Πιερρακάκης: «Καταθέτουμε αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για 17 άρθρα του νομοσχεδίου»

«Η ώρα της συζήτησης παρέρχεται. Η ώρα της ψήφου ήρθε»

«Η οικονομική ανευθυνότητα δεν είναι κοινωνική ευαισθησία. Η  γενιά μας το έμαθε αυτό με τον πιο δύσκολο τρόπο και καλό θα είναι να μην το επαναλάβουμε»

Απαντήσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη στις τοποθετήσεις του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη στην Ολομέλεια της Βουλής, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου «Ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, της αποταμίευσης και των επενδύσεων, φορολογικές, μισθολογικές, συνταξιοδοτικές διατάξεις και λοιπές διατάξεις κοινωνικής πολιτικής». Παρέμβαση για ονομαστική ψηφοφορία

1^η Απάντηση σε ΠΑΣΟΚ

«Έχετε ανακαλύψει τη συνταγή της πολιτικής ευτυχίας. Υπόσχεστε χωρίς να υπολογίζετε και ξοδεύετε στα λόγια χωρίς να πληρώνετε»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τροχαίο ατύχημα στα Μάλια: Σοβαρά τραυματισμένος νεαρός οδηγός μηχανής (φωτογραφίες)

Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Ανδρουλάκη, θα προσπαθήσω, στον διαθέσιμο χρόνο, να απαντήσω σε όσο πιο πολλά από τα θέματα που θίξατε, ξεκινώντας από το πρώτο, το οποίο έχει να κάνει με τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο.

Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος είναι μια συνεχής προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Θα είδατε ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα – αυτό το είδαμε να κυριαρχεί και στην επικαιρότητα – της οποίας εγκρίθηκε η πρόταση για τη ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια. Να θυμίσω ότι η ρήτρα διαφυγής για την ενέργεια ήταν κομμάτι της ρήτρας διαφυγής για την άμυνα και μέσα σε αυτό το πλαίσιο – επενδύσεις που ήδη κάναμε αλλά και καινούργιες, εντάχθηκαν – άρα διευρύνθηκε ο χώρος.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι επιτυχία της χώρας, θα έλεγα, το γεγονός ότι όχι απλώς κατάφερε να εξασφαλίσει αυτόν τον χώρο στη διαπραγμάτευση με την Κομισιόν, αλλά και ότι ο κ. Πετραλιάς διαπραγματεύτηκε -και συνεχίζει να καταβάλλει διαρκή προσπάθεια- ώστε να μπορεί, σε διαφορετικά σημεία, να βρίσκει διαρκώς έξτρα χώρο. Θέλω να του το αναγνωρίσω αυτό.

Κάθε εβδομάδα, κάθε μέρα, σε διαπραγματεύσεις με την Κομισιόν. Αυτό είναι σπουδαίο και πρέπει να μπορούμε να το αγκαλιάζουμε όλοι.

Αν μπορεί ένα μέτρο να παίρνει περισσότερη, αν θέλετε, αξιολόγηση από την Κομισιόν, ώστε να μπορέσουμε να το επιστρέψουμε στην κοινωνία, ή αν μπορεί η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ρήτρα διαφυγής για την άμυνα και την ενέργεια, δεν είναι εθνική επιτυχία;

Νομίζω ότι είναι. Και νομίζω ότι οφείλει να αγκαλιαστεί από όλους.

Τώρα, από εκεί και πέρα, επειδή αναφερθήκατε σε ποσά, εμείς είχαμε ήδη λάβει μέτρα. Αναφερθήκατε στην ομιλία που κάνατε τον Ιούλιο, σε σχέση με τη 13η σύνταξη. Πριν από την ομιλία σας, είχε έρθει η κυβέρνηση και εγώ προσωπικά, ως υπουργός Οικονομικών, και είχαμε νομοθετήσει τη στήριξη των συνταξιούχων με 250 ευρώ για ένα κομμάτι των συνταξιούχων, αρχικά για το 60% των ατόμων άνω των 65 ετών.

Και μετά τι κάναμε; Αυξάναμε διαρκώς το ποσό, όσο αυξανόταν ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος, και διευρύναμε την περίμετρο των δικαιούχων. Κάθε ευρώ που υπάρχει ως διαθέσιμος χώρος μάς επιτρέπει να διευρύνουμε την περίμετρο των δικαιούχων και προσπαθούμε να επιστρέφει κάθε ευρώ πραγματικά πίσω στην κοινωνία. Αυτή είναι η προσπάθεια.

