Τι έδειξε νέα μελέτη

Ένας άνθρωπος καταναλώνει περισσότερα υγρά από όσα χρειάζεται ο οργανισμός του και τότε μιλάμε για υπερβολική κατανάλωση υγρών.

Για πολλούς, είναι απλώς θέμα συνήθειας, όμως μπορεί τα πράγματα να μην είναι τόσο απλά και να κρύβεται κάτι άλλο από πίσω.

Συγκεκριμένα, οι άνθρωποι που πίνουν περισσότερα από τρία λίτρα υγρών την ημέρα μπορεί να πάσχουν από μια σπάνια ανεπάρκεια ορμόνης. Η αποτυχία να ξεχωρίσεις αυτά τα δύο μπορεί να αποβεί μοιραία, επομένως οι ερευνητές αναζητούν τι είδους τεστ μπορεί να παρέχει μια αξιόπιστη διάγνωση.

Σύμφωνα με το foxreport, στις περισσότερες περιπτώσεις, η κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων υγρών, γνωστό ως σύνδρομο πολυουρίας-πολυδιψίας, είτε προκύπτει από συνήθεια με την πάροδο του χρόνου είτε συνοδεύεται από κάποια ψυχική ασθένεια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ωστόσο, μπορεί να προκληθεί από ανεπάρκεια βαζοπρεσσίνης. Αυτή η ορμόνη, που απελευθερώνεται από την υπόφυση, ρυθμίζει την περιεκτικότητα του σώματος σε νερό και αλάτι. Τα άτομα με ανεπάρκεια βαζοπρεσσίνης έχουν αδυναμία κατακράτησης ούρων, με αποτέλεσμα να χάνουν μεγάλες ποσότητες και να αισθάνονται πολλή δίψα.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ της «ακίνδυνης» μορφής υπερβολικής πρόσληψης υγρών και της ανεπάρκειας βαζοπρεσίνης: στην πρώτη περίπτωση, οι πάσχοντες λαμβάνουν συμπεριφορική θεραπεία για να τους βοηθήσει να μειώσουν σταδιακά την πρόσληψη υγρών. Σε άτομα με ανεπάρκεια βαζοπρεσσίνης, ωστόσο, τους χορηγείται η ορμόνη. Εάν ένας ασθενής λάβει λανθασμένα θεραπεία με βαζοπρεσσίνη, μπορεί να πάθει δηλητηρίαση από το νερό, η οποία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή.

Τεστ με αλάτι ή αργινίνη;

Τα τελευταία χρόνια, οι επικεφαλής των δύο ερευνητικών ομάδων Καθηγήτρια Mirjam Christ-Crain και PD Dr. Julie Refardt, μαζί με μια σειρά ερευνητικών κέντρων, εργάζονται εντατικά πάνω σε μεθόδους που θα μπορούν να κάνουν τη διάκριση μεταξύ αυτών των δύο διαταραχών. Διαπίστωσαν ότι ένα τεστ που διεγείρει την απελευθέρωση βαζοπρεσσίνης μέσω έγχυσης υψηλής συγκέντρωσης άλατος είναι πολύ αξιόπιστο.

«Ωστόσο, λόγω της αύξησης της συγκέντρωσης άλατος που προκύπτει, είναι απαραίτητη η συνεχής παρακολούθηση, συμπεριλαμβανομένων των μετρήσεων των επιπέδων άλατος στο αίμα των ασθενών κάθε μισή ώρα», εξηγεί ο καθηγητής Christ-Crain.

Ένα απλοποιημένο και πιο εύκολα ανεκτό τεστ χρησιμοποιεί έγχυση αργινίνης. Η αργινίνη, ένα απαραίτητο αμινοξύ, διεγείρει επίσης την απελευθέρωση βαζοπρεσσίνης και αποδείχθηκε ότι παρέχει αξιόπιστη διάγνωση.

Η σύγκριση των 2 τεστ για την υπερβολική κατανάλωση υγρών

Με μια διεθνής ομάδα, ο Christ-Crain και ο Refardt πραγματοποίησαν μια άμεση σύγκριση μεταξύ των δύο τεστ και δημοσίευσαν τα αποτελέσματα στο New England Journal of Medicine. Η μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 158 συμμετέχοντες, δείχνει ότι η έγχυση άλατος οδήγησε σε σωστή διάγνωση για πάνω από το 95 % των ασθενών. Το τεστ που χρησιμοποιεί έγχυση αργινίνης, ωστόσο, οδήγησε σε σωστή διάγνωση μόνο σε λιγότερο από το 75 % των περιπτώσεων.

«Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα αποτελέσματα, συνιστούμε τη δοκιμή έγχυσης άλατος ως το πρότυπο για αξιόπιστη διαφοροποίηση μεταξύ της πολυδιψίας και της ανεπάρκειας βαζοπρεσσίνης», αναφέρει ο Δρ Refardt .