Νίκος Αντωνακάκης: «Η Μεσαρά στο σταυροδρόμι της πολιτιστικής και περιβαλλοντικής κληρονομιάς»

Από τα χνάρια του Μίνωα στα απομεινάρια του Γ΄Ράιχ, με στόχο την περιβαλλοντική προστασία, την κοινωνική συνοχή και την οικονομική ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής

Συνάντηση εργασίας με εκπροσώπους της Κοινωνίας των Πολιτών, επιστημονικούς φορείς και εξέχουσες ακαδημαϊκές προσωπικότητες, όπως ιδίως με το Νίκο Ξηροτύρη, Καθηγητή Ανθρωπολογίας Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και το Μιχάλη Σπυριδάκη, Χαρτογράφο – Περιβαλλοντολόγο Εφορίας Αρχαιοτήτων Ηρακλείου, Πρόεδρο του Δικτύου Μεσαράς και του αναπτυξιακού πολιτιστικού συλλόγου «Ο Μύθος αρπαγής της Ευρώπης», και άλλους φορείς είχαν ο Νίκος Αντωνακάκης και η Κυριακή Αρχοντάκη, Διευθυντής και συνεργάτης αντίστοιχα, του πολιτικού γραφείου του Βουλευτή Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Κεφαλογιάννη.

Σκοπός της συνάντησης ήταν η προετοιμασία, ο συντονισμός ενεργειών και η συναντίληψη του από κοινού σχεδιασμού πρωτοβουλιών για την ανάδειξη και αξιοποίηση της ιδιαίτερης πολιτιστικής και περιβαλλοντικής ταυτότητας της Μεσαράς.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Λουκέτο στο Fat Rat της Ιωάννας Τούνη στο Παρίσι – Η ανακοίνωση

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, έγινε μία εκτενής παρουσίαση της ιστορικής και αρχαιολογικής χαρτογράφησης της περιοχής από το δαχτυλίδι του Μίνωα έως τις απαρχές του μύθου της αρπαγής της Ευρώπης, καθώς και οι ανάλογοι συμβολισμοί και συσχετισμοί, που περιβάλλουν τους μύθους και τα πραγματικά δεδομένα.

Επίσης, παρουσιάστηκαν επιτόπου στοιχεία που συνδέονται με την παροιμιώδη ηρωική αντίσταση των κατοίκων της Μεσαράς στους γερμανούς κατακτητές και τη καταλυτική συμβολή της περιοχής στην έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Όλα τα παραπάνω σημεία και σύμβολα καθώς και η πορεία της Μεσαράς αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Αστερουσίων στην αειφόρο ανάπτυξη, προς όφελος της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας, της κοινωνικής συνοχής και της οικονομικής ανάπτυξης, στο πλαίσιο της προστασίας από την UNESCO, θα μπουν στο αμέσως επόμενο διάστημα στην ατζέντα μας για γόνιμο διάλογο και εποικοδομητική συνεργασία με την τοπική κοινωνία.

Εξάλλου, στους στόχους της UNESCO, συμπεριλαμβάνεται η προσδοκία της «έλευσης μιας εποχής ίσων ευκαιριών και ισότιμου οφέλους για όλους» και η εδραίωση μιας παγκόσμιας ειρηνικής και δίκαιης κοινωνίας θεμελιωμένη στην ηθική, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την πνευματική αλληλεγγύη, στη διαμόρφωση ελεύθερων συνειδήσεων και κριτικά σκεπτόμενων πολιτών- και προάγοντας το πνεύμα του ανθρωπισμού σε μια εποχή που διακρίνεται για την εμπορευματοποίηση των ουμανιστικών κατακτήσεων του Διαφωτισμού, τον ευτελισμό των αξιών, το δημοκρατικό έλλειμμα και την πριμοδότηση του ανταγωνισμού και του εγωισμού σε βάρος του «καλού» του κοινωνικού συνόλου (Τarguieff, 2002: 37).