Αλλά έχουν διαφορά τα μεγέθη. Η 13η σύνταξη, την οποία αναφέρετε, συνολικά ξεπερνά τα 2,5 δισ. ευρώ, για το 100% των δικαιούχων.

Αυτό είναι ένα μέτρο το οποίο θα δείτε στα χαρτιά σας. Είναι 880 εκατομμύρια ευρώ. Και τα 880 εκατομμύρια ευρώ είναι το συνολικό κόστος του μέτρου.

Αν δείτε από εκεί που το ξεκινήσαμε μέχρι εκεί που το πήγαμε, προσθέσαμε 520 εκατομμύρια ευρώ αυτήν τη χρονιά. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Στο τέλος, κάποιος πληρώνει τον λογαριασμό.

Και ξέρετε, επειδή αναφερθήκατε και σε μέτρα τα οποία νομοθετούμε για το μετά, εμείς θα φέρουμε σε λίγο τον προϋπολογισμό για το 2027. Στον προϋπολογισμό οφείλουμε να προβλέψουμε όλα τα μέτρα του 2027. Η λογική της στήριξης των δημοσίων υπαλλήλων ήταν αυτή που είχε να κάνει με το τέλος της χρονιάς.

Δεν έχουμε δημοσιονομικό χώρο για το 2026. Χώρο βρήκαμε για το 2027 και το εντάσσουμε στον προϋπολογισμό του 2027.

Και εσείς ο ίδιος, η πρότασή σας -συγγνώμη, έχω μπερδευτεί- δεν ήταν να επανέλθει αυτό που ίσχυε παλαιότερα, τα Χριστούγεννα, στο τέλος της χρονιάς;

Αυτό ερχόμαστε να κάνουμε. Ό,τι ίσχυε, ίσα ίσα. Θα ίσχυε το ανάποδο από την κριτική σας.

Ερχόμαστε και νομοθετούμε εκ των προτέρων. Και σε άλλα πράγματα νομοθετούμε εκ των προτέρων. Είπατε ένα, να πω κι άλλα; Η προκαταβολή φόρου, θα μειώνεται κάθε χρόνο.

Φυσικά και το κάνουμε αυτό. Αυτός είναι ο στόχος για να μπορούμε να κοιτάζουμε όχι μόνο τον χρονικό ορίζοντα των επόμενων μηνών. Η κριτική σας θα ίσχυε αν κάναμε το ανάποδο, όχι αν κάνουμε αυτό που κάνουμε, κοιτάζοντας τον μακρύ χρόνο.

Και από εκεί και πέρα, ξέρετε, αν μου επιτρέπετε ένα σχόλιο. Νομίζω ότι, έχετε λίγο ανακαλύψει τη συνταγή της πολιτικής ευτυχίας. Υπόσχεστε, χωρίς να υπολογίζετε και ξοδεύετε στα λόγια, χωρίς να πληρώνετε.

Αλλά, στην οικονομία υπάρχει ένας κανόνας από τον οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς. Κάθε υπόσχεση έχει κόστος, κάθε κόστος έχει λογαριασμό. Τα 7 μέτρα τα οποία λέτε, για να το πω απλά, με βάση τους υπολογισμούς που έχουμε είναι 6 δισεκατομμύρια 490 εκατομμύρια ευρώ. Από 7 μόνο εξαγγελίες. Ελάτε στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Σύμβολο λοιπόν, καταθέστε την πρότασή σας, μακάρι, και ελάτε να τις συζητήσουμε. Να μας πείτε και πώς τις «σπάτε» ακριβώς μέσα στον χρόνο.

Αλλά εμείς έχουμε κάνει μια πρόταση 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Θέλετε να τη συζητήσουμε, βεβαίως. Πείτε μας. Γιατί αυτός είναι ο χώρος σήμερα, 2,2.

Ελάτε και πείτε μας τι θα βγάζατε από αυτά τα οποία έχουμε βάλει εμείς, για να προσθέσετε κάτι άλλο. Αυτή είναι η κουβέντα που πρέπει να γίνει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ή να μας πείτε ποιον θα φορολογήσετε για να αυξήσετε τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο, συγκεκριμένα.

