Η βιομηχανία στρέφεται στη μείωση εκπομπών, όμως επενδύσεις, υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό δεν συμβαδίζουν με τους στόχους του 2030

Σε τροχιά ενεργειακής μετάβασης έχει εισέλθει η παγκόσμια ναυτιλία, με τον αριθμό των πλοίων που χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα –όπως LNG, μεθανόλη, αμμωνία και υδρογόνο– να αυξάνεται σταθερά. Ωστόσο, η απόσταση μέχρι την επίτευξη των στόχων του 2030 παραμένει ανησυχητικά μεγάλη. Παρά τις δεσμεύσεις που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός, η πραγματικότητα δείχνει ότι οι απαιτούμενες επενδύσεις σε λιμενικές υποδομές, τεχνολογίες και εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό υστερούν, δημιουργώντας έναν επικίνδυνο αγώνα δρόμου ανάμεσα στη φιλοδοξία για «πράσινη» ναυτιλία και την επιχειρησιακή ετοιμότητα της βιομηχανίας.

Η παγκόσμια ναυτιλία δείχνει σημάδια προόδου στη μετάβαση προς καθαρότερα καύσιμα, ωστόσο ο ρυθμός δεν είναι ακόμη αρκετός για να καλύψει τις αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις που έρχονται. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης του βρετανικού νηογνώμονα Lloyd’s Register (LR), η οποία βασίστηκε σε στοιχεία της Clarkson’s για το 2025.

Παρότι οι συνολικές παραγγελίες νέων πλοίων μειώθηκαν σε σχέση με το 2024, τα πλοία που μπορούν να χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα διατηρούν ισχυρή δυναμική. Το 2025 παραγγέλθηκαν 590 τέτοια πλοία, ενώ το συνολικό βιβλίο παραγγελιών φτάνει πλέον τα 1.942 πλοία.

Η πλειονότητα αφορά πλοία με δυνατότητα χρήσης LNG, ενώ ακολουθούν το μεθανόλη, το LPG και σε μικρότερο βαθμό καύσιμα όπως το υδρογόνο και η αμμωνία. Παρά την τεχνολογική πρόοδο, τα πλοία αυτά αντιπροσωπεύουν μόλις το 2,1% του παγκόσμιου στόλου και των παραγγελιών, ποσοστό χαμηλό ενόψει των στόχων του ΙΜΟ για το 2030.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτούν οι μετασκευές υφιστάμενων πλοίων. Σύμφωνα με την έκθεση του LR για το 2025, οι μετασκευές σε LNG γνωρίζουν νέα άνθηση, καθώς προσφέρουν άμεση μείωση εκπομπών και συμμόρφωση με τους κανονισμούς.

Ωστόσο, υπάρχει σοβαρό «μποτιλιάρισμα» στη δυνατότητα υλοποίησης. Τα διαθέσιμα ναυπηγεία μπορούν σήμερα να εξυπηρετήσουν περίπου 465 μετασκευές ετησίως, όταν οι μελλοντικές ανάγκες εκτιμώνται σε πάνω από 1.000 πλοία τον χρόνο. Αυτό δημιουργεί κίνδυνο καθυστερήσεων και αυξημένου κόστους.

Η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί. Η έρευνα του LR και του Environmental Defense Fund δείχνει ότι υπάρχει χρηματοδοτικό κενό άνω του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων για να επιτευχθεί η ενεργειακή μετάβαση της ναυτιλίας.

Παράλληλα, τα νέα καύσιμα απαιτούν εξειδικευμένα πληρώματα, αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας και νέες δεξιότητες, τομείς όπου η επένδυση παραμένει περιορισμένη. Την ίδια στιγμή, οι κανονισμοί σφίγγουν: FuelEU Maritime, επέκταση του EU ETS και νέες περιβαλλοντικές ζώνες αυξάνουν την πίεση προς τους πλοιοκτήτες.

Σύμφωνα με το Global Maritime Trends Barometer του LR, η ναυτιλία βρίσκεται μόλις στο 24%–30% ευθυγράμμισης με τους στόχους απανθρακοποίησης του 2030. Η κατεύθυνση είναι σαφής, αλλά ο ρυθμός ανεπαρκής.

Το βασικό μήνυμα της έρευνας είναι ξεκάθαρο. Η μετάβαση έχει ξεκινήσει, όμως χωρίς ταχύτερες επενδύσεις, περισσότερες υποδομές, επαρκή χρηματοδότηση και εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού, η ναυτιλία κινδυνεύει να χάσει το χρονοδιάγραμμα. Το μέλλον δεν θα ανήκει σε μία μόνο λύση καυσίμου, αλλά σε όσους κινηθούν γρήγορα, υιοθετήσουν πολλαπλές στρατηγικές και αναλάβουν ηγετικό ρόλο στη διαμόρφωση μιας βιώσιμης και ανθεκτικής ναυτιλίας.

Πηγή: newmoney.gr