Ηράκλειο: «Σε έσβησε τόσο άδικα από τον ουρανό μας», λέει ο ξάδελφος της Ελευθερίας Γιακουμάκη

Ο ξάδελφος της Ελευθερίας Γιακουμάκη εξέφρασε την έντονη θλίψη και οργή του για την άδικη απώλειά της 43χρονης

Βαθιά συγκίνηση προκαλεί η ανάρτηση του ξαδέλφου της Ελευθερίας Γιακουμάκη στο Facebook, λίγες ώρες μετά την κηδεία της.

Στην ανάρτησή του αποχαιρετά την άτυχη 43χρονη που δολοφονήθηκε από τον 40χρονο πρώην σύντροφό της στην Κρήτη.

Όπως αναφέρει, «μια αγκαλιά θέλω να σου κάνω μα δε μπορώ πια», και προσθέτει με οργή και πόνο ότι «κάποιος “α@@@ς” αποφάσισε να σου κόψει τα φτερά». Παράλληλα σημειώνει πως «κανείς μας δε θα ξαναζεσταθεί πια από το φως του χαμόγελού σου. Σε έσβησε από τον ουρανό μας».

Ολόκληρη η ανάρτηση του Θάνου Κορνιλάκη, ξάδελφου της Ελευθερίας Γιακουμάκη:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σίφνος: Νιόπαντρο ζευγάρι σε γαμήλιο ταξίδι οι νεκροί από την πτώση ελικοπτέρου – Τι λένε μαρτυρίες

«Δε θέλω να σου κάνω επικήδειο Ριτσώ μου, αρνούμαι. Μια αγκαλιά θέλω να σου κάνω μα δε μπορώ πια. Κάποιος “α@@@ς” αποφάσισε να σου κόψει τα φτερά. Να σβήσει αυτό το υπέροχο χαμόγελο που είχες στο πρόσωπό σου και να κλείσει μια για πάντα τα όμορφα και μεγάλα μάτια σου. Αυτά που μου έλεγαν τα πάντα χωρίς να βγει φωνή από τα χείλη σου κάθε φορά που συναντιόμασταν.

Πρέπει να μάθουν όλοι πόσο μεγάλα “αρχίδια” είχες ΕΣΥ σε αυτή την σύντομη και καθόλου εύκολη ζωή σου. Μεγαλύτερα από αυτόν τον άνανδρο που σε ήθελε λες κ ήσουν κτήμα του, λες κ ήσουν ένα αντικείμενο, και αφού δε μπορούσε να σε έχει αυτός, αποφάσισε ο “ΑΝΤΡΑΣ” ότι δε θα σε έχει κανένας άλλος, ούτε τα παιδιά σου, ούτε η μάνα που σε γέννησε, ούτε ο αδερφός σου, ούτε όλοι εμείς.

Δεν έκανες λιακάδα μου κάτι λάθος ή κακό εσύ! Μανάδες κ πατεράδες που μεγαλώνουν “ΑΝΤΡΕΣ” σαν αυτόν έχουν κάνει. Εκεί είναι η ρίζα και πως θα κοπεί δεν ξέρω. Το μόνο που με βεβαιότητα εγώ ξέρω, είναι ότι κανείς μας δε θα ξαναζεσταθεί πια από το φως του χαμόγελου σου ήλιε μου! Μα κάθε φορά που θα βγαίνει μετα τα σύννεφα κ τη βροχή το ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΟΟΟΝΞΟ όπως το έλεγες όταν ήμασταν παιδιά, ΕΣΕΝΑ θα θυμάμαι κοιτάζοντας ψηλά. Εσένα ήλιε μου να μου χαμογελάς… Εσένα που τόσο άδικα σε έσβησε από το τον ουρανό μας.

Πήγες… μα δε σου βγήκε σε καλό γλυκιά μου ξαδέρφη!

Τώρα είσαι ελεύθερη Ελευθερία μας… Ριτσα μας.. Ριτσώ μου… Ρι…»