Μεταναστευτικό: Γερές μπίζνες για τους δουλεμπόρους στην Κρήτη: Βγάζουν έως και 6 εκατ. την ημέρα!

Οι αφανείς αρχηγοί και τα «μαθήματα» στους κυβερνήτες

Μία καλοκουρδισμένη μηχανή που δουλεύει όλο το 24ωρο και «παράγει» άφθονο μαύρο χρήμα έχουν στήσει Λίβυοι διακινητές, οι οποίοι κινούν αφανώς τα νήματα του οργανωμένου σχεδίου που εξελίσσεται στην Κρήτη με τις χιλιάδες αφίξεις μεταναστών.

Το iEidiseis.gr αποκαλύπτει πώς τα διεθνικά δίκτυα σχεδιάζουν και εκτελούν τα δρομολόγια από το Τομπρούκ στις ελληνικές ακτές, κερδίζοντας ακόμα και 2 εκατ. ευρώ από ένα ταξίδι.

Η συμφωνία για το «πακέτο» της διακίνησης

Η συμφωνία μεταξύ των διακινητών και των μεταναστών κλείνεται συνήθως στη χώρα καταγωγής των τελευταίων και αφορά στο χρηματικό ποσό των 5.000 δολαρίων κατ’ άτομο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

6 επαγγέλματα της Κρήτης που παλεύουν να μη χαθούν

Εκεί δίνεται ένα ποσό -περίπου 20%- ως προκαταβολή και συμφωνείται να λάβει χώρα η αποπληρωμή, αφού πρώτα ολοκληρωθεί το ταξίδι.

Η πληρωμή γίνεται τις περισσότερες φορές από τις οικογένειες που μένουν πίσω μέσω του «χαβάλα», ενός άτυπου τραπεζικού συστήματος μεταφοράς χρημάτων που βασίζεται στην «εχεμύθια».

Οι δουλέμποροι εμπιστεύονται τις οικογένειες ότι θα πληρώσουν μετά την ολοκλήρωση του ταξιδιού, διότι διαθέτουν «συνδέσμους» στις χώρες τους που είναι σε θέση να «τιμωρήσουν» εάν δεν τηρηθεί η συμφωνία.

Οι αφανείς αρχηγοί και τα «μαθήματα» στους κυβερνήτες

Οι αρχηγοί των μεγάλων κυκλωμάτων είναι συνήθως -σύμφωνα με πηγές αρμόδιων υπηρεσιών– Λίβυοι, οι οποίοι είναι «αόρατοι».

Έχουν μεριμνήσει για τη «στεγανοποίηση» της δράσης τους, δεν έρχονται σε επαφή με τους μετανάστες και μάλιστα έχουν βρει τρόπους να ξεπλένουν το μαύρο χρήμα. Εκτιμάται ότι μόνο προχθές (6/7) κέρδισαν από τα δρομολόγια της Κρήτης 6 εκατ. ευρώ.

Τα δίκτυα προτιμούν να τοποθετούν στη θέση του κυβερνήτη στα αλιευτικά σκάφη Αιγύπτιους. Στα σκάφη στα οποία στοιβάζουν 400-500 άτομα, οι χειριστές συνήθως είναι δύο και διαθέτουν τουλάχιστον δύο βοηθούς, οι οποίοι έχουν το ρόλο να κρατούν ήρεμο το κλίμα πάνω στο σκάφος κατά τη διάρκεια του πολύωρου ταξιδιού που μπορεί να διαρκέσει έως 20 ώρες.

Όταν οργανώνεται ένα ταξίδι με μεγάλο σκάφος, τότε γίνονται «ταχύρρυθμα μαθήματα» πλοήγησης στον χειριστή, στον οποίο δίνεται συσκευή GPS για να προσανατολίζεται.

Σε μικρότερα ξύλινα σκάφη έχουν υπάρξει ταξίδια στα οποία ο κυβερνήτης ήταν παντελώς «αρχάριος» και μπορεί να μην είχε καν σύστημα πλοήγησης.

Επίσης, οι λιμενικοί έχουν χειριστεί περιστατικά, στα οποία διαπίστωσαν ότι ο χειριστής του σκάφους δεν πληρώθηκε, αλλά πήρε ως «αντάλλαγμα» τη δωρεάν μεταφορά του ίδιου.

Σημεία εκκίνησης και safe house

Τα δρομολόγια ξεκινούν από τρία σημεία στις ακτές της Λιβύης, από το Τομπρούκ, τη Μισράτα και τη Σύρτη. Κοντά στις περιοχές αυτές υπάρχουν τα λεγόμενα «safe house», δηλαδή προσωρινοί χώροι φιλοξενίας για τους μετανάστες.

«Χρειάζεται πολιτική λύση», φωνάζουν στην Κρήτη

Αρμόδιοι παράγοντες με γνώση της εξέλιξης του μεταναστευτικού στην Κρήτη, σημειώνουν ότι «μόνο με πολιτική λύση μπορεί να δοθεί ένα τέλος στην αθρόα εισροή μεταναστών, δεδομένου ότι επιχειρησιακά δε μπορούν να ανακοπούν οι ροές.

Από αέρος υπάρχει έγκαιρη εικόνα μέσω υπηρεσιακών αεροπλάνων για τις κινήσεις των σκαφών, ξέρουν δηλαδή οι ελληνικές Αρχές ότι φτάνουν σκάφη πολλές ώρες -ακόμα και δέκα- πριν εμφανιστούν στις ακτές. Ωστόσο, δεν είναι δυνατή η αποτροπή μεσοπέλαγα».

Στο ερώτημα γιατί οι διακινητές στοχοποιούν τώρα την Κρήτη, οι ίδιες πηγές εκτιμούν ότι «ένα μεγάλο μέρος των μεταναστών που φτάνει στην Κρήτη θα κατέληγε μέχρι και πριν από λίγο καιρό από τα ίδια δουλεμπορικά δίκτυα στην Ιταλία. Εντούτοις, για κάποιο λόγο προτιμούν τους τελευταίους μήνες την Κρήτη. Είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Ίσως βρήκαν νέα και πιο κερδοφόρα δίοδο, ίσως οφείλεται στις κινήσεις της ιταλικής κυβέρνησης στο μεταναστευτικό που λειτουργούν αποτρεπτικά για τους διακινητές».

Στην Κρήτη καταφτάνουν κυρίως μετανάστες από την Αίγυπτο, το Μπαγκλαντές, το Σουδάν και λιγότερο από το Πακιστάν. Το 95% εξ αυτών είναι άνδρες.

Σε ερώτηση προς πηγή του Λιμενικού για το πού οφείλεται αυτό, σημειώνεται ότι «ίσως σε ένα βαθμό αυτό να οφείλεται στο ότι όσοι έχουν οικογένειες, έρχονται με το σκεπτικό ότι θα πάνε στην Ευρώπη, θα βρουν δουλειά, θα σταθούν οικονομικά στα πόδια τους και στη συνέχεια θα φέρουν τους δικούς τους στο νέο τόπο διαμονής τους».