Η σχετική ανακοίνωση των κατοίκων

Η έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υποδομές, όπως η ύδρευση, φέρνει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που υπερβαίνει την καθημερινότητα και αγγίζει τον πυρήνα των θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών. Στο Κόκκινο Χωριό Αποκορώνου, 28 κάτοικοι καταγγέλλουν μια κατάσταση που, όπως υποστηρίζουν, έχει ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής.

Μετά από χρόνια επαναλαμβανόμενων διακοπών νερού και χωρίς, όπως σημειώνουν, επαρκή ενημέρωση ή ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος, οι κάτοικοι προχώρησαν σε νομικές ενέργειες κατά του Δήμου, αναζητώντας λύση μέσω της Δικαιοσύνης. Η υπόθεση εκδικάζεται τη Δευτέρα 11 Μαΐου, στον Βάμο Αποκορώνου.

Όπως επισημαίνουν, δεν πρόκειται για μια κίνηση αντιπαράθεσης, αλλά για μια ύστατη προσπάθεια να διασφαλιστεί ένα αυτονόητο αγαθό. Το αίτημά τους, όπως τονίζουν, δεν υπερβαίνει τα όρια της βασικής καθημερινής ανάγκης: την απρόσκοπτη πρόσβαση στο νερό.

Ακολουθεί η ανακοίνωση των κατοίκων, με τίτλο «Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από το αυτονόητο: νερό στα σπίτια μας»:

Εμείς, κάτοικοι του Κόκκινου Χωριού, φτάσαμε σε ένα σημείο που κανένας πολίτης δεν θα έπρεπε να φτάνει: να αναζητούμε το δίκιο μας στα δικαστήρια για να έχουμε νερό στα σπίτια μας.
Δεν το κάναμε από αντίδραση. Δεν το κάναμε για να δημιουργήσουμε ένταση. Το κάναμε γιατί κουραστήκαμε να ζούμε με την αγωνία αν θα έχουμε νερό για τις βασικές ανάγκες της οικογένειάς μας.
Για να πλυθούμε.
Για να μαγειρέψουμε.
Για να φροντίσουμε ηλικιωμένους ανθρώπους.
Για να λειτουργήσουν σπίτια και μικρές επιχειρήσεις.
Για να νιώθουμε ότι κάποιος μας υπολογίζει.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζουμε επαναλαμβανόμενες διακοπές νερού. Προσπαθήσαμε να βρούμε λύση με κάθε θεσμικό τρόπο. Κάναμε αιτήσεις, επικοινωνήσαμε με τον Δήμο, ζητήσαμε απαντήσεις, επιδιώξαμε να ακουστεί η φωνή μας.
Όμως το πρόβλημα παραμένει.
Γι’ αυτό και τη Δευτέρα 11 Μαΐου συζητούνται τα ασφαλιστικά μέτρα που καταθέσαμε. Σεβόμαστε απόλυτα τη Δικαιοσύνη και περιμένουμε την απόφασή της.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: Γιατί έπρεπε να φτάσουμε μέχρι εδώ; Γιατί 28 κάτοικοι ενός χωριού να πρέπει να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη για κάτι τόσο βασικό όσο το νερό;
Δεν ζητάμε αντιπαράθεση. Ζητάμε λύση.
Δεν ζητάμε υποσχέσεις. Ζητάμε πράξεις.
Δεν ζητάμε τίποτα παραπάνω από αυτό που δικαιούται κάθε πολίτης: αξιοπρεπή καθημερινότητα.
Το νερό δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ζωή.
Και εμείς ζητάμε απλώς να μπορούμε να ζούμε κανονικά στον τόπο μας».