Πέθανε η Άννα Καφέτση, ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης

Η δήλωση της Λίνας Μενδώνη

Την απώλεια της ιστορικού τέχνης και επιμελήτριας Άννας Καφέτση ανακοίνωσε το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, αποχαιρετώντας την ιδρυτική και πρώτη διευθύντρια του μουσείου, η οποία υπήρξε καθοριστική μορφή για τη δημιουργία και την πορεία του θεσμού.

Η Άννα Καφέτση ανέλαβε τη διεύθυνση του ΕΜΣΤ το 2000 και συνέβαλε ουσιαστικά στη συγκρότηση της συλλογής, της φυσιογνωμίας και της θεσμικής ταυτότητας του μουσείου, σε μια περίοδο κατά την οποία δεν υπήρχε ακόμη εθνικός φορέας αφιερωμένος στη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα. Με τη δράση και την επιμονή της, συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός ανοιχτού χώρου καλλιτεχνικού διαλόγου, πειραματισμού και διεθνούς εξωστρέφειας.

Σε ανακοίνωσή του, το ΕΜΣΤ αναφέρει πως η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη και στην ανάπτυξη των θεσμών σύγχρονης τέχνης στη χώρα αποτέλεσε «θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Καρακατσάνης: «Έρχεται… απότομη ανατροπή» – Από τους 42 βαθμούς στις… μπόρες και στην πτώση έως 12 βαθμών στην Κρήτη!

Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση. Το 2014 αποχώρησε από τη διεύθυνση του ΕΜΣΤ. Το ΕΜΣΤ εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της.

Η δήλωση της Λίνας Μενδώνη

Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, πληροφορούμενη την απώλεια της Άννας Καφέτση, δήλωσε:

«Με βαθύτατη οδύνη πληροφορήθηκα την απώλεια της Άννας Καφέτση, η οποία σφράγισε ανεξίτηλα, με την παρουσία και την ακάματη δραστηριότητά της, τη σκηνή της σύγχρονης τέχνης.

Σε όλη τη σταδιοδρομία της, η Άννα Καφέτση συνδύασε, στον υπέρτατο βαθμό, τη βαθύτατη γνώση του αντικειμένου της με την αφοσίωσή της στην Τέχνη, διαθέτοντας ξεχωριστές διαχειριστικές και διοικητικές ικανότητες.

Η Άννα Καφέτση ταυτίστηκε, δίκαια, με τον πρώτο θεσμό σύγχρονης τέχνης, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Υπήρξε η ιδρυτική του διευθύντρια, ουσιαστικά όμως το διαμόρφωσε σχεδόν εκ του μηδενός, συγκροτώντας βαθμιαία τις συλλογές του και φιλοτεχνώντας τη φυσιογνωμία του με συνεχή δουλειά, διορατικότητα και εξωστρέφεια.

Και μετά την αποχώρησή της από το ΕΜΣΤ, παρέμεινε εξαιρετικά δραστήρια και ανήσυχη. Χάθηκε στην πιο ώριμη στιγμή της και είχε ακόμη να δώσει πολλά.

Θα κρτώ πάντοτε στη μνήμη μου την πολύχρονη, γόνιμη και σταθερά ανέφελη συνεργασία μας κατά τις θητείες μου ως Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού.

Στους οικείους της, τους φίλους και τους συνεργάτες της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».