Μανώλης Συντυχάκης: Το ΚΚΕ δεν συμφωνεί με ανορθολογικές θεωρίες που υποστηρίζουν μια «θολή», ρευστή, αταξική ταυτότητα

Η ομιλία του βουλευτή του ΚΚΕ στη Βουλή για το νομοσχέδιο «Ισότητα στον πολιτικό γάμο»

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με το νομοσχέδιο για την «Ισότητα στον πολιτικό γάμο», διαστρεβλώνει εξ αρχή και συνειδητά το πραγματικό του περιεχόμενο που δεν είναι ούτε τα κοινωνικά δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγαριών, ούτε η ρύθμιση των σχέσεων συμβίωσής τους, σημείωσε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Μανώλης Συντυχάκης, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής.

Όπως εξήγησε, η ουσία του νομοσχεδίου, αφορά την θεσμική κατοχύρωση του γάμου στα ομόφυλα ζευγάρια, ως προϋπόθεση, για την αναγνώριση του δικαιώματος, ως κοινών γονέων, στην υιοθεσία, δηλαδή την νομική κατοχύρωση της τεκνοθεσία σε πρώτη φάση, από το εξωτερικό και σε δεύτερο χρόνο στη χώρα μας, μετά την πρώτη δικαστική απόφαση που θα διαπιστώνει «αρνητικές διακρίσεις».

Αντικειμενικά, είπε, η νομιμοποίηση της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια οδηγεί στην αναζήτηση του τρόπου απόκτησης παιδιών και το νομοσχέδιο «φροντίζει» γι’ αυτό, νομιμοποιώντας την εμπορική παρένθετη μητρότητα για ομόφυλα ζευγάρια αποτελούμενα από άντρες, κάτι που συνιστά την πιο ακραία και απάνθρωπη εκμετάλλευση των γυναικών, την εμπορευματοποίηση του γυναικείου σώματος.

Έτσι, με το μανδύα του «ατομικού δικαιωματισμού» και της ισότητας, κυβέρνηση και κόμματα – υποστηρικτές αυτών των διατάξεων, και όλων όσων έχουν προηγηθεί με τους νόμους ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, στην πραγματικότητα ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την παραπέρα εμπορευματοποίηση της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και της υιοθεσίας, την καθιέρωση της παρένθετης μητρότητας ως επαγγέλματος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Χανιά: Ο καυγάς αποκάλυψε… μίνι οπλοστάσιο

Η κυβέρνηση στρώνει το δρόμο για «χρυσές μπίζνες» επιχειρηματικών ομίλων που εμπορεύονται διαχρονικά τη διάθεση και αγωνία ζευγαριών ή μεμονωμένων ατόμων ν’ αποκτήσουν ένα παιδί και με τη φιλοδοξία η Ελλάδα να αποτελέσει «παράδεισο» αναπαραγωγικού τουρισμού, υπογράμμισε ο Μ. Συντυχάκης.

Επισήμανε ακόμα ότι το ΚΚΕ, δεν συμφωνεί με τις ανορθολογικές θεωρίες της σχολής της «κοινωνικής κατασκευής», με απόψεις που υποστηρίζουν μια «θολή», ρευστή, αταξική ταυτότητα του ατόμου, ότι το φύλο είναι κάτι «απροσδιόριστο – ρευστό», ότι «τα φύλα δεν γεννιούνται, αλλά γίνονται», «φύλο δεν είναι αυτό που είμαστε αλλά αυτό που επιτελούμε», επιχειρώντας να τσουβαλιάσουν ανθρώπους με διαφορετικά ταξικά συμφέροντα, πολιτικές τοποθετήσεις και κοινωνικά περιβάλλοντα με διαφορετικές εκφράσεις της σεξουαλικότητας.

Όπως είπε πρόκειται για θεωρίες που «κατασκευάζουν» «κοινωνικούς κόσμους» εμφανίζοντας το φύλο, τη γονική σχέση, την οικογένεια, αποσπασμένα από το υλικό υπόβαθρο. Απορρίπτουν τη διάκριση του φύλου, όπως για παράδειγμα στα σχολεία της Σουηδία, στις ΗΠΑ και στον Καναδά που αποφεύγουν κάθε αναφορά σε θηλυκό και αρσενικό, ώστε να μη διακρίνονται τα παιδιά με βάση το φύλο τους.

Στο ίδιο μήκος κύματος, τόνισε πώς βρίσκονται και οι αντιεπιστημονικές θεωρίες που προωθούνται από την ΕΕ, όπως η πρόσφατη απόφαση του ευρωκοινοβουλίου, που διαγράφει κάθε αναφορά στο «μητρότητα-πατρότητα», και αντικαθίσταται από το “Γονέας 1, Γονέας 2, Γονέας 3»,

Στην πράξη, τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ, με το νομοσχέδιο υπονομεύεται το δικαίωμα του παιδιού να έχει δεσμούς με τον πατέρα και τη μητέρα μέσω της αλληλοσυμπληρούμενης σχέση πατρότητας – μητρότητας. Αποκόπτει τον κοινωνικό χαρακτήρα και το περιεχόμενο της πατρότητας – μητρότητας από την βιολογική συμπληρωματικότητα των δύο φύλων. Στην αλληλεπίδραση του παιδιού με το περιβάλλον του, στη δραστηριότητά του, στη διαμόρφωση της συναισθηματικής και νοητικής λειτουργίας του.

Και ξεκαθάρισε ότι κριτήριο για το ΚΚΕ, πριν απ’ όλα και πάνω απ’ όλα είναι η προστασία του παιδιού, γι’ αυτό και από θέση αρχής, συνεχίζει να αγωνίζεται για την αναγκαία κρατική, κοινωνική προστασία των παιδιών, να διεκδικεί μέτρα που να βελτιώνουν τη σχέση του παιδιού με τον/ τη σύντροφο του φυσικού ή θετού γονέα.

Τέλος επισήμανε ότι το ΚΚΕ επιμένει πώς η απελευθέρωση του ανθρώπου από κάθε κοινωνική ανισότητα, διάκριση ή κάθε μορφή βίας, προϋποθέτει την εξασφάλιση των σύγχρονων κοινωνικών δικαιωμάτων, σε μια κοινωνία απαλλαγμένη από τα δεσμά της ταξικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης κι εμείς λέμε ότι αυτή η κοινωνία είναι η σοσιαλιστική – κομμουνιστική.