Αυτά είναι τα μαθηματικά και δεν το λένε μόνο ελληνικά έγγραφα, αυτά το λένε και ευρωπαϊκά έγγραφα. Άρα, πρέπει να μας πείτε από πού θα βρείτε τα χρήματα; Ή θα περικόψετε κι άλλες δαπάνες.

Πού θα το κάνετε. Θα αυξήσετε το δανεισμό; Θεωρείτε ότι δεν χρειάζεται να απαντήσετε, επειδή ενδεχομένως θεωρείτε ότι δεν θα κληθείτε να κυβερνήσετε.

Αλλά πρέπει να μπορούμε να μιλάμε συγκεκριμένα και όχι να υποσχόμαστε τα πάντα στους πολίτες. Και στον ελάχιστο διαθέσιμο χρόνο, θέλω να προσθέσω κάποια στοιχεία, επειδή θίξατε τη σύγκρισή μας με την Ευρώπη.

Λοιπόν, αύξηση καθαρών εισοδημάτων, σε σύγκριση με το 2019:

Άγαμος εργαζόμενος χωρίς παιδιά, με μέσο μισθό: από 15.112 ευρώ το 2019, στα 21.498 ευρώ το 2025. Η αύξηση ήταν 42,3%. Πρόκειται για επίδοση καλύτερη από εκείνη σε περισσότερες από εννέα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οικογένεια με δύο εργαζομένους και δύο παιδιά, με δύο μέσους μισθούς: από τα 33.000 ευρώ, πήγαμε στα 44.500 ευρώ το 2025. Αύξηση 35%, καλύτερη επίδοση από εκείνη σε περισσότερες από δέκα χώρες.

Οικογένεια με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά, με έναν μέσο μισθό: από 17.000 ευρώ το 2019, στα 23.400 ευρώ το 2025. Αύξηση 33,7, πάνω από έξι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε στο μεσοδιάστημα κατά 41,5%. Φυσικά, αυξήθηκε και ο μέσος μισθός, από τα 1.264 ευρώ το 2019 στα 1.516 ευρώ το 2025.

Όλα αυτά δεν τα λέω για να υπογραμμίσω ότι τα πάντα είναι τέλεια. Τα λέω για να υπογραμμίσω ότι υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική πρόοδος.

Οικοδομείται πάνω στην ανάπτυξη. Οικοδομείται πάνω στον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο, ένα μέρος του οποίου, όπως προβλέπεται από τον προϋπολογισμό, επιστρέφει στην κοινωνία. Και αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσει πραγματικά η πρόοδος να φανεί σε κάθε νοικοκυριό.

Έχετε μια λύση για όλα, εκτός από το ποιος θα πληρώσει. Η οικονομική ανευθυνότητα, όμως, δεν είναι κοινωνική ευαισθησία.

Και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό η γενιά μας το έμαθε με τον πιο δύσκολο τρόπο και καλό θα είναι να μην το επαναλάβουμε.

Σας ευχαριστώ.

2^η Απάντηση σε ΠΑΣΟΚ

«Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος δεν είναι η τέχνη του ευκταίου είναι η τέχνη του εφικτού»

Ξεκινώ από το σκέλος το οποίο αφορά την οικονομική πολιτική για να γυρίσω στο πιο προσωπικό.

Να πω σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ ή τη 13^η σύνταξη ή οποιοδήποτε μέτρο – προς Θεού – η επίκληση λαϊκισμού δεν είναι στην πρόταση του μέτρου. Δικαιούστε να προτείνετε οποιοδήποτε μέτρο. Η επίκληση λαϊκισμού είναι στο να πιστεύετε ότι όλα τα μέτρα γίνονται.

Ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος – και αυτό είναι που επιμένω – είναι συγκεκριμένος δεν είναι η τέχνη του ευκταίου, είναι η τέχνη του εφικτού. Και ως τέχνη του εφικτού έχουμε ένα συγκεκριμένο προϋπολογισμό στον οποίο προσπαθούμε να χωρέσουμε πολύ συγκεκριμένα πράγματα.

Άρα, είναι πολύ εύκολη η θέση σας: προτείνετε τα πάντα όλα.

Αυτό είναι λαϊκισμός: το ότι πιστεύετε ότι όλα γίνονται.

Και στο ΦΠΑ το σχόλιο δεν είναι «εάν είναι καλό πράγμα να μπορεί κανείς να μειώνει και το ΦΠΑ», είναι το ότι λέτε ότι μπορείτε να τα κάνετε όλα.

