Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης

Έιχε γεννηθεί στο Ηράκλειο Κρήτης

Ο Χρήστος Πολίτης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 27 Δεκεμβρίου 1942, και είχε αποσυρθεί από τα φώτα της δημοσιότητας εδώ και πολλά χρόνια. Ζούσε απομονωμένα, μακριά από την καλλιτεχνική και δημόσια ζωή, ενώ είχε κάνει ελάχιστες δημόσιες εμφανίσεις τα τελευταία χρόνια

Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε μια από τις πιο αναγνωρίσιμες και ιδιαίτερες μορφές της ελληνικής υποκριτικής, με παρουσία που σημάδεψε τόσο το θέατρο όσο και την τηλεόραση. Aκολούθησε από νωρίς τον δρόμο της τέχνης, επιλέγοντας να σπουδάσει υποκριτική σε μια εποχή όπου το θέατρο αποτελούσε βασικό πυλώνα της πολιτιστικής ζωής της χώρας. Από τα πρώτα του βήματα φάνηκε πως διέθετε ένα ξεχωριστό μείγμα σκηνικής γοητείας, εσωτερικότητας και εκφραστικής ακρίβειας.

Η θεατρική του πορεία υπήρξε εκτενής και ουσιαστική. Συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες και θιάσους, συμμετέχοντας σε έργα του κλασικού και του σύγχρονου ρεπερτορίου. Ερμήνευσε ρόλους που απαιτούσαν τόσο δραματική ένταση όσο και λεπτό χειρισμό του λόγου, αναδεικνύοντας τη βαθιά κατανόησή του για τη θεατρική πράξη. Το παίξιμό του χαρακτηριζόταν από μέτρο και εσωτερικό ρυθμό, αποφεύγοντας τις υπερβολές και δίνοντας έμφαση στη συναισθηματική αλήθεια του χαρακτήρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γαμήλιες χαρές στον ΣΥΡΙΖΑ – Με ποια βουλευτή παντρεύεται ο Γιάννης Ραγκούσης

Παράλληλα με το θέατρο, ο Χρήστος Πολίτης γνώρισε μεγάλη αναγνωρισιμότητα μέσα από την τηλεόραση, ιδιαίτερα κατά τις δεκαετίες του 1970 και 1980. Συμμετείχε σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές που άφησαν εποχή και καθόρισαν το ελληνικό τηλεοπτικό τοπίο. Η παρουσία του στην οθόνη συνδύαζε γοητεία και δραματικότητα, στοιχεία που τον κατέστησαν αγαπητό στο ευρύ κοινό. Παρότι συχνά ταυτίστηκε με ρόλους πρωταγωνιστικούς και «ρομαντικούς», κατάφερε να δώσει βάθος και πολυπλοκότητα ακόμη και σε χαρακτήρες που θα μπορούσαν εύκολα να παραμείνουν σχηματικοί.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε πιο επιλεκτικά, όμως οι συμμετοχές του είχαν πάντα ιδιαίτερο βάρος. Ενδιαφερόταν περισσότερο για την ποιότητα και τη δραματουργική αξία των έργων παρά για την ποσότητα των εμφανίσεών του. Η καλλιτεχνική του στάση χαρακτηριζόταν από συνέπεια και μια σαφή απόσταση από τη λογική της εύκολης προβολής.

Πέρα από την επαγγελματική του πορεία, ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε γνωστός για τον διακριτικό και εσωστρεφή χαρακτήρα του. Προτίμησε να αφήνει το έργο του να μιλά αντί για τον ίδιο, αποφεύγοντας τη δημοσιότητα και τις δημόσιες δηλώσεις. Αυτή η στάση ενίσχυσε την εικόνα ενός καλλιτέχνη που αντιμετώπιζε την υποκριτική ως λειτούργημα και όχι ως μέσο αυτοπροβολής.

Η συμβολή του στο ελληνικό θέατρο και την τηλεόραση παραμένει σημαντική. Ο Χρήστος Πολίτης ανήκει σε μια γενιά ηθοποιών που συνέδεσαν τη λαϊκή απήχηση με την καλλιτεχνική ποιότητα, αφήνοντας πίσω τους ένα έργο που εξακολουθεί να μνημονεύεται και να επηρεάζει τις νεότερες γενιές.

Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου (1965)]. Πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη – Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966). Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι – Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.

Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990). Θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του ομώνυμου θιάσου.

Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλ. Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα. Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου Η λάμψη, συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως “Γιάγκο Δράκο”, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005. Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.

Πηγή: mytheatro.gr