Η ηθοποιός, που τότε ήταν 27 ετών, εξομολογήθηκε πως καταρρακώθηκε μετά τον θάνατό του

Το συναισθηματικό βάρος της απώλειας του πατέρα της, ο οποίος κηδεύτηκε την ίδια μέρα που πραγματοποιούνταν η πρεμιέρα της πρώτης της παράστασης στο θέατρο, περιέγραψε η Μαρία Κίτσου. Η ηθοποιός, που τότε ήταν 27 ετών, εξομολογήθηκε πως καταρρακώθηκε μετά τον θάνατό του, τονίζοντας πως το σοκ για εκείνη ήταν πολύ μεγάλο.

Αναφερόμενη σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Στούντιο 4», την Τετάρτη 27 Νοεμβρίου, στην απώλεια του πατέρα της από λευχαιμία, η Μαρία Κίτσου μοιράστηκε: «Τον πατέρα μου έχασα στα 27 μου στην πρώτη μου παράσταση, στην πρεμιέρα δηλαδή ήταν η κηδεία του. Με καταρράκωσε. Ήταν μεγάλο σοκ. Έφυγε μέσα σε ενάμιση μήνα από λευχαιμία. Πήγα στην παράσταση, όχι επειδή πρέπει ο ηθοποιός να πεθαίνει στο σανίδι και οτιδήποτε και να του συμβαίνει. Διαφωνώ κάθετα με αυτά. Δεν είναι πολίτες Β’ κατηγορίας οι ηθοποιοί. Βάζω τον άνθρωπο πάνω απ’ όλα, αλλά το έκανα γιατί θα μου έκανε εμένα καλό».

Αν και τον πρώτο χρόνο μετά τον θάνατό του πέρασε δύσκολα συναισθηματικά, σταδιακά ένιωσε να δυναμώνει. «Τον πρώτο χρόνο ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Αργότερα όμως ένιωσα πολύ δυνατή, σαν να μου έδωσε τη δύναμή του. Ένιωθα ότι μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα. Κρατάς τα καλά, τα κακά πάνε στον ψυχοθεραπευτή. Ο πόνος μειώνεται, μαθαίνεις να τον διαχειρίζεσαι», πρόσθεσε.

Παρουσιάζοντας σε άλλο σημείο της συνέντευξης τον εαυτό της ως παιδί, η Μαρία Κίτσου επισήμανε ότι ένιωθε πως είχε χρέος να είναι σε όλα άριστη. «Ήμουνα το γελαστό παιδί, έτσι με λέγανε. Αλλά πάντα θυμάμαι να έχω ένα καθήκον, να είμαι πρώτη σε όλα. Το να είμαι η καλύτερη μαθήτρια είχε τεράστια σημασία στην οικογένειά μου. Ο πατέρας μου κρέμαγε τους ελέγχους μου στον τοίχο. Υπήρχε πειθαρχία, υπήρχε και φόβος. Αλλά μην ξεχνάμε ότι ζήσανε σκληρές εποχές και θέλανε τα παιδιά τους να προοδεύσουν», σημείωσε.