Εγώ λέω ότι στο δίλλημα του χώρου, και το λέει η κυβέρνηση συνολικά, το ένα φτάνει απευθείας στους πολίτες, το άλλο φτάνει σε ένα μικρότερο ποσοστό (σύμφωνα με τη μελέτη το 19%). Αλλά για έναν περιορισμένο κωδικό ή για στοχευμένα προϊόντα που είναι και λίγες οι εταιρείες, μπορείς να το εποπτεύσεις καλύτερα. Αυτονόητο είναι. Αυτό ακριβώς είναι και το μήνυμα.

Είχαμε μια αντίστοιχη κουβέντα την περασμένη εβδομάδα, και επειδή θα ψηφίσετε και απόψε, στο προηγούμενο νομοσχέδιο μετά τη συζήτησή μας, ψηφίσατε «όχι» επί της αρχής, «ναι» στο 70 κάτι τοις εκατό των άρθρων του νομοσχεδίου -εάν θυμάμαι καλά- και «παρών» επί του συνόλου. Και θέλω να καταλάβω τι προσπαθούσατε να πείτε, διότι ακόμα και τώρα – εδώ έχω κάνει γκάλοπ στους συνεργάτες μου, κανείς δεν έχει καταλάβει τίποτα – κι επειδή θα ψηφίσετε και πάλι, θέλουμε να μπορούμε να ερμηνεύσουμε το αποτέλεσμα. Άρα, εάν μπορείτε να μας βοηθήσετε.

Και, τέλος, επειδή διαρκώς επιστρέφετε στο παρελθόν και κάνετε πάλι την ίδια προσωπική αναφορά. Να πω ότι το παρελθόν είναι σημαντικό. Η ιστορία όλων των μεγάλων κομμάτων της χώρας μας αξίζει σεβασμό, όταν όμως κάποιος επικαλείται μόνο την ιστορία και την κάνει πάρα πολύ μονότονα και έχει διαρκώς εκεί στραμμένο το βλέμμα του και δεν προσθέτει σε αυτή την ιστορία με τη δική του κληρονομιά και με τις δικές του προτάσεις, δίνει την εντύπωση ότι ασχολείται μόνο με το παρελθόν και δεν έχει τίποτα να πει για το μέλλον και νομίζω ότι αυτό θα ήταν καλό να το αποφύγετε.

Παρέμβαση Κ. Πιερρακάκη για ονομαστική ψηφοφορία

Μια σύντομη παρέμβαση, σε σχέση και με όσα ακούστηκαν πριν.

Μεγάλο κομμάτι, κύριε Πρόεδρε, του γιατί η χώρα χρεοκόπησε τα προηγούμενα χρόνια, είχε να κάνει με την τεράστια απόσταση η οποία υπήρχε ανάμεσα σε αυτά που λέμε, σε αυτά που εννοούμε και σε αυτά που κάνουμε.

Και μεγάλο κομμάτι αυτής της άσκησης, επίσης, είχε να κάνει με την αίσθηση ότι στην οικονομία «δεν υπάρχουν όρια», «τα λεφτά είναι άπειρα, μπορούμε να κάνουμε άπειρα πράγματα, δεν υπάρχουν επιλογές». Τα πράγματα, λοιπόν, ξέρουμε πάρα πολύ καλά – και το μάθαμε με τον δύσκολο τρόπο, όπως λένε και στο εξωτερικό the «hard way», ως χώρα, ως έθνος και ως γενιά –  είναι τελείως διαφορετικά.

Για να δούμε, λοιπόν, ακριβώς ποιος εννοεί τι, η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας δια του κυρίου Νότη Μηταράκη θα καταθέσει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για 17 άρθρα του νομοσχεδίου, για να δούμε ποιος είναι υπέρ ή κατά σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Θέλουμε μηδενισμό του φόρου στο κατώτατο κλιμάκιο για τις τρίτεκνες οικογένειες; Θέλουμε μηδενισμό του φόρου στο κατώτατο κλιμάκιο για τους αγρότες; Θέλουμε να υπάρξει συγκεκριμένη στήριξη των δημοσίων υπαλλήλων τα Χριστούγεννα; Θέλουμε στήριξη των συνταξιούχων σε αυτό το επίπεδο και με αυτό το ποσό;

Η ώρα της συζήτησης παρέρχεται. Η ώρα της ψήφου ήρθε.

Σας ευχαριστώ.