Αναλυτικά η ανακοίνωση

Την «απροειδοποίητη απόλυση» εργαζόμενου, μέλους του Δ.Σ. του Παραρτήματος Χανίων του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, από γνωστό τεχνικό γραφείο των Χανίων» καταγγέλλει το τοπικό Σωματείο.

Αναλυτικά, στην ανακοίνωσή του αναφέρει τα εξής:

«Ο συνάδελφος μας απολύθηκε πριν λίγες μέρες από το εν λόγω γραφείο χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί καμία συζήτηση το προηγούμενο διάστημα και ενημερώθηκε για αυτό τηλεφωνικά, από την εργοδοσία, το προηγούμενο απόγευμα πριν από την απόλυση του.

Αυτό που θέλουμε να τονίσουμε είναι οι επισφαλείς και επικίνδυνες συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε. Η “ευέλικτη αγορά εργασίας” αποτελεί μία καθημερινότητα γεμάτη αβεβαιότητα, φόβο και περιθωριοποίηση των βασικών μας εργασιακών δικαιωμάτων. Δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον μας όταν σήμερα έχουμε δουλειά και αύριο μπορεί να μην έχουμε. Ειδικά με την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα, τα ακριβά ενοίκια και γενικότερα το ακριβό κόστος ζωής της πόλης μας, το φαινόμενο αυτό μας επηρεάζει όλους/ες.

Η απροειδοποίητη απόλυση δεν είναι απλώς μια προσωπική αδικία. Είναι ένα δείγμα μιας ευρύτερης κουλτούρας ατιμωρησίας που ενθαρρύνεται από ένα νομοθετικό πλαίσιο που συχνά κλίνει υπέρ του εργοδότη, εις βάρος του εργαζομένου.

Η εργασιακή επισφάλεια έχει γίνει κανόνας. Η απειλή της απόλυσης κρέμεται ως Δαμόκλειος σπάθη πάνω από κάθε εργαζόμενο, χρησιμοποιούμενη συχνά για να καταπνίξει αξιώσεις, να περιορίσει συνδικαλιστική δράση και να επιβάλει υπερωρίες χωρίς αντίστοιχη αμοιβή. Η συνεχής αβεβαιότητα και η οικονομική αστάθεια ωθούν τους/τις εργαζόμενους/ες να δέχονται συνθήκες που θα ήταν αδιανόητες σε ένα υγιές εργασιακό περιβάλλον.

Η συστηματική υπονόμευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων προς όφελος των ατομικών συμβάσεων εργασίας δημιουργεί ένα νομοθετικό περιβάλλον, όπου ο εργοδότης έχει όλη τη δύναμη να ορίσει τους όρους χωρίς έλεγχο. Όλη αυτή η κατάσταση προκαλεί βαθιά ψυχολογική πίεση, άγχος και εξάντληση, υποσκάπτοντας όχι μόνο την εργασιακή αλλά και την προσωπική και κοινωνική ζωή του/της εργαζόμενου/ης. Την ίδια στιγμή βλέπουμε τους εργοδότες μας, ειδικότερα στο χώρο της κατασκευής να αυξάνουν συνεχώς τα κέρδη τους εις βάρος μας.

Κόντρα σε αυτή την κατάσταση, οι εργαζόμενοι/ες πρέπει να οργανωθούμε στους χώρους δουλειάς, ώστε να έχουμε τη δύναμη να αποτρέπουμε και να αντιπαλεύουμε τέτοια περιστατικά, κόντρα στον ατομικό δρόμο, κόντρα στις διαθέσεις των αφεντικών που μας αντιμετωπίζουν ως αναλώσιμες/ους.

Ιδιαίτερα σε μια περίοδο έντονης φτωχοποίησης λόγω της όλο και αυξανόμενης ακρίβειας, που οι ζωές μας υποβαθμίζονται, με τα μέσα πάλης μας να χτυπιούνται και τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες να χάνονται. Πρέπει να διεκδικήσουμε, μέσα από τα πρωτοβάθμια σωματεία μας, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ενίσχυση του μηχανισμού επιθεώρησης εργασίας και ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα προστατεύει τον/ην εργαζόμενο/η απέναντι στην εργοδοσία».