάζουν βίαια τη μικρή ιδιοκτησία, «την καταγράφουν» και τη συγκεντρώνουν. Δημιουργούν το «έτοιμο έδαφος» για να περάσει συγκεντρωμένη η γη στα χέρια των ομίλων, όπως άλλωστε επιτάσσουν και οι πολιτικές της ΕΕ-το κτηματολόγιο ήταν εξάλλου προαπαιτούμενο από το Ταμείο Ανάκαμψης-οι σχεδιασμοί που συνδέονται και με τους ευρύτερους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, τη στρατηγική του ΝΑΤΟ και άλλους.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι την ίδια στιγμή, η Κρήτη βρίσκεται στο επίκεντρο μεγάλων επενδυτικών σχεδίων στον τουρισμό, την ενέργεια και τις υποδομές, που προχωρούν με ταχείς ρυθμούς και ειδικά καθεστώτα αδειοδότησης.

Το ψευδεπίγραφο επιχείρημα της προστασίας του περιβάλλοντος και των φυσικών και πολιτιστικών πόρων αποτελεί πρόκληση για τον λαό. Χέρι-χέρι όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα διαμόρφωσαν την αντι-δασική και αντι-περιβαλλοντική πολιτική που νομιμοποιεί και διευκολύνει τη δράση των ομίλων στα κρατικά δασικά οικοσυστήματα, σε δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, σε εθνικούς δρυμούς και σε γη υψηλής παραγωγικότητας, σε στεριά, θάλασσα και στις προστατευόμενες περιοχές σε όλη την Ελλάδα.

Οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται από τοπικούς φορείς και θεσμούς εκφράζουν τη δικαιολογημένη ανησυχία των κατοίκων, όμως περιορίζονται σε επιμέρους διορθώσεις, χωρίς να αγγίζουν την ουσία της πολιτικής που γεννά το πρόβλημα.

Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να βγαίνουν «στα κεραμίδια» εκπρόσωποι κομμάτων που κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, τη στιγμή που τα κόμματά τους προώθησαν και στήριξαν την πολιτική που ενισχύει τη συγκέντρωση εκτάσεων/περιουσιών και πλούτου στα χέρια των λίγων και ταυτόχρονα υποστελέχωσε και απαξίωσε τις υπηρεσίες ελέγχου και καταγραφής.

Το ΚΚΕ καλεί τον λαό της Κρήτης να οργανώσει την πάλη του και να διεκδικήσει από την κυβέρνηση άμεσα μέτρα προστασίας:

• Να σταματήσει κάθε διαδικασία αμφισβήτησης λαϊκής περιουσίας που μεταφέρει το βάρος της απόδειξης στους ιδιοκτήτες.
• Να αναγνωριστούν τα δικαιώματα των μικρών ιδιοκτητών με ευθύνη του κράτους, χωρίς οικονομικές επιβαρύνσεις.Να καταργηθούν τα χαράτσια και το κόστος για ενστάσεις και δηλώσεις να το επιμεριστεί το κράτος. Να δοθούν ουσιαστικές προθεσμίες και πλήρης στήριξη στους κατοίκους.
• Να προστατευτεί το περιβάλλον με ευθύνη του κράτους, χωρίς να μετατρέπεται σε εργαλείο αφαίρεσης λαϊκής και αγροτοκτηνοτροφικής γης.

Η διέξοδος για τον λαό δεν βρίσκεται σε επιμέρους διορθώσεις, αλλά στη σύγκρουση με την πολιτική που αντιμετωπίζει τη γη ως εμπόρευμα και υπηρετεί την κερδοφορία των λίγων. Ο λαός δεν πρέπει να πέσει ξανά στην παγίδα να περιμένει παλιούς ή «rebranded-καινούργιους» σωτήρες, να του λύσουν δήθεν το πρόβλημα που οι ίδιοι δημιουργούν.

Καλούμε τον Κρητικό λαό να συμπορευτεί με το ΚΚΕ για την εφαρμογή του επαναστατικού, καινοτόμου προγράμματός του. Μόνο σε έναν δρόμο ανάπτυξης όπου η γη και ο φυσικός πλούτος θα αποτελούν κοινωνική ιδιοκτησία, με κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό – λαϊκό έλεγχο, μπορεί να διασφαλιστεί πραγματικά η προστασία της λαϊκής περιουσίας και του περιβάλλοντος από τη λογική της ατομικής ιδιοποίησης και της εκμετάλλευσής της για τα κέρδη των λίγων. Έτσι η γη θα αξιοποιείται με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ισόρροπη σχέση ανθρώπου και φύσης — και όχι τα επιχειρηματικά συμφέροντα που σήμερα καθορίζουν τη χρήση της.